VII SA/Wa 1628/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur ( spr.), , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska- Śpiewak, Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lipca 2005 r. sprawy ze skargi I. i M.R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2004 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Skargę oddala. Decyzją nr [...] z dnia [...] maja 1997r. Prezydent Miasta [...] na podstawie art. 28 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 z późn. zm.) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 200 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) udzielił I. i M. R. pozwolenia na budowę budynku gospodarczo – garażowego na działce przy ul. [...] według przedłożonego projektu technicznego. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Z. C. W uzasadnieniu stwierdził, że nie wyraził zgody na budowę budynku gospodarczo – garażowego w granicy jego działki i że w jego opinii nie zachodzą nadzwyczajne okoliczności uzasadniające udzielenie odstępstwa od przepisów techniczno – budowlanych. Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2000r. Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 Kpa w związku z art. 82 ust. 3 Prawa budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 1997 r. Skargę na powyższą decyzję wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. S., A. F. i D. L. Wyrokiem z dnia 28 listopada 2003r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2000r. Nr [...] W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że organ administracji publicznej naruszył przepisy art. 7, 77 § 1 i 80 Kpa i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Decyzją z dnia [...] lutego 2004r. znak: [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 2 Kpa w związku z art. 35 ust. 1 pkt 1 ppkt c Prawa budowlanego po rozpatrzeniu odwołania z dnia 13 czerwca 1997 r. wniesionego przez Z. C. od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 1997 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej I. i M. R. pozwolenia na budowę budynku gospodarczo – garażowego na działce przy ul. [...] w P. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszoinstancyjny. Decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004r. Prezydent Miasta P. wydaną na podstawie art. 105 § 1 Kpa umorzył postępowanie skierowane do ponownego rozpoznania decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2004r. znak [...] uchylającą pozwolenie na budowę budynku gospodarczo – garażowego na terenie działki przy ul. [...] udzielone decyzją Prezydenta Miasta P. z dnia [...] maja 1997 znak:[...] z dnia [...] maja 1997r. Uzasadniając w/w decyzję organ stwierdził, że budynek będący przedmiotem decyzji o pozwoleniu na budowę został zrealizowany i zgłoszony do użytkowania w 2003r. W takim stanie rzeczy bezprzedmiotowe jest prowadzenie postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę i postępowanie winno ulec umorzeniu. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 157 §1 oraz art. 158 § 1 w związku z art. 156 § 1 Kpa po rozpatrzeniu wniosku I. i M. R. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2004r. znak: [...] odmówił stwierdzenia nieważności w/w decyzji. W uzasadnieniu organ stwierdził, że decyzja kasacyjna Wojewody [...] wydana została zgodnie z przepisami prawa. Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego Wojewoda [...] słusznie zastosował art. 138 § 2 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji, gdyż w niniejszej sprawie należało ponownie przeprowadzić postępowanie wyjaśniające. Decyzją z dnia [...] września 2004 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 §1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 Kpa po rozpatrzeniu wniosku I. i M. R. o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał w mocy własna decyzję z dnia [...] sierpnia 2004 r. znak: [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2004r. znak: [...]. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wnieśli I. i M. R. Skarżący zarzucają decyzji Wojewody [...] rażące naruszenie prawa i w związku z tym ich zdaniem decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiająca stwierdzenia nieważności w/w decyzji również narusza prawo. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprawa podlega rozpoznaniu przez w/w Sąd na podstawie art. 13 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) tylko w takim zakresie jest możliwa jej sądowa kontrola. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu - art. 145 § 1 pkt 1 ppsa. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona. W niniejszej sprawie podstawę rozstrzygnięcia organu odwoławczego stanowi art. 138 Kpa. W/w przepis określa sposoby zakończenia postępowania odwoławczego w przypadku stwierdzenia, że odwołanie jest dopuszczalne i zostało wniesione w terminie. Ocenie Sądu podlega jedynie prawidłowość zastosowania przepisu art. 138 § 1 pkt 1, zgodnie z którym organ odwoławczy może utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymując w mocy własną decyzję z dnia [...] września 2004 r. znak: [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2004r. znak: [...] prawidłowo zastosował przepis art. 138 § 1 Kpa. Stwierdzenie nieważności decyzji stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji administracyjnej określonej w art. 16 § 1 i służy eliminacji z obrotu prawnego takich rozstrzygnięć, które ze względu na ich kwalifikowane wady pozostają w sprzeczności z podstawowymi zasadami państwa prawnego. W związku z tym wymaga niekwestionowanego ustalenia, iż decyzja administracyjna jest obarczona jedną z wad enumeratywnie wymienionych w art. 156 § 1 Kpa. Właściwy organ orzeka o stwierdzeniu nieważności decyzji administracyjnej tylko wtedy, gdy występuje jedna z podstaw stwierdzenia nieważności wyczerpująco wyliczonych w art. 156 § 1 Kpa oraz gdy stwierdzi, że nie zachodzi żadna z negatywnych przesłanek stwierdzenia nieważności, a więc nie upłynął termin dopuszczalności stwierdzenia nieważności badanej decyzji, ani też decyzja nie wywoła nieodwracalnych skutków prawnych. W opinii składu sędziowskiego, orzekającego w niniejszej sprawie, decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2004r. znak: [...] zapadła zgodnie z przepisami prawa. W/w decyzja wydana została na podstawie art. 138 § 2 Kpa. W rozpatrywanej sprawie Wojewoda [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia w pierwszej instancji, gdyż zachodziła konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części, ponieważ przedłożone rozwiązanie projektowe przedmiotowej inwestycji narusza przepisy techniczne, ustanowione w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, wydane na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 prawa budowlanego, w części dotyczącej zlokalizowania przedmiotowego budynku w granicy z nieruchomością C. i J. J. Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2004 r. znak: [...] odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2004r. znak: [...] i utrzymująca ją w mocy decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2004 r. znak: [...] zostały wydane zgodnie z przepisami prawa. Należy również nadmienić, iż z dniem 12 maja 2003r. przedmiotowy obiekt budowlany został zgłoszony do użytkowania, co w praktyce powoduje bezprzedmiotowość prowadzenia postępowania odnośnie udzielenia pozwolenia na budowę. Z powyższych względów skoro zarzuty skargi nie mogły odnieść zamierzonego skutku należało skargę oddalić w myśl art. 151 ustawy z dnia 30 lutego 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 157, poz. 1270).