VII SA/Wa 1128/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska ( spr.), Asesor WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi Zakładu [...] Sp. z. o .o. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia , II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2004r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu zażalenia Zakładu [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004r. znak: [...] odmawiające uzupełnienia postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2004r. znak [...] o wskazanie środka zaskarżenia tego postanowienia – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2004r. wyżej opisanym, odmówił uzupełnienia swojego postanowienia z dnia [...] kwietnia 2004r., którym uznał za nieuzasadnione zażalenie powołujące się na przepis art. 37 kpa, na niewydanie w terminie dwu miesięcy przez Starostę B. pozwolenia na budowę sieci gazowej. Dochodzący uzupełnienia tego postanowienia zażądał wskazania środka zaskarżenia tego postanowienia. Zdaniem Wojewody w postanowieniu było zawarte pouczenie. Zaskarżonym postanowieniem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podzielił pogląd Wojewody [...] o bezprzedmiotowości żądania uzupełnienia postanowienia wyżej opisanego z dnia [...] kwietnia 2004r. o wskazanie środka zaskarżenia tego postanowienia. Organ podniósł, ze rozpoznanie zażalenia, o którym mowa w art. 37 kpa następuje w formie czynności nadzorczych, na które nie przysługuje odwołanie do organu wyższej instancji. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o uchylenie jego postanowienia zaskarżonego w niniejszej sprawie podnosząc, ze na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004r. odmawiające uzupełnienia postanowienia nie służy zażalenie a zatem w trybie art. 134 w związku z art. 144 kpa powinien był stwierdzić niedopuszczalność zażalenia. Skarżący w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dochodził uznania, że postanowienie Wojewody [...] z [...] kwietnia 2004r. było w rzeczywistości decyzją stwierdzającą niesłuszność merytoryczną jego zażalenia wydania pozwolenia na budowę sieci gazowej a zatem Wojewoda [...] winien był wskazać środek zaskarżenia na to rozstrzygnięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. ustawy z dnia 25 lipca 2002r.Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądowa kontrola działalności administracji publicznej przeprowadzana jest pod względem zgodności z prawem. Zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004r. zapadło bez podstawy prawnej, (co stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności postanowienia opisaną w art. 156 § 1 pkt 2 kpa). Do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynęło zażalenie na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004r. w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia tego organu z dnia [...] kwietnia 2004r. Zgodnie z przepisami art. 111 kpa rozpatrzono, zatem wniosek o uzupełnienie postanowienia. Na wydane w toku postępowania administracyjnego postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi (art. 141 § 1 kpa). Przepis dotyczący rozpoznania wniosku o uzupełnienie postanowienia, nie przewiduje zażalenie na postanowienie rozstrzygające ten wniosek. Zatem jak słusznie zauważył Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę powinien był w trybie, art. 134 kpa w związku z art. 144 kpa stwierdzić w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania. Dodatkowo wskazać należy, że skoro skarżący wyczerpał tryb art. 37 kpa zarzucając bezczynność organu pierwszej instancji przy rozpoznawaniu jego wniosku o pozwolenie na budowę to tym samym może wnieść skargę na bezczynność organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wskazać należy, że zażalenie w trybie art. 37 kpa służy kwestionowaniu przekroczenia ustawowego maksymalnego terminu załatwienia sprawy. Rozpoznanie zażalenie, o którym mowa w art. 37 kpa nie powinno nastąpić ani w formie decyzji ani w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie, ale w drodze czynności nadzorczej, która nawet gdyby była ujęta w formie postanowienia nie mogłaby być zaskarżona do Sądu (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2004r. sygn. akt IV SAB 177/00). Wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 kpa warunkuje wniesienie skargi na bezczynność, ale na bezczynność organu pierwszej instancji – tu organu właściwego do rozpoznania wniosku o pozwolenie na budowę. Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 1 pkt 2 i art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).