VII SA/Wa 1398/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Asesor WSA Mariola Kowalska (spr.), Asesor WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi A. i J. G. oraz S. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie nakazania doprowadzenia budynku mieszkalnego do odpowiedniego stanu skargę oddala. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r. nr [...], działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 i 150 k.p.a., po wznowieniu postępowania zakończonego decyzją ostateczną tego organu z dnia [...] sierpnia 1999r., utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] maja 1999r., nakazującą K. i M. T. wykonanie przeróbek budynku mających na celu doprowadzenie budynku do odpowiedniego stanu, uchylił decyzję własną z dnia [...] sierpnia 1999r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 1999r., i wydał nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy, w której nakazał K. i M., małż. T. wykonanie przeróbek mających na celu doprowadzenie budynku do odpowiedniego stanu, poprzez odcięcie przyborów kanalizacyjnych i armatury czerpalnej od odgałęzień bocznych z pionów przewodów wodociągowych i kanalizacyjnych, znajdujących się w ścianie między budynkami o grubości 38cm oraz wykonanie poza licem ściany między budynkami odrębnego trzonu, w którym należy umieścić piony wodociągowo- kanalizacyjne. W uzasadnieniu organ wskazał, Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wyrokiem z dnia 17 maja 2000r. sygn.akt II SA/Kr 1768/99 oddalił skargę K. i M. T. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 1999r. W dniu [...] września 2003r. postanowieniem sygn.akt [...] Sąd Rejonowy w [...] dokonał rozgraniczenia nieruchomości należących do K. i M. T. oraz S. G., A. i J. G., w wyniku czego okazało się, iż wspólna ściana szczytowa obu budynków w całości znajduje się na działce stanowiącej własność S., A. i J. G. W związku z powyższym organ uznał, iż wyszły na jaw nowe okoliczności istniejące w dacie wydania decyzji przez organ nadzoru budowlanego, nie znane jednakże temu organowi w dacie orzekania. W ocenie organu zaszły przesłanki określone w art. 145 pkt 5 kpa , nakazujące organowi administracji wznowienie z urzędu postępowania zakończonego decyzją ostateczną. Po wznowieniu postępowania organ stwierdził, iż w związku z nowym stanem faktycznym i prawnym wynikającym z postanowienia rozgraniczeniowego Sądu Rejonowego w [...], brak jest podstaw do nakazywania małż. T. wykonywania jakichkolwiek robót związanych ze ścianą istniejącą pomiędzy budynkami, ponieważ nie są oni jej właścicielami. Istnieje jednakże konieczność likwidacji uciążliwości związanej z nadmiernym hałasem emitowanym przez pracujące przewody wodociągowo - kanalizacyjne obsługujące budynek małż. T. Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, jeżeli budynek jest w nieodpowiednim stanie technicznym, właściwy organ nakazuje w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania obowiązku. Z ekspertyz technicznych wykonanych w toku sprawy wynikało, iż powodem nadmiernego hałasu są urządzenia - piony wodnokanalizacyjne umieszczone w kanałach ściany rozdzielającej budynki, obsługujące budynek należący do państwa T. Z tego tez powodu organ uznał, iż w celu eliminacji hałasu koniecznym jest odcięcie bocznych odgałęzień od przyborów kanalizacyjnych i armatury wodociągowej czerpalnej od przewodów wodnokanalizacyjnych umieszczonych w ścianie budynku należącej do Państwa G. Organ wskazał , iż w trybie art. 66 Prawa budowlanego nie może nałożyć na Państwa T. obowiązku wykonywania prac budowlanych dotyczących ściany pomiędzy budynkami, ponieważ ściana ta jest nie jest własnością Państwa T. Organ podkreślił, iż nakazane decyzją roboty budowlane doprowadzą budynek do właściwego stanu technicznego i zlikwidują uciążliwości związane z korzystaniem z pionów wodno- kanalizacyjnych, a także są możliwe do wykonania przez właścicieli budynku. ' Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli S., J. i A. G. Odwołujący się zarzucili, iż organ nie rozstrzygnął wszystkich spraw związanych z ich żądaniem, a także że decyzja narusza art. 47 par. 1 Kodeksu cywilnego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2004r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, iż inwestorzy K. i M. T. oraz S., A. i J. G. odstąpili od warunków udzielonych im pozwoleń na budowę, w ten sposób, że zamiast dwóch ścian szczytowych została wybudowana jedna ścian, w której M. T. umieścił piony wodnokanalizacyjne i