II SA/Kr 2872/03

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 lipca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: NSA Stanisław Biernat Sędziowie: NSA Joanna Tuszyńska WSA Renata Czeluśniak - spr. Protokolant Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2005 r. sprawy ze skargi H. M. i Z. N. na decyzję Wojewody z dnia [...] 2003 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1/ uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji; 2/ zasądza od Wojewody na rzecz skarżących kwotę 265 zł (dwieście sześćdziesiąt pięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] września 2003 r., na podstawie art. 28, art. 33 ust.1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane /Dz.U. z 2000 r. Nr 106 poz.1126 z późn. zm. w związku z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 2003 r. Nr 80 poz.718) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (j. t. Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku inwestora, Prezydent Miasta K. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla "C". spółki z o.o. w Warszawie o treści (po sprostowaniu adresu inwestycji): zamierzenie budowlane: dworzec autobusowy wraz ze stacją paliw (benzynowa i gazu płynnego), z układem drogowym i infrastrukturą techniczną- etap l rodzaj obiektu bądź robót budowlanych: - dworzec autobusowy z zapleczem dyspozytorsko-kasowym (z wewnętrzną instalacją wod-kan-co-eletryczną), z układem drogowym, z wjazdem i wyjazdem na ul. M. - stacją paliw benzynową i gazu płynnego (kiosk kasowy z wewnętrznymi instalacjami: (wod-kan i elektryczną, wiata nad dystrybutorami, zbiorniki na paliwo) z układem drogowym, z wjazdem i wyjazdem do Al. J - infrastrukturą techniczną tj. sieć wodociągowa wraz z jej częściową przebudową - sieć kanalizacji ogólnospławnej, sieć kanalizacji deszczowej, sieć co, sieci elektryczne: zasilające oświetlenie drogowe i zasilające stację trafo - stacja trafo adres zamierzenia budowlanego w K. - N. pomiędzy ul. M. i Al. J. zlokalizowanego na działkach nr "1", "2", "3", "4", "5", "6", "7", "8", "9", "10", "11", "12", "13", "14", "15", "16", "17", "18", "19", "20", "21", "22", "23", "24", "25", "26", "27", "28", "29", "30", "31", "32", "33", "34", "35", "36", "37" obr. [...], działce nr "28" obr. [...] W uzasadnieniu podniesiono: Wniosek o wydanie pozwolenia na budowę został złożony w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...].06.2002r. utrzymaną w mocy decyzją Kolegium Odwoławczego z dnia [...].08.2002 r. Inwestor wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w postaci odpisów z ksiąg wieczystych Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...] oraz umów cywilnoprawnych zawartych pomiędzy inwestorem i stronami w postępowaniu (umowa nr [...] z 17.07.2003 r. z Miastem K., zgoda na wejście w teren pasów drogowych z dn.23.05.2003r.) Przedłożył decyzje podziału działek nr "29", "30", "31", "32", "33", "34", "35", "36" obr.[...]. Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z wymaganiami zawartymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nr [...] z dnia [...].06.2002 r. oraz przepisami techniczno-budowlanymi. Projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane uzgodnienia i opinie, jest wykonany przez osobę uprawnioną. Przedmiotowa inwestycja zaliczana jest do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, skatalogowano ją w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 24.09.2002 r. w sprawie określenia przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2002 r. Nr 179 poz. 1490). W związku z powyższym, zgodnie z dyspozycją ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2001 r. Nr 62 poz.627), do wniosku inwestor dołączył "Raport oddziaływania na środowisko dla inwestycji pn. dworzec autobusowy wraz ze stacją paliw, układem drogowym i infrastrukturą" wykonany na etapie pozwolenia na budowę w maju 2003 r. przez dr inż. T.S. wraz z zespołem oraz projekt budowlany. Wydział Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska UMK pismem z dnia 24.07.2003 r. uzgodnił w zakresie ochrony środowiska przedmiotowe przedsięwzięcie. Powiatowy Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...].05.2003 r. uzgodnił inwestycję pod względem wymogów higieniczno-sanitarnych. Informację o planowanym przedsięwzięciu umieszczono w publicznym dostępnym wykazie danych o dokumentach zawierających informacje o środowisku i jego ochronie oraz na miejscu planowanego przedsięwzięcia. W trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego H.M. (działająca w imieniu własnym i jako pełnomocnik Z.N.) zgłosiła zastrzeżenia i wnioski, zawarte w protokole z dnia 25.08.2003 r., które dotyczyły: wyjazdu ze stacji paliw przechodzącego przez działki nr "37", "38" obr.[...], będące jej własnością brak we wniosku ekranu akustycznego i ogrodzenia. Jednocześnie złożyła wniosek o przedłużenie terminu zapoznania się z dokumentacją i złożenia ewentualnych uwag na piśmie do dnia 03.09.2003 r. oraz wniosek o kserokopię raportu oddziaływania na środowisko. Ponadto H.M. nie zgadza się na posadzenie 18-tu drzew liściastych w granicy z jej posesją. W odpowiedzi na w/w zastrzeżenia i wnioski poinformowano, że: - teren inwestycji będącej przedmiotem niniejszego pozwolenia nie obejmuje działek nr "37", "38" obr.[...], bowiem w dniu 30.05.2003 r. pełnomocnik inwestora dokonał korekty wniosku o wydanie pozwolenia na budowę w zakresie działek objętych inwestycją. Po zmianie tej nie zostały uaktualnione, przez nieuwagę, metryki na projekcie budowlanym. Korekta ta została wykona w dniu 28.08.2003 r. przez naklejenie na metrykach projektu budowlanego zakresu inwestycji zgodnego z wnioskiem z dnia 30.05.2003 r.; - kwestia ekranów akustycznych nie może być rozpatrywana w przedmiotowej sprawie, a nadto, iż w dniu 28.08.2003 r. poprawiono omyłkę w zakresie proponowanej grubości ekranu akustycznego; - w odniesieniu do 7-dniowego terminu do zapoznania się z całością materiału dowodowego i złożenia ewentualnych wniosków i zastrzeżeń, wyznaczonego przez organ administracji w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania poinformowano, że jest to termin urzędowy wyznaczony przez organ architektoniczny. W dniu 19.08.2003r. H.M. potwierdziła odbiór zawiadomienia o wszczęciu postępowania, zatem do dnia 26.08.2003 r. mogła się osobiście zapoznać się z aktami. - wniosek o przedłużenie w/w terminu ze względu na obszerny, ściśle techniczny zakres materiału, nie mógł być uwzględniony z uwagi na fakt, że miałoby miejsce nieuzasadnione przedłużanie postępowania i spowodowałoby to niekorzystne konsekwencje dla pozostałych stron; - po analizie projektu zieleni stwierdzono, że na granicy z posesją H.M. przewiduje się nasadzenie 4-ch drzew liściastych. W odpowiedzi na pismo H.M. z dnia 26.08.2003 r. stwierdzono, że raport oddziaływania na środowisko dla przedmiotowej inwestycji został sporządzony przez osobę uprawnioną tj. biegłego z listy Wojewody, a uzgodniony został przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego oraz Wydział Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska UMK. Zgodnie z zapisami zawartymi we wnioskach i zaleceniach raportu, w pkt.4, zapisano, że zasięg uciążliwego oddziaływania na środowisko projektowanej inwestycji zawiera się w granicach terenu, do którego inwestor ma tytuł prawny. W odpowiedzi na kolejne pismo H.M. z dnia 26.08.2003 r. podkreślono, że projekty branżowe zostały opracowane przez osoby uprawnione na podstawie oświadczeń właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii wody, ciepła, gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych. W odwołaniu od powyższej decyzji H.M. podniosła, że: - w wydanym pozwoleniu na budowę połączono pozwolenie na budowę dworca autobusowego wraz ze stacją paliw, - nie wnosi zastrzeżeń do budowy dworca autobusowego, a nie wyraża zgody na budowę stacji paliw wraz z uciążliwym układem drogowym, gdyż skarżona decyzja w tej części narusza przepisy prawa i prawem chronione interesy prawne jej i brata. Uzasadniając naruszenie interesu prawnego i przepisów prawa materialnego, odwołująca podniosła, iż: w raporcie oddziaływania na środowisko oceniono, że budowa stacji paliw obok dworca w rejonie o dużej uciążliwości spowodowanej natężeniem ruchu drogowego, znacznie zwiększy skażenie środowiska, a tej okoliczności nie wzięto pod uwagę przy wydawaniu pozwolenia na budowę, Przybliżono inwestycję stacji paliw o ok. 15 m do jej domu w stosunku do zakresu, jaki był ustalony w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a także znacznie rozszerzono zakres inwestycji: zamiast pawilonu handlowo kasowego i myjni samochodowej z czterema dystrybutorami, zaprojektowano sześć dystrybutorów dla samochodów osobowych i jeden do obsługi Tir - ów. Ponadto dołożono naziemną stację LPG. Nie zaprojektowano rozwiązań, które chroniłyby mieszkańców sąsiednich terenów przed zwiększonymi uciążliwościami. Nie zaprojektowano ekranu akustycznego, który chroniłby przed tymi uciążliwościami. Stacja będzie czynna przez 24 godziny i wyposażona jest tylko w jedną toaletę wspólną dla obsługi stacji oraz klientów. Zatem na niewielkim terenie skumulowano kilka obiektów bardzo uciążliwych i szczególnie niebezpiecznych, w wypadku katastrofy, tym bardziej, że na tym samym terenie zamierzona jest budowa dużej stacji obsługi samochodów, zasadniczo zwiększono uciążliwość hałasu i zanieczyszczenia powietrza poprzez usytuowanie w sąsiedztwie stacji paliw i układu drogowego obsługującego część komercyjną wraz ze stacją paliw. Uniemożliwi to zagospodarowanie części nieruchomości od strony ulicy J. strefa uciążliwości stacji paliw i układu drogowego części komercyjnej winna być ograniczona do granic terenu inwestora, natomiast rzeczywista strefa oddziaływania przekracza zasadniczo tereny inwestora Sejmuje m. in. jej działki o łącznej powierzchni 3364 m2 i budynek mieszkalny, w okolicy jej domu powstanie dodatkowe duże skrzyżowanie. Oddziaływanie tego dodatkowego węzła komunikacyjnego zostanie skumulowane z uciążliwościami pochodzącymi od stacji paliw i pozostałych inwestycji komercyjnych, wjazd do domów dla mieszkańców ulicy J. zaprojektowano przez układ drogowy stacji paliw, zwiększy to znacznie uciążliwość związane z użytkowaniem jej nieruchomości i uniemożliwi ich zagospodarowanie, wyjazd ze stacji paliw usytuowano bezpośrednio przy działkach "38", "37", "39", "40", "41", "42", "43", "44", a nawet w części na działkach "37", "38", usytuowano na nich część wyjazdu z projektowanej stacji paliw. Zatem Inwestor nie posiada prawa do dysponowania tą częścią nieruchomości na cele budowlane. Usytuowano stacje paliw i układ drogowy na terenie położonym wyżej ok. 1,2 m. od terenu jej nieruchomości i znajdującego się na niej budynku mieszkalnego, co przy braku kanalizacji sanitarnej i opadowej w tym rejonie spowoduje zalewanie jej nieruchomości jako niżej położonej. Nie ochroni przed spływem wód zaledwie 3 cm krawężnik zaprojektowany od strony zachodniej stacji paliw, a kanalizacja spadowa w ulicy J. na tym odcinku jest przeciążona i nie posiada rezerw na przyjęcie podatkowych wód opadowych z terenu nowych inwestycji, z uwagi na krótki odcinek granicy działki "38" nie jest możliwe i zasadne dosadzanie dodatkowych czterech drzew liściastych, co założono w projekcie. Ponadto H.M. zarzuciła, że w trakcie postępowania naruszono szereg przepisów procesowych: nie umożliwiono jej pełnego zapoznania się z aktami sprawy, przez co naruszono przepis art. 10 kpa, zgodnie z którym organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, sposób postępowania organu narusza powyższy przepis i ogranicza zasadniczo prawa strony, zgodnie z przepisem art. 61 kpa datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej, natomiast o wszczęciu postępowania z urzędu lub na żądanie jednej ze stron należy zawiadomić wszystkie osoby będące stronami w sprawie. Organ prowadząc postępowanie rażąco naruszył powyższy przepis zawiadamiając ją o wszczęciu postępowania w dniu 19 sierpnia, a więc niemal trzy miesiące po złożeniu wniosku przez inwestora, a dwa tygodnie przed zakończeniem postępowania i wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ pomylił zawiadomienie o wszczęciu postępowania, którego obowiązek wynika z przepisu art. 61 kpa z zawiadomieniem o zgromadzeniu wszystkich akt sprawy i możliwości zapoznania się z aktami, którego obowiązek wynika z przepisu art. 10 kpa. Takie naruszenie prawa spowodowało, że wbrew zasadzie wyrażonej w art. 10 kpa organ uniemożliwił jej udział w zasadniczej części postępowania w okresie od dnia złożenia wniosku pod koniec maja 2003 r. do dnia 19 sierpnia tj. w okresie ok. 3 miesięcy prowadzenia postępowania, wobec powyższych naruszeń prawa, wniosła do organu o udostępnienie kserokopii niektórych dokumentów celem zapoznania z nimi, poza siedzibą organu, wobec niemożności ich przeczytania w siedzibie organu. Organ odmówił jednak udostępnienia odpisów dokumentów i stwierdził, że są one częścią projektu architektoniczne - budowlanego, mimo, że zgodnie z przepisem art. 73 kpa w każdym stadium postępowania organ administracji publicznej obowiązany jest umożliwić stronie przeglądanie akt sprawy oraz sporządzanie z nich notatek i odpisów, a strona może żądać uwierzytelnienia sporządzonych przez siebie odpisów z akt sprawy lub wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem strony. Zgodnie z powszechnie znanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego jako wydanie odpisów należy uznać sporządzenie kserokopii dokumentów. Ani projekt zagospodarowania terenu ani raport oddziaływania na środowisko nie są chronione przepisami ustawy o prawie autorskim. W związku z tym odmowa wydania kserokopii była bezzasadna i stanowiła naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, raport oddziaływania na środowisko nie został podany do publicznej wiadomości w sposób przewidziany w przepisach prawa - brak było publikacji w Dzienniku Polskim, gdzie ukazują się ogłoszenia Magistratu K. Nie wywieszono ogłoszenia w rejonie planowanej stacji paliw od strony Al. J. tam gdzie społeczność lokalna najbardziej poddana jest oddziaływaniom tych inwestycji. Taki sposób podania do publicznej wiadomości narusza przepis art. 3 pkt 19 ustawy prawo ochrony środowiska, określający sposób podania do publicznej wiadomości informacji dotyczącej środowiska, zgodnie z którym podanie do publicznej wiadomości - to ogłoszenie informacji, w sposób zwyczajowo przyjęty, w siedzibie organu właściwego w sprawie oraz poprzez obwieszczenie w pobliżu miejsca planowanego przedsięwzięcia. Mając na uwadze powyższe H.M. wniosła o uchylenie skarżonej decyzji w części dotyczącej udzielenia pozwolenia na stacje paliw oraz układ drogowy z związany z obsługą inwestycji komercyjnych C. W piśmie uzupełniającym odwołanie z dnia 13 października 2003 r. H.M. podniosła, iż: - nie zbadano skumulowanych oddziaływań na jej nieruchomości, mimo takich zaleceń w raporcie oddziaływania na środowisko opracowanym na etapie wzizt, - przy wjeździe do ul. J. nie zaprojektowano studzienki kanalizacyjnej, co spowoduje zalewanie jej nieruchomości wodami opadowymi z drogi serwisowej, - układ drogowy uniemożliwia urządzenie wjazdu publicznego na jej działkę budowlaną o nr "38", - zasadzenie pięciu drzew liściastych w granicy działki nr "38" spowoduje ograniczenie zagospodarowania tej działki poprzez rozrośnięty system korzeniowy, spowoduje jej zacienienie i zaśmiecenie w okresie jesienno-zimowym, a w okresie jesienno - zimowym drzewa te nie będą stanowić ochrony przed oddziaływaniem stacji i układu drogowego, dlatego na granicy działki nr "38" i nr "39" od strony stacji i od strony drogi serwisowej wzdłuż Al. J. winien zostać zaprojektowany i wykonany przezierny ekran akustyczny, - konieczne jest wybudowanie ściany ogniowej przy zabudowywaniu działki "38", a zatem taka ściana powinna zostać zaprojektowana, - jeżeli inwestor zmienił projekt w zakresie działek "38", "37", "41", to skorygowany projekt nie został uzgodniony w ZUDP. Decyzją z dnia [...] października 2003 r., na podstawie art. 81 ust.1 pkt. 2, art. 82 ust. 3 prawa budowlanego i art. 138 § 1 pkt 1 i pkt 2 kpa, Wojewoda uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożonych warunków w zakresie treści punktu nr 3 (zobowiązanie do uzyskania pozwolenia na użytkowanie) i w tej części orzekł się o nałożeniu w Punkcie "3" obowiązku o treści: "Inwestor jest zobowiązany uzyskać pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego, po wykonaniu ekranów akustycznych objętych zgłoszeniem złożonym w Urzędzie Miasta K. przez "C." - Sp. z o.o., w imieniu której wystąpił jako pełnomocnik uprawniony architekt w dniu 08 września 2003 r., z uwzględnieniem zmiany wprowadzonej w uzupełnieniu zgłoszenia w dniu 24.09.2003 r. polegającej na zastąpieniu w zgłoszeniu ekranów akustycznych wykonanych z użyciem blachy falistej na ekrany akustyczne przezierne" oraz utrzymał ww. decyzję w mocy w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że: Decyzja została wydana na podstawie ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w której określono zakres, funkcję i warunki realizacji planowanej inwestycji w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, warunki w zakresie ochrony środowiska i zieleni oraz wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich. Zakres decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu może być większy, niż zakres udzielonego na jej podstawie pozwolenia na budowę, co nie narusza zasad wynikających z przepisów prawa. Inwestor przedłożył raport oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko, który został uzgodniony przez odpowiednie organy zgodnie z przepisami w zakresie ochrony środowiska. Wniosek o pozwolenie na budowę został złożony w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Inwestor posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Przed pozwoleniem na budowę inwestor przedstawił uzgodniony projekt budowlany przygotowany przez uprawnionych projektantów, w szczególności projekt uzyskał uzgodnienie w zakresie przyłączenia do sieci infrastruktury technicznej w Zespole Uzgadniania Dokumentacji Projektowej w K. Projekt zagospodarowania terenu posiada uzgodnienia rzeczoznawcy d/s zabezpieczeń przeciwpożarowych oraz został zaopiniowany pod względem zgodności z przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wymaganiami ergonomii bez zastrzeżeń. Układ drogowy i włączenie do drogi publicznej zostało zaakceptowane przez zarządcę drogi, uzyskano uzgodnienia w Zarządzie Dróg i Komunikacji, a projekt spełnia wymagania określone w oświadczeniu o przyłączeniu do dróg lądowych, wydanym przez Wydział Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska Urzędu Miasta K. dla potrzeb przygotowania inwestycji. W zakresie ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich zapewniono w szczególności w projekcie ekrany akustyczne od strony zachodniej terenu inwestycji, chroniące przed podwyższonym poziomem hałasu istniejący w pobliżu budynek mieszkalny nr [...] na działce nr "42". Zaprojektowano odwodnienie terenu objętego inwestycją, koordynowane na etapie projektu z Miejskim Przedsiębiorstwem Wodociągów i Kanalizacji. Właściwą gospodarkę zielenią normuje postanowienie prezydenta Miasta K. wydane w Wydziale Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska Urzędu Miasta K. z datą 29 kwietnia 2003 r. uzgadniające w zakresie ochrony środowiska przedstawioną inwentaryzację zieleni wraz z określeniem warunków dotyczących zieleni w związku z zamiarem realizacji przedmiotowej inwestycji. Raport dotyczący oddziaływania inwestycji na środowisko określa, że wykonane obliczenia i analizy rozprzestrzeniania się dźwięku wykazały dochowanie wartości normatywnych poziomu dźwięku w środowisku, przy zastosowaniu ekranu akustycznego wysokości 3 m i długości 50 metrów po stronie zachodniej dworca autobusowego, w związku z zabudową mieszkaniową w sąsiedztwie. Ekrany akustyczne oznaczone w projekcie zagospodarowania terenu były objęte zgłoszeniem zamiaru wykonania ich przez inwestora łącznie z ogrodzeniem terenu inwestycji od strony zachodniej. Zgłoszenie obejmujące wykonanie przeziernych ekranów akustycznych, złożone w Urzędzie Miasta K., zostało przyjęte w wyniku sprawdzenia dokonanego na podstawie art. 30 ustawy Prawo budowlane przez organ l instancji. Ponieważ wykonanie ekranów akustycznych nie spotkało się ze sprzeciwem właściwego organu, inwestor ma możliwość ich zrealizowania. Nie wymieniono ekranów akustycznych w pozwoleniu na budowę, stanowią one jednak niezbędny element inwestycji, którego wykonanie jest wymagane zgodnie z warunkami ochrony środowiska wynikającymi z raportu dotyczącego oddziaływania inwestycji na środowisko. Z uwagi na powyższe zmieniony został w niniejszej decyzji warunek sformułowany w zaskarżonej decyzji przez organ l instancji w punkcie "3" i rozszerzony o obowiązek uwzględnienia ekranów akustycznych jako niezbędnego elementu warunkującego pozwolenie na użytkowanie obiektów objętych decyzją w niniejszym postępowaniu. Raport dotyczący oddziaływania inwestycji na środowisko odnosi się do przedsięwzięcia: dworzec autobusowy wraz ze stacją paliw, układem drogowym i infrastrukturą techniczną, określa więc łączne oddziaływanie całej inwestycji. Raport został uzgodniony w Wydziale Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska Urzędu Miasta K. (pismo z dnia 24 lipca 2003 r. karta nr 73 w aktach organu l instancji). Również dokumentacja geologiczna wykonana na etapie przygotowania przedmiotowej inwestycji została przyjęta bez zastrzeżeń przez właściwy organ (zawiadomienie Prezydenta Miasta K. o przyjęciu bez zastrzeżeń dokumentacji geologicznej w aktach sprawy). Zaskarżona decyzja nie obejmuje w zakresie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę terenu działek nr "37" i "38". Działki te nie są wymienione w decyzji o pozwoleniu na budowę przy określeniu terenu inwestycji. Z akt sprawy wynika, że w toku przygotowania inwestycji oraz dokumentacji projektowej wymieniano działki nr "37" i "38" w wystąpieniach inwestora i w dokumentacji, ale rozstrzygające w tej kwestii nie są oznaczenia graficzne na planszach rysunkowych będących załącznikami w aktach sprawy, lecz treść decyzji o pozwoleniu na budowę, która projektu na wyżej wymienionych