IV SA/Wa 763/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Miron, sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Protokolant Łukasz Tabor, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2005 r. sprawy ze skargi Z. J. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] w przedmiocie specjalnego zezwolenia połowowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi na podstawie art. 5 i art. 16 ust. 1 i 4 ustawy z dnia [...] lutego 2004 r. o rybołówstwie (Dz. U. Nr 62, poz. 574), w związku z wnioskiem o wydanie zezwolenia złożonym przez Z. J. w dniu 23 września 2004r., wydał w dniu [...] stycznia 2005r. Specjalne Zezwolenie Połowowe Nr [...], którym określił kwoty połowowe organizmów morskich na rok 2005, na statek rybacki [...]. Z wnioskowanej przez Z. J. kwoty połowowej organ przyznał w specjalnym zezwoleniu połowowym dorsza w ilości 27300 kg, gładzicę w ilości 565000 kg oraz gatunki nielimitowane bez określenia kwoty połowowej. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, po rozpoznaniu wniosku Z. J., o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 w związku z art. 127 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego oraz w związku z art. 5 i art. 16 ust. 4 pkt. 1 ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] utrzymał w mocy Specjalne Zezwolenie Połowowe z dnia [...] stycznia 2005 r. o numerze: [...] wydane Z. J. na statek rybacki [...], [...]. W uzasadnieniu decyzji organ orzekający wskazał, że wykonywanie rybołówstwa wymaga uzyskania specjalnego zezwolenia połowowego, które jest wydawane armatorowi na statek rybacki, na który wydano licencję połowową. Stosownie do art. 16 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie, specjalne zezwolenie połowowe wydaje minister właściwy do spraw rolnictwa na wniosek armatora na statek rybacki. Specjalne zezwolenie połowowe zawiera między innymi kwotę połowową, jeżeli jest wymagana, przy czym określenie tej kwoty, następuje poprzez podział ogólnej kwoty połowowej, określonej w Rozporządzeniu Rady (WE) Nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe (Dz. Urz. WE L 12 z 14.01.2005) przez ministra właściwego do spraw rolnictwa na podstawie art. 17 powołanej ustawy o rybołówstwie. Zgodnie z nim, minister właściwy do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii organizacji społeczno zawodowych rybaków, określa corocznie, w drodze rozporządzenia, sposób i warunki wykorzystania ogólnej kwoty połowowej w polskiej wyłącznej strefie ekonomicznej, na morzu terytorialnym, w Zatoce Puckiej i w Zatoce Gdańskiej oraz poza polskimi obszarami morskimi, mając na względzie ochronę i racjonalne wykorzystanie żywych zasobów morza. W dalszej części uzasadnienia organ przytoczył sposób podziału ogólnej kwoty połowowej łososia, dorsza, gładzicy, szprota i śledzia określony w przepisach rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i warunków wykorzystywania ogólnej kwoty połowowej w 2005 r. (Dz. U. nr 283, poz. 2837). Z. J., będący armatorem statku rybackiego [...], nie spełnił warunków przyznania mu kwoty połowowej łososia, o których mowa w § 3 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzeniem w sprawie sposobu i warunków wykorzystania ogólnej kwoty połowowej w 2005 r., nie prowadził bowiem połowów łososia w latach 2001 - 2003, co z kolei skutkowało tym, że nie mógł spełnić drugiego warunku tj. odłowienia w każdym roku co najmniej 50% przyznanej kwoty połowowej łososia. W tej sytuacji, w ocenie organu orzekającego, należało utrzymać w mocy Specjalne Zezwolenie Połowowe Nr [...]. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2005r. wniósł Z. J., domagając się jej uchylenia jako naruszającej prawo. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł zarzut niekonstytucyjności przepisu art. 17 (w związku z art. 19) i art. 2 pkt 3 ustawy o rybołówstwie, co przejawia się w braku wymaganej przez art. 92 Konstytucji dla rozporządzenia szczególności upoważnienia i wytycznych dotyczących jego treści". Zdaniem skarżącego ogólność definicji historycznych praw połowowych pozwoliła Ministrowi na zupełną dowolność w ich konkretyzowaniu rozporządzeniem". Ponadto zarzucił organowi opieszałość przy wydaniu rozporządzenia z dnia 24 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i warunków wykorzystania ogólnej kwoty połowowej w 2005r. podnosząc, że termin wydania przedmiotowego rozporządzenia pozostaje w sprzeczności nie tylko ze zdrowym rozsądkiem, ale także z art. 22 Konstytucji, wedle którego wolność działalności gospodarczej może być ograniczona tylko ze względu na ważny interes publiczny. Według skarżącego nie istnieje ważny interes publiczny, który mógłby usprawiedliwić opieszałość organu. Kolejnym zarzutem, podniesionym przez skarżącego był zarzut sprzeczności art. 19 ustawy o rybołówstwie z wyrażoną w art. 2 Konstytucji zasadą państwa prawnego. