VII SA/Wa 1820/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia NSA Bogusław Moraczewski, Asesor WSA Grzegorz Czerwiński ( spr.), Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2005 r. sprawy ze skargi D. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2004 r. znak [...] w przedmiocie przekazania zażalenia według właściwości. I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej D. W. kwotę 100 zł. ( sto złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia [...] września 2004 roku, Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. na podstawie art.65§1 kpa przekazał [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego we W. wniosek D. W. z dnia [...] lipca 2004 roku o wyłączenie M. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T . Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła D. W. wnosząc je bezpośrednio do organu odwoławczego to jest do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. Postanowieniem z dnia [...] października 2004 roku, Nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu na podstawie art.65§1 kpa przekazał zażalenie D. W. zgodnie z właściwością Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w T. W uzasadnieniu swojego postanowienia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. stwierdził, że zgodnie z treścią art.129§1 kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Wobec możliwości zastosowania art.129§1 kpa złożone zażalenie winno być rozpoznane w pierwszym rzędzie przez organ nadzoru budowlanego I instancji. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła D. W. podnosząc zarzut, iż postanowienie to nie zawiera wskazania faktów, które [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. uznał za udowodnione. Nadto podniosła zarzut naruszenia art.133 kpa . Postanowieniem dnia [...] listopada 2004 roku, Nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] października 2004 roku podzielając zawarte w nim stanowisko. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła D. W. wnosząc o zawiadomienie Prokuratury, gdyż jej zdaniem inspektorzy Głównego Nadzoru Budowlanego w W. uczestniczą w przestępstwach zorganizowanych ukrywając nadużycia popełnione przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w T. oraz [...] Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego we W. Nadto jej zdaniem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. uchylając decyzję organu I instancji nie zażądał od podległego sobie organu stosownych decyzji. Podniosła również szereg zarzutów nie związanych z zaskarżonym postanowieniem. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie z powodu zarzutów podniesionych przez skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonego postanowienia z prawem materialnym i procesowym i nie jest przy tym związany zarzutami podniesionymi w skardze. Zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji zapadło z naruszeniem art.65§1 kpa. Zgodnie z treścią art.129§1 kpa odwołanie od decyzji wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Przepis ten na mocy art.11 kpa ma odpowiednie zastosowanie również do zażaleń na postanowienia. Jak wynika z akt sprawy skarżąca złożyła zażalenie bezpośrednio do organu wyższego stopnia co było oczywiście błędem. Błędem było jednak również wydanie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowienia o uznaniu się niewłaściwym do rozpoznania wniesionego do niego zażalenia. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego jest organem wyższego stopnia w stosunku do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Był więc niewątpliwie organem właściwym do rozpoznania zażalenia. Okoliczność, iż zażalenie złożone zostało bezpośrednio do niego, a nie za pośrednictwem organu I instancji nie powodowała, iż stał się on niewłaściwy do rozpoznania środka odwoławczego. Zażalenie wniesione nieprawidłowo bezpośrednio do organu wyższego stopnia winno być przez ten organ przekazane organowi I instancji w celu nadania temu zażaleniu właściwego biegu. Jest to czynność materialno – techniczna i nie jest dopuszczalne wydawanie w takim przypadku przez organ odwoławczy postanowienia o uznaniu się niewłaściwym do jego rozpoznania. Organ odwoławczy winien przesłać zażalenie organowi I instancji wraz z pismem przednim informującym o błędnym wniesieniu zażalenia bezpośrednio do organu odwoławczego oraz o konieczności podjęcia czynności związanych z nadaniem środkowi odwoławczemu właściwego biegu. Utrzymanie w mocy przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego błędnego rozstrzygnięcia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego było zdaniem Sądu w tej sytuacji również nieprawidłowe. Przedstawioną przez organ odwoławczy interpretację art.65§1 kpa należy zdaniem Sądu uznać za błędną. Zarzuty podnoszone przez skarżącą zadaniem Sądu nie mają wpływu na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Są to zarzuty o charakterze emocjonalnym, mające charakter pomówień nie popartych żadnymi dowodami. Nie sposób ustosunkować się racjonalnie do tego typu zarzutów. Z powyższych względów na podstawie art. 145§1 pkt.1 c, art.152 i art.135 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.