III SAB/Gl 8/05
PostanowienieWSA w Gliwicach2005-06-06
Skład orzekający: Sędzia WSA Małgorzata Jużków
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie braku potwierdzenia skierowania na leczenie sanatoryjne mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądowoadministracyjnej?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w zakresie braku potwierdzenia skierowania na leczenie sanatoryjne nie mieści się w katalogu spraw poddanych kontroli sądowoadministracyjnej, ponieważ nie ujawniono obowiązku wydania decyzji administracyjnej w tym zakresie w ustawach szczególnych. W związku z tym, sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.Stan faktyczny
Skarżący L. B. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia w K. w sprawie braku decyzji dotyczącej przyznania skierowania na leczenie sanatoryjne oraz określenia daty i miejsca leczenia. Organ wskazał, że sprawa nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Sąd rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na bezczynność Dyrektora Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia [...] Oddziału Wojewódzkiego w K. w przedmiocie przyznania skierowania na leczenie sanatoryjne p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
L. B.w dniu [...] wniósł skargę na bezczynność Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. w sprawie braku decyzji w przedmiocie przyznania skarżącemu skierowania na leczenie sanatoryjne i podanie daty oraz miejsca leczenia. Jako podstawę prawną skargi wskazano rozporządzenie Ministra Zdrowia z 9 kwietnia 2003 r. ( Dz. U. Nr 80, poz. 733 ) w sprawie sposobu i warunków wystawiania skierowań na leczenie uzdrowiskowe przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego oraz trybu potwierdzania tego skierowania przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Do skargi załączono pismo zaskarżonego organu informujące skarżącego o niedopuszczalności zaskarżenia w trybie administracyjnym art. 110 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych ( Dz. U. Nr 210, poz. 2135 ) oraz sądowym wobec braku wydania decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, gdyż nie należy ona do właściwości sądu administracyjnego, ponieważ nie kwalifikuje się do żadnej kategorii spraw wymienionych w art. 3 i art. 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, określających właściwość rzeczową sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 , dalej p.s.a.) normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych
( sprawy sądowo – administracyjne). Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie ( art. 3 § 1 p.s.a.). Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wymienione enumeratywnie w art. 3 § 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozstrzygnięcia i czynności organów administracji publicznej. Kontrolą objęto decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym (...) oraz postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż określone w pkt 1-4 akty czy czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa. Punkt 5 do 7 odnoszą się do kontroli działalności jednostek samorządu terytorialnego i przewidują orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego, akty organów jednostek samorządu terytorialnego inne niż prawa miejscowego oraz akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, a pkt 8 do orzekania w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4. Jak wynika z treści skargi dotyczy ona bezczynności organu [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. w sprawie uchybienia 14 dniowemu terminowi do potwierdzenia skierowania na leczenie uzdrowiskowe skarżącego.
Pismem z [...] L. B. wnioskował o wydanie w trybie art. 104 k.p.a. decyzji w sprawie przyznania mu leczenia sanatoryjnego. Organ decyzji nie wydał, wyjaśniając pisemnie przyczyny zajętego stanowiska. Po otrzymaniu powyższego pisma ( po [...] – data wysłania przez organ) skarżący [...] wywiódł skargę na bezczynność Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ w K.
Skarga na bezczynność organu w zakresie wydania decyzji w przedmiocie przyznania skarżącemu skierowania na leczenie sanatoryjne z określeniem daty i miejsca leczenia nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu spraw poddanych kontroli sądowoadministracyjnej. Nie ujawniono obowiązku wydania takiej decyzji w ustawach szczególnych. Faktem jest, że art. 109 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych ( Dz. U. Nr 210 poz. 2135 ) stanowi, że dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu rozpatruje indywidualne sprawy z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego. Do indywidualnych spraw z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego zalicza się sprawy dotyczące objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym i ustalenia prawa do świadczeń. Dyrektor oddziału wojewódzkiego rozpatruje wniosek zgłoszony przez ubezpieczonego w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia wniesienia, wydając decyzje ( ust. 3 i 4 ), a odwołanie od decyzji wnosi się do Prezesa Funduszu w terminie 7 dni od dnia otrzymania decyzji. Od decyzji Prezesa Funduszu przysługuje skarga do sądu administracyjnego ( art. 110 powyższej ustawy ). Jak wynika jednak z zapisu art. 33 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej... leczenie uzdrowiskowe przysługuje świadczeniobiorcy na podstawie skierowania wystawionego przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego. Skierowanie wymaga potwierdzenia przez oddział Wojewódzki Funduszu właściwy ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy ( art. 33 ust. 2 ). Minister właściwy do spraw zdrowia określi w drodze rozporządzenia sposób wystawiania skierowania na leczenie uzdrowiskowe... oraz tryb potwierdzania skierowania. W dniu [...] kiedy zostało wystawione i skierowane do potwierdzenia skierowanie L. B. na leczenie uzdrowiskowe obowiązywało rozporządzenie Ministra Zdrowia z 9 kwietnia 2003 r. w sprawie sposobu i warunków wystawiania skierowania na leczenie uzdrowiskowe przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego oraz trybu potwierdzania tego skierowania przez Narodowy Fundusz Zdrowia ( Dz. U. Nr 80, poz. 733 ). Stosownie do § 6 tego rozporządzenia skierowanie powinno być rozpatrzone przez oddział wojewódzki funduszu w terminie 30 dni od daty jego wpływu do Funduszu. Termin ten może być przedłużony o 14 dni ze względu na konieczność badań dodatkowych. Skierowanie jest ważne 12 miesięcy. Oddział wojewódzki potwierdzając skierowanie określa rodzaj leczenia uzdrowiskowego i tryb jego przyznania, wyznacza odpowiedni zakład lecznictwa uzdrowiskowego oraz datę rozpoczęcia leczenia i czas jego trwania. Doręcza ubezpieczonemu potwierdzone skierowanie nie później niż w terminie 14 dni przed datą rozpoczęcia leczenia ( § 3 ust. 3 powyższego rozporządzenia). Skierowanie, którego oddział wojewódzki nie potwierdził z powodu braku miejsc w odpowiednich zakładach lecznictwa uzdrowiskowego wpisywani SA na "listę ubezpieczonych", o czym są powiadamiani, a skierowania osób umieszczonych na liście są potwierdzane w pierwszej kolejności, jeżeli są miejsca w odpowiednich zakładach lecznictwa uzdrowiskowego ( § 7 ). Odnosząc powyższą regulację do przedmiotu niniejszej sprawy Sąd nie dopatrzył się podstawy prawnej do uznania skargi jako dopuszczalnej.
Art. 58 § 1 pkt 1 – 6 tej ustawy stanowi, iż Sąd odrzuca skargę jeżeli stwierdzi jedną z wymienionych w tym przepisie przesłanek. Czyni tak m.in. jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego ( art. 58 § 1 pkt 1 ), gdy skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi lub jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie spornym jest, czy sprawa objęta skargą należy do właściwości sądu administracyjnego i może być przedmiotem jego kontroli. W innym przypadku winna być odrzucona.
Mając powyższe na względzie, Sąd uznał niedopuszczalność skargi ponieważ dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego i na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
su.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło