II SA/Wa 752/05
PostanowienieWSA w Warszawie2005-06-03
Skład orzekający: Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego może zostać wniesiona na postanowienie Ministra Finansów, jeśli skarżącemu przysługiwał środek zaskarżenia w postaci zażalenia, z którego skorzystał?Ratio decidendi
Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli skarżącemu przysługiwał środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, a z takiego środka skorzystał. W przypadku postanowienia Ministra Finansów, właściwym środkiem zaskarżenia było zażalenie, a jego wniesienie oznacza wyczerpanie środków zaskarżenia przed organem.Stan faktyczny
J. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] września 2004 r. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania przedmiotu skargi, wskazując, że akty te są postanowieniami. Skarżący sprecyzował, że zaskarża postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] września 2004 r. nr [...]. Okazało się, że od tego postanowienia przysługiwało skarżącemu zażalenie, z którego skorzystał.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie przekazania Dyrektorowi Izby Celnej w T. wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: - odrzucić skargę -
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie.
J. M. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jako przedmiot zaskarżenia wskazał dwa akty wydane przez Ministra Finansów tj. odpowiednio z dnia [...] września 2004 r. nr [...] oraz z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...]. Akty te określił jako decyzje Ministra Finansów.
Sąd pismem z dnia 11 kwietnia 2005 r. wezwał skarżącego do sprecyzowania skargi poprzez jednoznacznie wskazanie przedmiotu zaskarżenia. Jednocześnie skarżący został poinformowany, iż jedynymi orzeczeniami znajdującymi się w aktach administracyjnych, które odpowiadają datom i oznaczeniom aktów powołanych w skardze są postanowienia Ministra Finansów.
W odpowiedzi na ww. wezwanie, pismem z dnia 2 maja 2005 r., J. M. jako przedmiot skargi wskazał postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] września 2004 r. oznaczone nr [...]. Od zaskarżonego postanowienia przysługiwał skarżącemu środek zaskarżenia w postaci zażalenia, z którego to środka skarżący skorzystał.
Z powyższych względów skarga na postanowienie organu I instancji jest niedopuszczalna. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło