III SA/Wa 1730/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: asesor sądowy WSA Hieronim Sęk po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. T. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2005 r., nr [...] (nr sprawy [...]) w przedmiocie - odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych postanawia: odrzucić skargę Pismem datowanym na dzień [...] czerwca 2005 r. P. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2005 r., nr [...] (nr sprawy [...]) w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Wyżej wymieniona decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jak wynika bezspornie ze znajdującego się w aktach sprawy "Potwierdzenia odbioru" przesyłki listowej poleconej, została doręczona P. T. w Areszcie Śledczym we W. w dniu [...] maja 2005 r. (taka data widniej na prezentacie Aresztu oraz obok podpisu odbiorcy przesyłki – P. T.). W związku z faktem, iż Skarżący w dacie sporządzania skargi nadal przebywał w Areszcie Śledczym we W., skarga na powyższą decyzję została złożona w tym Areszcie. Na kopercie, w której skargę przesłano, widnieje prezentata Aresztu Śledczego we W. z datą [...] czerwca 2005 r. oraz stempel pocztowy z datą [...] czerwca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawierała pouczenie o możliwości, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia – skargi do sądu administracyjnego. Termin 30-dniowy do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Oddziału ZUS, tj. Oddziału ZUS we W. w którym sprawa była prowadzona i z którym Skarżący kilkakrotnie korespondował, na decyzję prawidłowo doręczoną w dniu [...] maja 2005 r., zaczął biec w dniu [...] maja 2005 r. i upłynął z dniem [...] czerwca 2005 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Ustalenie natomiast, jaką datę należy przyjąć za datę wniesienia skargi w niniejszej sprawie, wymaga sięgnięcia do treści art. 83 § 4 p.p.s.a. Przepis ten w łączności z § 3 art. 83 p.p.s.a. stanowi między innymi, iż równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu jest złożenie pisma przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego. Posługując się wykładnią językową należałoby stwierdzić, że domniemanie powyższe może dotyczyć wyłącznie osób przebywających w zakładach karnych. Taka interpretacja, w ocenie Sądu, mogłaby jednak prowadzić w sposób nieuzasadniony do odmiennego traktowania osób osadzonych w zakładach karnych w stosunku do osób tymczasowo aresztowanych, znajdujących się także w sytuacji szczególnej. Wprawdzie te ostatnie osoby nie odbywają kary pozbawienia wolności, niemniej jednak również są pozbawione wolności. Jednocześnie szczególne zasady związane z przesyłaniem korespondencji przez osoby przebywające w aresztach śledczych (zob. art. 217a i art. 217b Kodeksu karnego wykonawczego) sprawiają, że osoby takie w istocie nie mają faktycznego wpływu na datę nadania własnej przesyłki w obrocie pocztowym. W konsekwencji za miarodajną w takich przypadkach należałoby uznawać datę nadania biegu korespondencji w areszcie śledczym (datę, w której nadawca przekazał korespondencję administracji aresztu w celu nadania dalszego biegu). Przyjęcie odmiennego sposobu rozumowania mogłoby w niektórych sytuacjach prowadzić do naruszenia konstytucyjnie zagwarantowanego prawa do sądu. Reasumując, w niniejszej sprawie Sąd skłania się do twierdzenia, że art. 83 § 4 p.p.s.a. dotyczy także pism składanych w administracji aresztu śledczego. Wobec powyższego należy uznać, że skarga na wyżej wymienioną decyzję została wniesiona w dniu [...] czerwca 2005 r. (data złożenia korespondencji w Areszcie Śledczym we W.), a więc z [...]-dniowym uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd postanowieniem odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.