II OZ 1384/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tamo po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. i K. C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 26 września 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 515/04 o ściągnięciu solidarnie od K. C. i M. C. w trybie egzekucji sądowej należności sądowej w kwocie 85 zł z tytułu sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Rz 515/04 w sprawie ze skargi M. i K. C. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Krośnie z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...] w przedmiocie wydania nakazu weterynaryjnego postanawia oddalić zażalenie Pismem z dnia 26 września 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 515/04 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na podstawie art. 234 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zarządził ściągnięcie solidarnie od K. C. i M. C. należności sądowej w kwocie 85 zł z tytułu sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Rz 515/04 w sprawie ze skargi M. i K. C. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Krośnie z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...] w przedmiocie wydania nakazu weterynaryjnego. W uzasadnieniu wskazano, że wezwani zarządzeniem z dnia 26 lipca 2005 r. do uiszczenia kwoty 100 zł od powyższego uzasadnienia, pod rygorem jej ściągnięcia w trybie postępowania sądowoadministracyjnego wnioskodawcy powyższego wezwania nie wykonali. Sąd I instancji wskazał, że do dnia wydania niniejszego zarządzenia o ściągnięciu należności sądowej uiścili ono łącznie kwotę 15 zł, wobec czego należało orzec o ściągnięciu pozostałej należności w kwocie 85 zł. W zażaleniu na powyższe zarządzenie M. i K. C. stwierdzili, że kwota należności sądowej z tytułu sporządzenia uzasadnienia wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 19 lipca 2005 r. wynosi w istocie 82 zł a nie 85 zł, jak to stwierdzono w zaskarżonym zarządzeniu. W związku z tym niezbędnym jest rozpoznanie przez Sąd wniosku o zwolnienie strony z kosztów sądowych w kwocie 85 zł ponad kwotę 3 zł wpłaconą w dniu 23 października 2008 r. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego zarządzenia oraz zwolnienie z kosztów sądowych w kwocie 85 zł ponad kwotę 3 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu Sygn. akt II OZ 1384/08 wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie, zasadnie więc Przewodniczący Wydziału wezwał skarżących do uiszczenia należnej opłaty, zaś wydane w tym zakresie zarządzenie w pełni odpowiada prawu. Stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł. Nie ma racji skarżący twierdząc, iż podana w zarządzeniu wysokość należności sądowej z tytułu sporządzenia uzasadnienia wyroku jest niezgodna ze stanem faktycznym. Do dnia wydania zaskarżonego zarządzenia skarżący wpłacili łacznie kwotę 15 zł. Zasadnie zatem Sąd I instancji orzekł o ściągnieciu kwoty 85 zł. W takiej sytuacji wydane zarządzenie z dnia 16 maja 2008 r. uznać należy za zasadne i wydane zgodne z obowiązującymi przepisami. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.