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenia podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się natomiast do zarzutu o niekonstytucyjności art. 17 (w związku z art. 19) i art. 2 pkt 3 ustawy rybołówstwie organ stwierdził, że zgodnie z art. 92 ust. 1 Konstytucji rozporządzenia są wydawane przez organy wskazane w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie szczegółowego upoważnienia (określającego organ właściwy do wydania rozporządzenia zakres spraw przekazanych do uregulowania oraz wytyczne dotyczące treści aktu) zawartego w ustawie i w celu jej wykonania. Upoważnienie do wydania rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i warunków wykorzystania ogólnej kwoty połowowej w 2005 r. zawiera art. 17 ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie, który stanowi, że minister właściwy do spraw rolnictwa po zasięgnięciu opinii organizacji społeczno - zawodowych rybaków, określa corocznie, w drodze rozporządzenia, sposób i warunki wykorzystania ogólnej kwoty połowowej w polskiej wyłącznej strefie ekonomicznej, na morzu terytorialnym, w Zatoce Puckiej i w Zatoce Gdańskiej oraz poza polskimi obszarami morskimi. Ponadto art. 19 ww. ustawy daje ministrowi możliwość uwzględnienia, w rozporządzeniu określającym sposób i warunki wykorzystania ogólnej kwoty połowowej, historycznych praw połowowych poszczególnych armatorów, które definiuje art. 2 pkt 3 powołanej ustawy. Zgodnie z tym artykułem historyczne prawa połowowe jest to prawo do prowadzenia połowów określonego gatunku organizmów morskich lub wystawiania albo używania określonej liczby narzędzi połowowych danego rodzaju, wynikające z udokumentowanych połowów prowadzonych przez armatora w przeszłości, w określonym czasie. Z takiego uprawnienia skorzystał Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi i określił w § 3 wyżej wymienionego rozporządzenia m.in. historyczne prawa połowowe dla łososia. Zdaniem organu nie można również zgodzić się z zarzutem skarżącego, że wydanie 24 grudnia 2004 r. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie sposobu i warunków wykorzystania ogólnej kwoty połowowej na rok 2005 pozostaje w sprzeczności nie tylko ze zdrowym rozsądkiem, ale także z art. 22 Konstytucji, wedle którego wolność działalności gospodarczej może być ograniczona tylko ze względu na ważny interes publiczny. Nie można w przedmiotowej sprawie mówić o ograniczaniu wolności działalności gospodarczej ponieważ ustalenie sposobu podziału ogólnej kwoty połowowej łososia było przedmiotem konsultacji z organizacjami społeczno-zawodowymi rybaków, które zgodziły się na wprowadzenie, określonych w § 3 wyżej wymienionego rozporządzenia, warunków podziału kwoty połowowej łososia. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Innymi słowy sąd administracyjnych nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, stanowiącego przedmiot postępowania administracyjnego, a w szczególności nie przyznaje odpowiednich świadczeń, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Kierując się powyższymi unormowaniami sąd ocenił, że skarga prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji, aczkolwiek z innych przyczyn niż wskazane przez skarżącego. Zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Przede wszystkim organ, rozpoznając sprawę na podstawie art. 127 § 3 kpa nie odniósł się do zarzutów strony, dotyczących wysokości przyznanych kwot połowowych dorsza jak również nie rozstrzygnął w przedmiocie wniosku skarżącego o przyznanie kwoty połowowej śledzia i szprota. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawiera wyjaśnienia, która w sposób przekonywujący argumentowałoby wysokość przyznanych skarżącemu kwot połowowych. Zauważyć należy określone w specjalnym zezwoleniu połowowym kwoty połowowe na poszczególne gatunki organizmów morskich. Poza przytoczeniem zasad podziału ogólnej kwoty połowowej dorsza określonych w § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i warunków wykorzystania ogólnej kwoty połowowej w 2005 r. (Dz. U. Nr 283, poz. 2837) organ nie przeprowadził żadnych ustaleń, które pozwalałyby na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia. Skoro uzasadnienie zaskarżonej decyzji w omawianym zakresie nie wyjaśnia i nie dowodzi załatwienia sprawy z uwzględnieniem celów, o których mowa w art. 7 i 77 § 1 kpa, a także 107 § 3 kpa należało taką decyzję wyeliminować z obrotu prawnego. Poza ramy niniejszego postępowania wykraczają podniesione przez skarżącego zarzuty niekonstytucyjności ww. ustawy o rybołówstwie morskim. Sądy administracyjne nie są uprawnione do badania zgodności aktów prawnych z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. Organem kompetentnym w tym zakresie jest Trybunał Konstytucyjny. Mając powyższe na uwadze – na mocy art. 145 § 1 pkt. 1 lit. "e" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270) Sąd orzekł jak w sentencji.