działkach do realizacji nie zatwierdza, ograniczając się do terenu co, do którego inwestor może wykazać prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Niektóre działki ewidencyjne wymienione w dokumentach w toku przygotowania inwestycji uległy podziałom geodezyjnym, co wyjaśnia różnice w określeniu terenu pod względem numeracji działek. Materiały dotyczące podziałów geodezyjnych zostały uwzględnione w projekcie i opisane w części ogólnej dotyczącej dokumentów formalno - prawnych. Zgodnie z wyjaśnieniem inwestora, elementy oznaczone na projekcie zagospodarowania terenu linią przerywaną na działkach po stronie wschodniej projektowanego dworca autobusowego i stacji paliw, nie są objęte zamiarem inwestycyjnym w ramach złożonego wniosku o pozwolenie na budowę. Ponieważ nie są w sposób wyraźny i możliwy do odczytania narysowane w projekcie i nie są wymienione w decyzji o pozwoleniu na budowę, "etap l" wymieniony w tej decyzji przedstawia całość zamierzenia inwestycyjnego, które zostało objęte decyzją z dnia [...] września 2003 r. o pozwoleniu na budowę dworca autobusowego wraz ze stacją paliw (benzynową i gazu płynnego), układem drogowym i infrastrukturą techniczną pomiędzy ulicami M. i Al. J. w K. Odnośnie zakwestionowanego w odwołaniu połączenia pozwolenia na budowę dworca autobusowego z pozwoleniem na budowę stacji paliw wraz z układem drogowym stwierdzono, że wymienione obiekty mogłyby uzyskać pozwolenia na budowę oddzielnie, nie ma jednak przeszkód, aby pozwolenie na budowę obejmowało te obiekty łącznie. Obiekty te były łącznie objęte wnioskiem inwestora i są powiązane komunikacyjnie, funkcjonalnie również nie kolidują ze sobą wzajemnie. Wady formalne nie wpłynęły na wynik postępowania w sposób istotny. Wprawdzie od daty złożenia wniosku o pozwolenie na budowę do zawiadomienia o wszczęciu postępowania inwestor miał możliwość dokonywania uzupełnień, jednak strony postępowania zostały zawiadomione o możliwości zapoznania się z aktami sprawy z datą 04.08.2003 r. - na miesiąc przed wydaniem decyzji, niezależnie od zawiadomień, jakie ukazały się w publicznie dostępnych wykazach w związku z przygotowaniem przedmiotowej inwestycji. Odwołująca się zapoznała się z aktami sprawy. Możliwość zapoznawania się z materiałem dowodowym miały również strony na etapie postępowania odwoławczego. W skardze na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie skarżący H.M. i Z.N. podtrzymali swoje zarzuty. Podnieśli dodatkowo, że droga serwisowa zrealizowana została na podstawie .głoszenia, a nie pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione jo Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Właściwym do rozpoznania skargi jest więc Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do j naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi /art. 134 ustawy/. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż skarga jest uzasadniona, choć nie wszystkie jej zarzuty są zasadne. Treść art. 32 ust. 4 prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, była następująca: Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Przepis art. 35 prawa budowlanego stanowił natomiast, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z: a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, 3) wykonanie - a w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ budowlany zobowiązany był zatem sprawdzić, czy spełnione zostały wymogi zawarte w art. 32, a także warunki zawarte w art. 35 ww. ustawy. Dopiero w sytuacji spełnienia wskazanych wymagań organ zobowiązany był do udzielenia pozwolenia na budowę. Mając na uwadze treść cytowanych wyżej przepisów stwierdzić należy, iż w aktach przedmiotowej sprawy brak oświadczenia inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ponadto inwestor nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie działki nr "28" obr. [...]. Jak wynika bowiem z wypisu z rejestru gruntów Skarb Państwa jest tylko jednym z wielu współwłaścicieli tej działki. Wyrażenie zgody na jej zajęcie przez jednego ze współwłaścicieli nie jest zatem wystarczające. Brak również dowodu na sprawdzenie przez organ l i II instancji zgodności projektu zagospodarowania działki z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (vide: wyrok NSA z dnia 21.01.1986 r. II SA 2037/85 ONSA 1986/1/6). Badając zgodność projektu zagospodarowania działki z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Sąd stwierdza, iż w aktach administracyjnych brak decyzji o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej bądź informacji, iż działki objęte inwestycją, ze względu na klasę gruntu, nie podlegają konieczności wyłączenia z produkcji rolnej. Dokonując sprawdzeń, o których mowa w art. 35 prawa budowlanego, organ przed wydaniem pozwolenia na budowę jest obowiązany sprawdzić projekt budowlany z przepisami technicznymi. Wchodzi tu w grę przede wszystkim treść przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 września 2000 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi dalekosiężne do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1067). W dziale IV "Stacje paliw" rozporządzenie określa zarówno warunki ogólne, jak i szczegółowe warunki dotyczące usytuowania stacji paliw i poszczególnych jej obiektów w stosunku do siebie, jak i obiektów sąsiadujących. W projekcie budowlanym stwierdzono, iż wszystkie odległości zostały zachowane, podając niektóre z nich. Brak jednak podania wszystkich odległości. Mimo zarzutów skarżącej H.M., że nie uwzględniono budowlanego przeznaczenia jej działki nr "38", organy nie wyjaśniły odległości obiektów zabudowy planowanej stacji paliw w stosunku do tej działki, jak również do działki już zabudowanej budynkiem mieszkalnym. Wymagane przez przepisy ww. rozporządzenia odległości nie zostały podane w planie zagospodarowania terenu, ani w jego części opisowej, ani w części rysunkowej, wbrew wymogom wynikającym z § 8 ust. 2 pkt. 8 i ust. 3 pkt. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2003r.Nr120poz.1133). Ponadto podnieść należy, iż chociaż zakres decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu może być większy, niż zakres udzielonego na jej podstawie pozwolenia na budowę, konieczne jest zachowanie zgodności pomiędzy decyzją w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, a projektem budowlanym podlegającym zatwierdzeniu, dotyczącym całego zamierzenia inwestycyjnego (tu: etapu l). W przedmiotowej sprawie takiej zgodności brak. Dworzec autobusowy usytuowany jest w projekcie m.in. na działce nr "45".Jej pominięcie w decyzji, jednocześnie zatwierdzenie całego projektu budowlanego jest niedopuszczalne. Z kolei przyjęcie interpretacji, iż skoro działek nr "45" i "46" nie wymieniono w zaskarżonej decyzji to oznacza to, że decyzja ich nie dotyczy, oznaczałoby zaakceptowanie - sprzecznie z art. 35 prawa budowlanego - niekompletnego projektu budowlanego, a nadto wydanie decyzji bez posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń. Jak wynika bowiem z treści uzgodnień znajdujących się w aktach, dotyczyły one również zamierzenia inwestycyjnego na działkach pominiętych zarówno w decyzji organu l, jak i II instancji. Jak natomiast wynika np. z uzgodnienia Urzędu Miasta K. Wydziału Geodezji Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej w K. z dnia 12 marca 2003 r. dotyczącego szczegółowej lokalizacji obiektu, punktu 3-go, "wszystkie odstępstwa od uzgodnionej dokumentacji wymagają dodatkowego uzgodnienia". Uwaga ta dotyczy również działek "38", "37" i w tym zakresie zarzut skargi o braku aktualnego uzgodnienia projektu budowlanego w ZUDP jest zasadny. Stwierdzić też należy, iż organy orzekające w sprawie nie ustosunkowały się do wszystkich zarzutów przedstawianych w toku postępowania przez skarżącą. Dotyczy to w szczególności zarzutu braku zapewnienia odwodnienia terenu objętego inwestycją. Wskazać należy, iż kwestia nie została należycie wyjaśniona. Jak bowiem wynika z uzgodnienia Zarządu Dróg i Komunikacji Urzędu Miasta K. w K. z dnia 15 maja 2003 r., w punkcie 1 nakazano skorygowanie rozwiązania odwodnienia, w punkcie 9 zalecono zapewnienie powiązania sytuacyjnego i wysokościowego z ul. J. i odpowiednie odwodnienie w tym rejonie. Mimo treści powyższego uzgodnienia w projekcie brak naniesienia objętych nim zmian. Kwestia przedmiotowych nakazów i zaleceń musi zostać wyjaśniona i uwzględnienia w dokumentacji projektowej inwestycji. Również w oświadczeniu MPWiK S.A. w K. z dnia 17 lipca 2003 r., nakazano, iż odwodnienie drogi należy uzgodnić z Zarządem Gospodarki Komunalnej, a poprawki oraz uwagi zawarte w oświadczeniu należy wprowadzić do wszystkich egzemplarzy dokumentacji. Ustosunkowując się do zarzutu skarżącej podnieść należy, iż raport dotyczący oddziaływania inwestycji na środowisko odnosi się do przedsięwzięcia: dworzec autobusowy wraz ze stacją paliw, układem drogowym i infrastrukturą techniczną. Określa więc łączne oddziaływanie całej