VII SA/Wa 1192/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak(spr.), , Sędzia NSA Bogusław Moraczewski, Sędzia WSA Wojciech Mazur, Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2005 r. ze skargi J. K. i M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, Decyzją z dnia [...] marca 2004r. nr [...] Prezydent m.[...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią biurową i garażem podziemnym wraz z elementami zagospodarowania terenu na działkach nr ewid. [...], [...], [...] z obrębu [...] przy ulicy P. w W., dla S. K. Odwołanie od tej decyzji wnieśli J. i M. K. wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Decyzji zarzucili naruszenie art. 32 ust. 4 pkt 1 Prawa budowlanego poprzez wydanie jej po okresie ważności decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, oraz art. 32 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego tj. nie uzyskanie przez inwestora opinii komunikacyjnej Zarządu Dróg Miejskich. Skarżący zarzucili także przekroczenie wysokości projektowanego budynku o około 1m w stosunku do wysokości ustalonej w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz zmniejszenie powierzchni terenu przeznaczonego na zieleń i plac zabaw. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2004r. po rozpatrzeniu wniesionego odwołania utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podał w odniesieniu do stawianych zarzutów, iż inwestor wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę złożył w dniu [...] lipca 2002r. i uzupełnił go w dniu [...] marca 2004r. Wniosek, zatem został złożony w okresie ważności decyzji z dnia [...] października 2001r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji. Zgodnie z tą decyzją na terenie działek nr [...], [...], [...] może być zrealizowany budynek mieszkalny wielorodzinny 4 kondygnacyjny z biurami w części parterowej i garażem podziemnym na 20 m. p. z przyłączami i elementami zagospodarowania terenu oraz tymczasowym wjazdem od ul. P. Odnosząc się do zarzutu przekroczenia wysokości budynku organ wskazał, iż rzędna mierzona od poziomu posadzki pomieszczeń parteru oraz poziomu komunikacji pieszej nawiązująca do istniejącego obok budynku mieszkalnego na działce nr [...] jest zgodna z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Także zarzut nie zachowania 25% terenu z przeznaczeniem pod zieleń jest bezzasadny, gdyż powierzchnia zabudowy w stosunku do ogólnej powierzchni działek objętych planowaną inwestycją wskazuje na spełnienie tego wymogu, gdyż powierzchnia biologicznie czynna wynosić będzie ok. 37,7%. Nadto organ wskazał, iż inwestor uzyskał opinię komunikacyjną z dnia [...] listopada 2001r., która przewiduje tymczasową obsługę komunikacyjną projektowanego budynku od ul. P. do czasu kompleksowego rozwiązania komunikacyjnego obejmującego teren wzdłuż ulicy P. Do projektu załączono także opinię zawierającą tzw. "linijkę słońca", z której wynika, iż zachowano wymogi dotyczące nasłonecznienia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Skargę na powyższą decyzję wnieśli J. i M. K. Skarżący podobnie jak w odwołaniu wskazali, iż decyzja o pozwoleniu na budowę jest sprzeczna z decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, gdyż zaprojektowany budynek będzie miał wysokość do poziomu okapu poddasza, na którym zaprojektowano ogród zimowy 15,6m + 1m, co daje łącznie 16,6m, gdy w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dopuszczono wysokość 14,5m, a dla klatki schodowej 16m. Podniesienie wysokości budynku jest skutkiem podniesienia wg projektu o około 1m terenu działki w stosunku do terenu istniejącego. Zdaniem skarżących nie zachowano także wymaganej powierzchni terenów zielonych, gdyż działki objęte inwestycją nie zostały połączone geodezyjnie. Projektowana inwestycja nie posiada także uzgodnienia komunikacyjnego. Przedłożona opinia komunikacyjna zawiera jedynie rozwiązanie tymczasowe. Nadto skarżący wskazali, że projektowana inwestycja wykracza poza tzw. nieprzekraczalną linię zabudowy wskazaną na mapie będącej załącznikiem do decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W odpowiedzi organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie aczkolwiek nie wszystkie podniesione w niej zarzuty są zasadne. Zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem naczelnych zasad postępowania administracyjnego określonych w art. 7 i 77 kpa. Zasady te nakładają na organ prowadzący postępowanie obowiązek wszechstronnego zbadania sprawy tak pod względem faktycznym jak i prawnym w celu ustalenia rzeczywistego stanu sprawy, czemu służyć ma wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego. Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż organ odwoławczy przeprowadził postępowanie administracyjne z naruszeniem powyższych zasad. Skarżący m.in. zarzucili niezgodność decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę z decyzją ustalającą dla tej inwestycji warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, zgodnie, z którą wysokość budynku ma wysokość 14,5m mierząc od poziomu istniejącego terenu (kalenica lub ściana kolankowa) z klatką schodową wyniesioną do 16m. Jednocześnie zobowiązano inwestora do wykonania linijki słońca ze szczegółowym uwzględnieniem zacienienia działki nr ewid. [...] leżącej po północnej stronie i wskazano, że inwestycja nie może pogarszać warunków zabudowy sąsiedniej. We wniesionym odwołaniu skarżący wskazali, iż z projektu budowlanego wynika, że teren działki został podniesiony o około 1m w stosunku do terenu istniejącego w związku, z czym faktycznie będzie wyższy niż określono to w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu co spowoduje zacienienie ich budynku oraz spływanie wód opadowych na działkę. Organ odwoławczy rozpatrując ponownie sprawę jedynie lakonicznie stwierdził, iż przyjęta rzędna – od poziomu posadzki pomieszczeń parteru oraz poziomu komunikacji pieszej nawiązująca do istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr [...] jest zgodna z wymogami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Analiza projektu architektoniczno-budowlanego nie pozwala jednak na podzielenie tego stanowiska. Rysunek nr 9 projektu budowlanego zawierający przekrój A-A budynku nie pozwala na jednoznaczne ustalenie czy wysokość projektowanego budynku mierzona jest od poziomu istniejącego terenu, zgodnie z wymogiem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, czy, jak to wskazał organ odwoławczy od poziomu posadzki pomieszczeń parteru oraz poziomu komunikacji pieszej istniejącego obok budynku mieszkalnego. Ustalenie powyższego jest tym bardziej istotne, gdyż jak wynika ze sporządzonej analizy nasłonecznienia i zacienienia tzw. linijka słońca przedstawiona została wg wyliczeń od istniejącego poziomu terenu. W przypadku podniesienia jego poziomu przez inwestora o 1m, jak to twierdzą skarżący, analiza nie byłaby adekwatna do istniejącego stanu. Ponieważ organ odwoławczy z naruszeniem art. 7 i art. 77 kpa nie wyjaśnił tych okoliczności w stopniu pozwalającym na odparcie zarzutów skarżących, Sąd uznając, iż uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.