II SA/Kr 334/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia :NSA Piotr Lechowski Sędziowie : NSA Wiesław Kisiel ( spr.) AWSA Dorota Dąbek Protokolant Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2005r sprawy ze skargi S. D. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia 23 grudnia 2002r Nr [...] , znak [...] w przedmiocie choroby zawodowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji, 2. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] na rzecz skarżącego S. D. tytułem zwrotu kosztów postępowania kwotę [...] złotych ([...]). Skarżący S. D. zatrudniony był w K. i Z. [...] "[...]" w [...] od dnia [...] kwietnia 1978 r. na stanowisku: ślusarza, mistrza remontów sieci grzewczych, starszego mistrza, montera, spawacza i ślusarza. W protokole z dnia [...] lipca 2001 r., Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] stwierdził, że S. D. w latach 1980-1991 pracował w warunkach 2,5 krotnego przekroczenia dopuszczalnych norm stężenia dwusiarczku węgla CS2 i 9,3-krotne przekroczenia dopuszczalnej normy natężenia hałasu. Przekroczenia szkodliwych czynników potwierdzili również Kierownik Oddziału Utrzymania Ruchu Energo-Mechanicznego, Zastępca Kierownika Zakładu Produkcji Chemicznej oraz sztygar oddziałowy. Orzeczenie lekarskie Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy z dnia [...] stycznia 2002 r. nie stwierdza zawodowego przewlekłego zatrucia dwusiarczkiem węgla CS2, stwierdza obustronne uszkodzenie ucha wewnętrznego. Na tej podstawie ustalono, że brak jest podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Taka sama była treść orzeczeń lekarskich Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w [...] , który w dniu [...] kwietnia 2002 r. wydał orzeczenie lekarskie o braku podstaw do stwierdzenia rozpoznania uszkodzenia słuchu wywołanego działaniem hałasu oraz orzeczenie o braku podstaw do rozpoznania przewlekłego zatrucia chemicznego pochodzenia zawodowego m.in. dwusiarczkiem węgla CS2. Powołując się na te świadectwa lekarskie wydane zostały decyzje organu obu instancji. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] wydał decyzję z dnia [...] czerwca 2002 r., nr [...], na podstawie art.4 pkt 5 i art.5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. (Dz.U.r.1998, nr 90, poz.575 ze zm.), § 10 rozporządzenia RM z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U.nr 65, poz.294 ze zm.) oraz art.104 K.p.a. Nie stwierdzono choroby zawodowej u S. D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] w zaskarżonej decyzji podtrzymał decyzję organu I instancji. Jako podstawę prawną wymieniono art.4 pkt 5 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. (Dz.U.r.1998, nr 90, poz.575 ze zm.), §§ 1 i 10 rozporządzenia RM z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U.nr 65, poz.294 ze zm.) i § 10 rozporządzenia RM z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. nr 132, poz.1115). Skarżący akcentuje fakt rozpoznania u niego choroby objętej punktem 15 wykazu chorób zawodowych, stanowiącego załącznik do rozporządzenia RM z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. nr 65, poz.294 ze zm.). Zdaniem Skarżącego istnieje sprzeczność między zaskarżoną decyzją – z jednej strony oraz udokumentowanym wielokrotnym przekroczeniem norm dopuszczalnego natężenia hałasu. Organ administracyjny wnosi o oddalenie skargi, albowiem organ administracyjny jest związany orzeczeniem lekarskim. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje : Wbrew temu co napisano w zaskarżonej decyzji, organ administracyjny nie jest bezwzględnie związany opinią lekarską. Przeciwnie, to organ administracyjny (a nie – lekarze) ponosi odpowiedzialność za treść decyzji, organ ma kompetencję do ustalenia treści decyzji i obowiązkiem organu administracyjnego jest ocena wiarygodności otrzymanych opinii lekarskich. Oczywiście organ administracyjny nie może samodzielnie dokonywać ustaleń specjalistycznych, natomiast zobowiązany jest dopilnować, aby fachowa opinia odpowiadała na zasadnicze pytania i wątpliwości, jakie pojawiają się w sprawie. W szczególności należało zażądać wyjaśnienia, dlaczego lekarze nie widzą związku między niedosłuchem Skarżącego a 9. krotnym przekraczaniem przez wiele lat poziomu hałasu w jego środowisku. Organ takiego pytania wprost nie postawił i dlatego należy uznać, że zaskarżona decyzja wydana została przedwcześnie, bez przeprowadzenia adekwatnego postępowania wyjaśniającego. Organ administracyjny do tego stopnia czuł się związany orzeczeniem lekarskim, że w ogóle nie ustosunkował się do pozostałych dowodów w sprawie. Organ dysponował trzema świadectwami mówiącymi o pracy w ogromnym hałasie, a jedno oświadczenie włączone do akt precyzyjnie stwierdza, że było 9-krotne przekroczenie dopuszczalnej normy hałasu. Dlatego obowiązkiem organu administracyjnego było uzyskanie wyraźnej opinii, czy tak ogromny hałas przez wiele lat panujący w miejscu pracy strony nie spowodował uszkodzenia słuchu. Skoro w orzecznictwie utrwalone jest domniemanie zawodowej etiologii choroby powstałej w okresie zatrudnienia, więc to organ był zobowiązany podjąć działania w celu wyjaśnienia tej sprawy o zasadniczym znaczeniu dla sprawy. W konsekwencji Sąd stwierdza, że postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone z naruszeniem art. 7 i art.77 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż wydano decyzje bez wyjaśnienia sprawy kluczowej dla sprawy. Uchybienia te mogły mieć bezpośredni wpływ na decyzję w sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270, zm. Dz.U. r.2004, nr 162, poz.1692). O kosztach orzeczono na podstawie art.97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.r.2002, nr 153, poz.1271, zm. Dz.U.r.2002, nr 240, poz.2052, Dz.U. r.2003, nr 171, poz.1663 i nr 192, poz.1873 i nr 124, poz.1153 oraz nr 228, poz.2256 i poz.2261) w zw. z art.55 ust.1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm.).