inwestycji. Jeżeli w rzeczywistości, jak twierdzą skarżący, oddziaływanie inwestycji przekracza jej teren np. przez przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu, to jest to powód do ewentualnego wszczęcia odrębnego postępowania w tym przedmiocie. W ramach jednak planowania inwestycji raport został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz został uzgodniony w Wydziale Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska Urzędu Miasta K. Pamiętać też należy, iż raport dotyczy oddziaływania inwestycji objętej zaskarżoną decyzją. Jeżeli układ drogowy planowany w l etapie będzie miał służyć obsłudze samochodów korzystających z obiektów realizowanych w ramach II etapu, to ze względu na zwiększenie zakresu inwestycji i wielkości źródeł emisji hałasu, skutkować to będzie koniecznością sporządzenia nowego opracowania w celu sprawdzenia dotrzymania wartości dopuszczalnych emisji hałasu. Jak wynika z projektu zagospodarowania terenu oraz projektu drogowego projektowany wyjazd ze stacji nie ingeruje w nieruchomości skarżących oraz nie zmienia dotychczasowego wyjazdu z ul. J. Zmianie natomiast uległ wjazd z Al. J. na ul. J., który zaprojektowano za pośrednictwem drogi zlokalizowanej pomiędzy Al. J., a stacją paliw, objętej zatwierdzonym projektem budowlanym, a nie bezpośrednio z Al. J. Pomijając, iż jest to wjazd bezpieczniejszy niż dotychczasowy, podnieść należy - odnosząc się do zarzutów skarżących - iż, przez ww. rozwiązanie drogowe nie zostali pozbawieni dostępu do drogi publicznej. Taki dostęp posiadali i nadal posiadają. Zarzut dotyczący budowy drogi "serwisowej" na podstawie zgłoszenia, a nie pozwolenia na budowę jest niezasadny, albowiem zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta K. dotyczy m.in. układu drogowego związanego ze stacją paliw, z wjazdem i wyjazdem do Al. J., zaznaczonym na zatwierdzonym projekcie budowlanym. Odnosząc się do kolejnego zarzutu skargi podnieść należy, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie zawierała usytuowania stacji paliw i poszczególnych obiektów na niej, dlatego nie jest zasadny zarzut skarżących o "przybliżeniu" stacji w stosunku do warunków wynikających z decyzji wzizt. Za zasadny uznał Sąd zarzut skarżących o naruszeniu przez organ prowadzący postępowanie przepisu art. 61 kpa poprzez zawiadomienie ich o wszczęciu postępowania w dniu 19 sierpnia 2003 r., a więc niemal trzy miesiące po złożeniu wniosku przez inwestora, a dwa tygodnie przed zakończeniem postępowania i wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ połączył - wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 61 § 4 kpa - zawiadomienie o wszczęciu postępowania z zawiadomieniem o zgromadzeniu wszystkich materiałów i dowodów oraz możliwości zapoznania się z aktami, którego obowiązek wynika z przepisu art. 10 kpa. Takie naruszenie prawa mogło spowodować, że wbrew zasadzie wyrażonej w art. 10 kpa organ uniemożliwił stronom udział w zasadniczej części postępowania w okresie od dnia złożenia wniosku pod koniec maja 2003 r. do dnia 19 sierpnia 2003 r. Zarzuty skargi, iż inwestycja objęta zaskarżoną decyzją utrudnia, a nawet ogranicza skarżącym zagospodarowanie ich nieruchomości (skarżący powołują się na posiadaną decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej przez nich inwestycji), jak również spowodowała spadek ich wartości mogą być rozpatrywane na drodze procesu cywilnego przed sądem powszechnym. W postępowaniu administracyjnym mogły być brane jedynie pod uwagę w kontekście art.5 § 1 pkt. 9 z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane Dz.U. z 2000 r. Nr 106 poz. 1126 z późn. zm.). Ze względu na popełnienie, przez organy administracyjne orzekające w niniejszej sprawie, wyżej omówionych uchybień uznać należy, że przy wydaniu zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu l instancji, naruszone zostały ww. przepisy prawa procesowego, jak również reguły wynikające z art. 7 i 77 kpa oraz przepisy prawa materialnego art. 32 ust. 4 pkt.2, art.33 ust. 1 i 2 pkt. 2, art. 34 i 35 ust. 1 i 2 ustawy - Prawo budowlane. Stosownie do treści art. 145 § 1 pkt a i c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wyrak sprawy albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też, na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art. 135 ww. ustawy orzeczono jak w punkcie l wyroku. O kosztach postępowania orzeczono w pkt. II sentencji wyroku, na podstawie art.200 powołanej ustawy.