II OSK 1173/05

II OSK 1173/05 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 listopada 2005r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 lipca 2005r., sygn. akt IIS.A./Gl 610/05 odrzucające skargę w sprawie ze skargi S. W. na uchwałę Rady Miejskiej w Mikołowie z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentu miasta [...] p o s t a n a w i a uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE. Postanowieniem z dnia 26 lipca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę S. W. na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentu miasta [...]. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż skarga z dnia 6. 06. 2005 r. nadana została w UPT w dniu 13. 06.2005 r. Wniesienie powyższej skargi poprzedzone zostało wezwaniem przez skarżącą Rady Miejskiej do usunięcia naruszenia prawa, przy czym wezwanie to wpłynęło do organu 7. 04. 2005 r. Sąd Wojewódzki przyjął, że wobec braku odpowiedzi Rady na wezwanie skarżącej, termin do złożenia skargi do sądu na uchwałę wynosił 60 dni liczonych od dnia wniesienia wezwania. Termin 60 dni zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) upłynął dla strony 6.06.2005 r. W tej sytuacji Sąd I instancji stwierdził, iż skarga nadana za pośrednictwem poczty 13. 06.2005 r. została wniesiona z uchybieniem terminu, co stanowi podstawę do jej odrzucenia na mocy art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie wniosła S. W. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono "naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 53 § 2 oraz art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, polegające na błędnym przyjęciu stan faktycznego, poprzez: - nieuwzględnienie faktu, że Rada Miasta udzieliła skarżącej odpowiedzi na złożone wezwanie do usunięcia naruszenia, - mylne przyjęcie daty wniesienia skargi, - mylne przyjęcie daty wysłania wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W uzasadnieniu wniesionej skargi kasacyjnej stwierdzono, iż pismem z dnia 1.04.2005 r., nadanym w UPT 4.04.2005 r. wezwano Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa. W dniu 11 maja 2005 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącej odpowiedź Rady Miasta na powyższe wezwanie. Skarga do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego została nadana listem poleconym w dniu 8.06.2005 r. Zważywszy na powyższe, zdaniem skarżącej wniesienie skargi nastąpiło z zachowaniem terminu wskazanego w art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na tej podstawie w skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Rada Miejska w [...] wniosła o jej oddalenie i zasądzenie od skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm obowiązujących. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna jest uzasadniona i zasługuje na uwzględnienie. Ustawa z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej zwana ustawą przyjmuje jako jeden z wymogów formalnych skargi do sądu administracyjnego zachowanie terminu do złożenia skargi. Według art. 53 § 2 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Regulacja zawarta w art. 53 § 2 ustawy jest regulacją terminu do wniesienia skargi na akty lub czynności w zakresie, w których obowiązuje wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z kolei stosownie do art. 54 § 1 i § 2 ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, zaś organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Z mającym wpływ na wynik sprawy naruszeniem dyspozycji art. 53 § 2 ustawy wydano zaskarżone postanowienie. W rozpoznawanej sprawie zgodnie z dyspozycją art. 54 § 1 ustawy skarga wniesiona została do Rady Miejskiej w [...]. Z prezentaty wpływu skargi wynika, że wpłynęła ona do organu w dniu 10.06.2005 r. Ze znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji wynika, że w dniu 26.04.2005 r. na sesji Rady Miejskiej była omawiana kwestia skierowanego do Rady przez skarżącą wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Pismo Rady z dnia 5.05.2005 r. informujące o wyniku sesji Rady z dnia 26.04.2005 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 11.05.2005 r. Wobec tego, że organ udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skarga zgodnie z art. 53 § 2 ustawy winna była być wniesiona do dnia 10. 06.2005 r. ( 11.05. 2005 r. + 30 dni). Zauważyć trzeba, że o ile Sąd nie posiadał wyczerpujących danych pozwalających na ustalenie, czy i kiedy doręczono stronie odpowiedź Rady na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, należało zobowiązać Radę Miejską do uzupełnienia dokumentacji przesłanej Sądowi bądź też wezwać pełnomocnika skarżącej do przedstawienia stosownych dokumentów. W tej sytuacji trzeba stwierdzić, iż skargę do sądu administracyjnego wniesiono z zachowaniem terminu określonego we wskazanym wyżej przepisie. Z uwagi na brak podstaw do odrzucenia skargi, na mocy art. 185 § 1 i art. 182 § 1 ustawy o ppsa Naczelny Sąd Administracyjny postanowił orzec jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego Sąd nie orzekł, ponieważ stosownie do przepisu art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) o zwrocie kosztów, sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę ( art. 200) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 cyt. ustawy. Zgodnie z powyższą zasadą, Naczelny Sąd Administracyjny obowiązany jest rozstrzygnąć o kosztach postępowania kasacyjnego w orzeczeniu wydanym w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku, bowiem przepisy art. 203 ppsa oraz art. 204 ppsa wiążą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z wyrokiem Sądu I instancji oddalającym lub uwzględniającym skargę, a taka sytuacja nie zachodzi w przypadku rozpoznania skargi kasacyjnej od postanowienia o odrzuceniu skargi. W efekcie stwierdzić należy, iż wniosek o przyznanie kosztów postępowania kasacyjnego winien rozpoznać Sąd I instancji w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.