II OZ 230/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA - Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 grudnia 2006 r. sygn. akt II SA/Rz 511/04 o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] maja 2004 r. Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich postanawia: odrzucić zażalenie Wyrokiem z dnia 22 lipca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę M. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] maja 2004 r. Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] czerwca 2003 r. Nr [...] o pozbawieniu skarżącego uprawnień kombatanckich. Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę kasacyjną M. K., wskazując, iż została ona wniesiona przez radcę prawnego i podlega opłacie stałej, której nie uiszczono. Postanowieniem z dnia 27 września 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to postanowienie. W piśmie z dnia 15 listopada 2006 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o rozpatrzenie wniosku zawartego w skardze kasacyjnej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od tej skargi. Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił skarżącemu przywrócenia tego terminu. Sąd wskazał, iż powoływanie się przez pełnomocnika na chorobę skarżącego i zaniki pamięci nie mogą stanowić przesłanki do uwzględnienia wniosku. Zdaniem Sądu I instancji z treści skargi oraz innych pism procesowych skarżącego wynika, iż jest on osobą zorientowaną w toczącym się postępowaniu. Samodzielnie złożył on wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz samodzielnie uiścił opłatę kancelaryjną od tego wniosku. Sąd wskazał ponadto, iż rzeczą fachowego pełnomocnika było utrzymywanie kontaktu z mocodawcą i czuwanie nad tym, żeby wszystkie wymogi warunkujące dopuszczalność skargi kasacyjnej zostały spełnione. Pełnomocnik ten został umocowany do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej i w zakresie tych czynności winna cechować go szczególna staranność. W zażaleniu na to postanowienie, uzupełnionym pismem z dnia 15 stycznia 2007 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, iż M. K. w dniu 22 lipca 2005 r. dokonał wpłaty kwoty 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Natomiast wraz z wnioskiem z dnia 15 listopada 2006 r. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej dokonał wpłaty tego wpisu również w wysokości 100 zł w dniu 18 listopada 2005 r.. Pełnomocnik skarżącego wskazał, iż przyczyną uchybienia przez niego przedmiotowemu terminowi była choroba skarżącego, cierpiącego na zaniki pamięci, który zapewniał go o tym, że uiścił należny wpis od skargi kasacyjnej. Wprawdzie dołączone do akt sprawy zaświadczenie lekarskie dotyczy okresu nasilenia choroby u M. K. w dniach od 7 do 14 listopada 2005 r., lecz rodzaj schorzeń wskazuje na to, że jest to choroba ciągła i długotrwała. Pełnomocnik wskazał ponadto, iż w tym okresie również był chory, miał trudności w poruszaniu się i nie mógł osobiście sprawdzić opłat dokonywanych przez swojego mocodawcę. O tym, że skarżący nie uiścił wpisu od skargi kasacyjnej dowiedział się dopiero po otrzymaniu postanowienia o jej odrzuceniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. W myśl art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. - od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Z przepisów tych wynika generalna zasada pobierania wpisu sądowego od zażalenia. Jeden z wyjątków od tej zasady został przewidziany w art. 220 § 4 p.p.s.a., który stanowi, iż zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3, wolne jest od wpisu. Przepis ten przewiduje zwolnienie strony od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia wniesionego na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu bez rozpoznania pisma, od którego pomimo wezwania nie została uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.) oraz od zażalenia na postanowienie sądu o odrzuceniu skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Omawiany przepis art. 220 § 4 p.p.s.a. jako wyjątek od ogólnej zasady wyrażonej w art. 230 § 1 p.p.s.a. nie może być wykładany rozszerzająco. Oznacza to, iż wolne od wpisu sądowego jest zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego, o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a. albo na jedno z postanowień sądu wymienionych w art. 220 § 3 p.p.s.a.. Natomiast zażalenie na postanowienie sądu o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, jako niemieszczące się w tym katalogu, podlega wpisowi zgodnie z art. 230 § 1 w zw. z art. 230 § 2 p.p.s.a.. Wysokość tego wpisu określona została w § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), który stanowi, iż wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł. Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W przedmiotowej sprawie zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 grudnia 2006 r. o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej wniósł profesjonalny pełnomocnik – radca prawny. W aktach sprawy brak jest dowodu wpłaty wpisu sądowego od tego zażalenia. Również z treści tego pisma procesowego nie wynika, aby pełnomocnik reprezentujący skarżącego uiścił należy wpis. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 i art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.