wentylacyjne obsługujące urządzenia w należącym do niego budynku. Z postanowienia Sądu Rejonowego w [...], którym Sąd ten dokonał rozgraniczenia nieruchomości obu inwestorów, wynika, iż sporna ściana budynku znajduje się w całości na gruncie należącym do S., A. i J. G. W związku z powyższym konieczne stało się wznowienie postępowania, z uwagi na to, iż okoliczność czyją własność stanowi ściana budynku ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, organ wskazał, iż nałożone na K. i M. T. obowiązki mają na celu wyeliminowanie nadmiernego hałasu i uciążliwości z tym związanych. Pozostawione w istniejącym trzonie kominowym kanały wentylacyjne i dymowe w ocenie organu nie będą uciążliwe dla pomieszczeń skarżących. Niezależnie bowiem od dokonanego rozgraniczenia, z którego wynika, iż sporna ściana znajduje się na terenie działki należącej do S. A. i J. G., stanowi ona wspólną ścianę dla obu wybudowanych budynków. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli S., J. i A. G. Zarzucili decyzji naruszenie prawa własności i przepisów Prawa budowlanego. Wskazali, że ich część budynku nie nadaje się do zamieszkania z powodu głośnego szumu wody pochodzącego z pracy kanałów, z pracy instalacji wodnokanalizacyjnych, z pracy urządzeń sanitarnych oraz z powodu drgania ściany. Ponadto organy nadzoru budowlanego nie nakazały K. i M. T. wykonania ściany szczytowej budynku, w której to ścianie winny zostać wykonane wszystkie kanały, instalacje i urządzenia do obsługi budynku sąsiadów skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest bezzasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie(art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.). Zaskarżona do wojewódzkiego sądu administracyjnego decyzja zapadła w trybie art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.jedn.z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn.zm.). Przepis ten ma na celu utrzymanie obiektu budowlanego w odpowiednim stanie technicznym, stosownie do jego funkcji użytkowych. W związku z powyższym, w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości określonych w art. 66 Prawa budowlanego, na organie nadzoru budowlanego ciąży obowiązek podjęcia z urzędu działań mających na celu doprowadzenie obiektu do odpowiedniego stanu technicznego. Nakazy wydawane na podstawie tego przepisu mogą być kierowane jedynie do właściciela lub zarządcy budynku ( art. 61 w związku z art. 66 Prawa budowlanego). Ponieważ obowiązki wynikające z art. 66 Prawa budowlanego, nałożyć można jedynie na określony krąg osób, zasadnym stało się wznowienie postępowania w sytuacji, gdy na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w [...] w przedmiocie rozgraniczenia, okazało się, iż dotychczasowe obowiązki nałożone na K. i M. T. nie mogą być wykonane w takim zakresie w jakim nałożył je organ budowlany, z uwagi na to, iż nie są oni właścicielami ściany szczytowej budynku. Niewątpliwie okoliczność powyższa miała istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Z ekspertyz budowlanych przedstawionych w toku postępowania przez obu inwestorów wynikało, iż przyczyną uciążliwości jest wadliwe wykonanie pionów wodno- kanalizacyjnych umieszczonych w ścianie szczytowej budynku. Zasadnym było zatem podjęcie przez organy nadzoru budowlanego decyzji nakazującej eliminację uciążliwości. Wskazać ponadto należy, iż wbrew sugestiom skarżących, organy nadzoru budowlanego nie mają prawa nakazywać właścicielom budynków innych czynności, niż te które wynikają z nieodpowiedniego stanu technicznego budynku. Organy nadzoru budowlanego nie mają prawa wkraczać w sferę uprawnień cywilnych obu stron konfliktu, w szczególności nakazywać usunięcia prawidłowo działających urządzeń, nawet jeżeli znajdują się one w cudzym budynku. Takie spory może rozstrzygnąć jedynie sąd powszechny, nie zaś organ budowlany. Celem przepisu art. 66 Prawa budowlanego nie jest bowiem rozstrzyganie spraw własnościowych, lecz doprowadzenie budynków do takiego stanu technicznego, który umożliwi jego eksploatację. Jeżeli skarżący wykażą, iż również przewody dymowe i wentylacyjne uniemożliwiają korzystanie im z ich budynku, mogą ponownie wystąpić do organów nadzoru w celu podjęcia odpowiednich działań. Mając powyższe na uwadze, po rozpatrzeniu sprawy, Sąd nie dostrzegł naruszenia przepisu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w związku z art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 66 Prawa budowlanego w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić