I SA/Kr 529/03
PostanowienieWSA w Krakowie2005-06-21
Skład orzekający: Bożenna Blitek, Krystyna Kutzner, Wiesław Kisiel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy doradca podatkowy, który zawiesił wykonywanie zawodu, może być pełnomocnikiem strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym w sprawie dotyczącej długu celnego?Ratio decidendi
Doradca podatkowy nie jest uprawniony do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawach celnych, nawet jeśli zawiesił wykonywanie zawodu. Sprawy celne nie dotyczą obowiązków podatkowych, a legitymacja do działania jako pełnomocnik w takich sprawach jest ściśle określona przez przepisy prawa i nie podlega konwalidacji.Stan faktyczny
Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe złożyło skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. dotyczącą długu celnego. Skargę sporządził J.C., pracownik Spółki, który posiadał również uprawnienia doradcy podatkowego. Sąd badał, czy J.C. był prawidłowo umocowany do reprezentowania strony, zwłaszcza w kontekście jego statusu jako doradcy podatkowego i ewentualnego zawieszenia wykonywania tego zawodu. Ostatecznie sąd uznał, że J.C. nie był uprawniony do reprezentowania strony w sprawie celnej.Rozstrzygnięcie
Skargę odrzucono.Pełny tekst orzeczenia
Sygn.. akt. I SA/Kr 529/03 POSTANOWIENIE Dnia 21 czerwca 2005 r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie [w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia : WSA Bożenna Blitek Sędziowie : NSA Krystyna Kutzner (spr.) NSA Wiesław Kisiel Protokolant : Agnieszka Słaboń rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2005 r sprawy w ze skarg Przedsiębiorstwo Produkcyjno - Handlowe "[...]" Spółka z o.o. w K. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 28 lutego 2003 r Nr [...] Nr [...] W przedmiocie długu celnego postanawia: skargi odrzucić
W rozpatrywanej sprawie skarga na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. oznaczoną na wstępie , została sporządzona przez pełnomocnika skarżącego - J. C. Do skargi dołączono umowę o pracę zawartą z J. C. w dniu [...].10.2002 r na czas nieokreślony oraz pełnomocnictwo z dnia [...].10.2002 r dla w/w jako pracownika jej Spółki (dokument ten nie był jednak podpisany przez upoważnioną osobę ) . W odpowiedzi na wezwanie Sądu zostało przesłane prawidłowo podpisane pełnomocnictwo dla w/w z dnia [...].03.2004 r , również jako pracownika Spółki.
W związku z wątpliwościami co do uprawnień J. C. jako pełnomocnika strony w sprawie celnej , tut .Sąd pismem z dnia [...].05.2004 r wystąpił do Krajowej Izby Doradców Podatkowych z zapytaniem , czy w/w jest doradcą podatkowym . W odpowiedzi Sąd otrzymał zaświadczenie z dnia [...].06.2004 r , z którego wynika , że figuruje na liście doradców podatkowych pod numerem wpisu [...] i wykonuje czynności doradztwa podatkowego w [...] przy ul. [...] .
W toku postępowania sądowego skarżący przedstawił kolejną umowę o pracę z dnia [...].2005 r zawartą ze skarżącą Spółką na czas nieoznaczony oraz z tego samego dnia pełnomocnictwo do j ej reprezentowania przez w/w jako pracownika.
Na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2005 r J. C. oświadczył , że aktualnie zawieszoną działalność w charakterze doradcy podatkowego i " okoliczność ta podlega ewidencji żadnego z organów a wynika z kalendarza czynności samego zainteresowanego.
Sąd postanowił odmówić dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika strony skarżącego J. C. , z uwagi na wykonywanie zawodu doradcy podatkowego . W/w nie zawiesił działalności doradcy podatkowego w trybie art.34 ustawy z dnia 5.07.1996 r o doradztwie podatkowym (Dz.U.Nr 9 , poz.86 ze zm.).
W piśmie procesowym z dnia [...].05.2005 r J. C. wyjaśnił , że od dnia i [...].2004 r zawiesił wykonywanie czynności doradztwa podatkowego , co zostało potwierdzone w Dzienniku Urzędowym Ministra Finansów Nr [...] z dnia [...].03.2005 r. W tym stanie rzeczy - zdaniem w/w - " może być zatrudniony przez dowolny podmiot i może ze dowolny podmiot w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ". przedmiotowego pisma J. C. załączył kopię pisma Krajowej Izby Doradców Podatkowych z dnia [...].10.2004 r , z którego wynikało , że samym zawiadomieniem o zawieszeniu wykonywania zawodu doradcy podatkowego J. C. nie mógł skutecznie osiągnąć celu w postaci zawieszenia tej działalności , " bowiem to spełniony fakt przerwy dłuższej niż 6 miesięcy wykonywania zawodu skutkuje zawieszeniem " .
