II SA/Gd 440/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Andrzej Przybielski po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. i T. M. na decyzje Wojewody z dnia 9 marca 2005 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu wywłaszczonego prawa użytkowania wieczystego postanawia: odrzucić skargę W dniu 22 kwietnia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga W. i T. M., podpisana przez A. K. Pismem z dnia 9 czerwca 2005 r. Sąd wezwał A. K. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego oraz wskazanie miejsca zamieszkania skarżących W. i T. M., w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to skutecznie doręczono A. K., w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), w dniu 10 czerwca 2005 r. Braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Art. 46 § 2 p.s.a. stanowi, że gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt. Zgodnie z § 3 art. 46 p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Sąd odrzuci skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Podpisująca skargę A. K., mimo wezwania Sądu, skargi nie uzupełniła, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzekł jak w sentencji postanowienia.