II OZ 623/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Rzążewska po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2005r., sygn. akt I SAB/Wa 161/04 odrzucające skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2004r., sygn. akt I SAB/Wa 161/04 odrzucającego skargę M. K. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w sprawie przyznania uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej p o s t a n a w i a oddalić zażalenie Postanowieniem z 18 października 2004r. (sygn. akt I SAB/Wa 161/04) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. K. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w postępowaniu dotyczącym przyznania M. K. uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu 12 listopada 2004r. Pismem z dnia 15 listopada 2004r., uzupełnionym wnioskiem na formularzu wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 18 listopada 2004r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił wniosek skarżącego przyznając mu adwokata z urzędu. W wykonaniu postanowienia Sąd ten pismem z dnia 21 lutego 2005r. zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej Warszawie o wyznaczenie pełnomocnika dla skarżącego w sprawie I SAB/Wa 161/04. W piśmie z dnia 1 marca 2005r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała adw. Andrzeja Zaleskiego o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego w przedmiotowej sprawie. W dniu 17 marca 2005r. .pełnomocnik wniósł w imieniu M. K. skargę kasacyjną od powołanego wyżej postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2004r. odrzucającego skargę. Skarga kasacyjna została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2005r. (sygn. akt I SAB/Wa 161/04). W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd I instancji stwierdził, że skarga kasacyjna została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu przypadającego na dzień 13 grudnia 2004r. Sąd zauważył, że postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy nie przerywa i nie zawiesza biegu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. M. K. wniósł zażalenie na to postanowienie podnosząc, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej winien być liczony od dnia doręczenia odpisu postanowienia z dnia 17 października 2004r. pełnomocnikowi ustanowionemu Sygn. akt. II OZ 623/05 w drodze przyznania prawa pomocy lub powiadomienia go o fakcie wyznaczenia go pełnomocnikiem. Przeciwna interpretacja prowadziłaby bowiem do faktycznej niemożności skorzystania przez skarżącego z instytucji prawa pomocy, ponieważ wniosek o przyznanie takiego prawa jest rozpoznawany zazwyczaj już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. M. K. zarzucił zaskarżanemu postanowieniu obrazę art. 177 § 1 i art. 67 § 5 i art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa i wniósł o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu. Zgodnie z brzmieniem art. 177 § 1 ppsa skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Wobec doręczenia skarżącemu w dniu 12 listopada 2004r. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2004r. termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał 13 grudnia 2004r. Zgodnie z art. 85 ppsa czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Słusznie więc Sąd I instancji orzekł w zaskarżanym postanowieniu, że skarga kasacyjna wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 ppsa. Podnoszony przez skarżącego okoliczność rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy po wydaniu rozstrzygnięcia, na które przysługuje skarga kasacyjna nie powodowała wstrzymania czy zawieszenia biegu terminu do wniesienia takiej skargi.. Fakt rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej mógł być bowiem powołany jako podstawa przywrócenia terminu we wniosku o przywrócenie terminu składanym na podstawie art. 87 ppsa Sygn. akt. II OZ 623/. Wskazać należy, że na podstawie art. 86 termin do dokonania czynności sądowej może być przez sąd przywrócony, lecz jedynie na wniosek strony składany wraz z dopełnieniem czynności, której terminowi uchybiono (art. 87 § 4 ppsa). Złożenie wniosku o przywrócenie terminu i jego uwzględnienie przez sąd stanowi jedyną stworzoną przez ppsa możliwość uznania za skuteczną czynności sądowej dokonanej przez stronę z uchybieniem terminu. W rozpoznawanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie został złożony.. Z przyczyn wymienionych na podstawie art. 197 w zw. z art. 184 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.