Na rozprawie w dniu [...].06.2005 r J. C. oświadczył, że na dzień złożenia tj w dniu [...].10.2002 r nie był funkcjonującym doradcą podatkowym , jednak na tę okoliczność nie przedstawił żadnych dowodów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje :
Zgodnie z art.31 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r o doradztwie podatkowym (Dz.U. [2002 r , Nr 9, poz.86 ze zm.) doradca podatkowy wykonujący ten zawód nie może w stosunku pracy lub w stosunku służbowym , z wyjątkiem przypadków określonych w art.27 ust. 1 pkt.2 i w art.28. Z kolei w art.34 ust.2 tej ustawy ustawodawca przewidział możliwość przerwy w mywaniu zawodu trwającej dłużej niż 6 miesięcy , które traktuje się jako zawieszenie wykonywania zawodu. O fakcie tym doradca podatkowy obowiązany jest obowiązany zawiadomić Krajową Radę Doradców Podatkowych . Samo zawiadomienie nie wywołuje jednak skutku , l dopiero fakt istnienia przerwy dłuższej niż 6 miesięcy wykonywania zawodu skutkuje .
W rozpatrywanej sprawie czynności procesowe za skarżącą Spółkę podjął J. C. , jako jej pełnomocnik będący jednocześnie pracownikiem . W/w sporządził skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W dacie złożenia tej skargi tj. [...].03.2003 r w/w był mającym zawód doradcy podatkowego , który nie mógł pozostawać w stosunku pracy. C. skutecznie zawiesił wykonywanie zawodu doradcy podatkowego dopiero z [...].06.2004 r . Jeżeli zawieszenie wykonywania zawodu miało miejsce w dacie skargi , to na pełnomocniku spoczywał ciężar udowodnienia tego faktu. Samo zeznanie złożone na rozprawie w dniu [...].06.2005 r o pozostawaniu "w przekonaniu " , był wówczas funkcjonującym doradcą podatkowym jest niewystarczające do uznania tej działalności.
Zgodnie z art.41 ust.2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r o doradztwie podatkowym (Dz.U. r , Nr 9, poz.86 ze zm.) doradca podatkowy uprawniony jest do występowania w terze pełnomocnika w postępowaniu w zakresie sądowej kontroli decyzji administracyjnych w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych.
Zdefiniowane w art.4 i art.5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r - Ordynacja podatkowa z 1997 r Nr 137, poz.926 ze zm.) pojęcia "obowiązku podatkowego" i " zobowiązania podatkowego " odnoszą się do przepisów prawa podatkowego rozumianego jako przepisy podatkowych oraz przepisy wydanych na ich podstawie aktów wykonawczych ( art.3 : w/w ustawy ).
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie są rozstrzygnięcia organów celnych wydane iwie ustaw celnych , w tym ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r - Kodeks celny (Dz.U. z r Nr 75 , póz. 802 ). Jest to zatem sprawa celna i nie dotyczy obowiązków podatkowych .
W związku z powyższym należy stwierdzić , że doradca podatkowy nie jest uprawniony do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawach celnych ( wyrok NSA z dnia 14.07.2004 , sygn. akt GSK
Uprawnienie strony do działania przed sądem przez pełnomocnika nie ma charakteru bezwzględnego w tym sensie , że strona może w każdej sprawie ustanowić swoim pełnomocnikiem każdą osobę . Kto i w jakich sprawach może być pełnomocnikiem strony określa ustawa ( art.3 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art.41 ustawy o doradztwie podatkowym ).
Przepisy te mają charakter przepisów iuris cogentis i strorja nie może swoim działaniem ich mocy obowiązującej. Ustanowienie pełnomocnika z naruszeniem tych przepisów I -stanowieniem nienależytym.
W orzecznictwie powszechny jest pogląd , że brak należytego umocowania nie konwalidacji w drodze potwierdzenia czynności przez stronę. Występowanie w w charakterze pełnomocnika strony osoby , która nie może być pełnomocnikiem , brak należytego umocowania. Stanowisko takie zajął Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 28.07.2004 r syg akt III CZP 32/04, SN z 2004 r Nr 7, póz.8 . W uzasadnieniu podjętej uchwały Sąd ten stwierdził :
" przyjęcie , że ustanowienie pełnomocnikiem strony osoby , która nie może być pełnomocnikiem , jest należytym umocowaniem pełnomocnika , prowadziłoby do uznania łych przez tę osobę czynności procesowych za skuteczne i do dopuszczenia do w sprawie takiej osoby jako pełnomocnika. Oznaczałoby to pozbawienie jakiegokolwiek znaczenia przepisów , które ograniczają krąg osób mogących być pełnomocnikiem procesowymi określonych stron lub w określonych sprawach i dawałoby możliwość do występowania w charakterze pełnomocnika każdej strony , w każdej sprawie , każdej osoby ".
Wniesienie skargi przez J. C. - doradcę podatkowego na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. dotyczącą obowiązków celnych jest niedopuszczalne , w/w nie przysługiwała legitymacja do jej wniesienia.
Ze względu na merytoryczny , a nie formalny charakter tej przesłanki dopuszczalności prawo nie przewiduje możliwości konwalidacji skargi , jeżeli jest ona niedopuszczalna ( T. Woś , H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska - Prawo o postępowaniu przed administracyjnymi , Komentarz , Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis , Warszawa i"str.276).
Stosownie do art.58 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci Jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe okoliczności , Sąd działając na podstawie wyżej przytoczonych przepisów postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło