II SA/Wa 1972/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Mierzejewska, sędzia WSA Adam Lipiński, asesor WSA Janusz Walawski, Protokolant: Karolina Leśkiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2005 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] w przedmiocie wypowiedzenia stosunku służbowego - oddala skargę - Dyrektor Departamentu Kadr i Szkolenia Wojskowego Ministerstwa Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] października 2003 r. nr [...], działając na podstawie art. 78 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. - o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych /tekst jedn. z 1997 r. Dz.U. Nr 10, poz. 55 ze zm./ w związku z § 137 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych /Dz.U. z 1997 r. Nr 7, poz. 38 ze zm./ wypowiedział [...] S. B. stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej z powodu zmniejszenia stanu etatowego jednostki wojskowej i braku możliwości wyznaczenia go na inne stanowisko służbowe. W uzasadnieniu stwierdził, że na podstawie wykazu zmian Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego nr [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. oraz nr [...] z dnia [...] września 2002 r. jednostka wojskowa, w której wymieniony oficer pełni zawodową służbę wojskową do dnia 31 grudnia 2003 r., została przeformowana w nową jednostkę organizacyjną. W wyniku przeformowania nastąpiło zmniejszenie stanu etatowego jednostki wojskowej o 49 stanowisk. Z uwagi na brak możliwości wykorzystania oficera w Wojskach Lotniczych i Obrony Powietrznej w Departamencie Kadr i Szkolnictwa Wojskowego Ministerstwa Obrony Narodowej podjęto działania zmierzające do wykorzystania żołnierza zawodowego w dalszej służbie woskowej poza Wojskami Lotniczymi i Obrony Powietrznej. W wyniku powyższych czynności ustalono, że brak jest możliwości wyznaczenia oficera na inne stanowisko służbowe stosownie do posiadanych przez niego kwalifikacji. W tej sytuacji wymienionemu oficerowi wypowiedziano stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej. Od powyższej decyzji skarżący odwołał się w dniu 31 grudnia 2003 r. do Ministra Obrony Narodowej. Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] maja 2004 r. nr [...], na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania [...] S. B. z dnia 31 grudnia 2003 r. od wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez organ wojskowy, utrzymał w mocy wypowiedzenie stosunku zawodowej służby wojskowej nr [...] z dnia [...] października 2003 r., dokonane [...] S. B. przez Dyrektora Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego Ministerstwa Obrony Narodowej. W uzasadnieniu decyzji podano między innymi, że [...] S. B. pełni zawodową służbę wojskową w [...], na stanowisku służbowym: [...]. Wykazem zmian personalnych Szefa Sztabu Generalnego WP z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...], oraz z dnia [...] września 2002 r. nr [...], do dnia 31 grudnia 2003 r. [...] została przeformowana w nową strukturę organizacyjną. W wyniku przeformowania nastąpiło zmniejszenie stanu etatowego jednostki wojskowej o 49 stanowisk. W związku z rozformowaniem jednostki wojskowej i braku możliwości wyznaczenia na inne stanowisko służbowe, [...] wystąpił z wnioskiem o dokonanie oficerowi wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. Dowódca Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej z uwagi, na reorganizację podległych mu jednostek wojskowych powodującą powstanie znacznej nadwyżki kadry zawodowej i wynikający z tego brak możliwości przedstawienia innych propozycji wyznaczenia [...] B. na odpowiadające jego kwalifikacjom stanowisko służbowe, wniosek w sprawie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej przesłał do Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego, w celu dalszego rozpatrzenia sprawy. Dyrektor Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego Ministerstwa Obrony Narodowej uznając zasadność wniosku [...] na podstawie art. 78 ust 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. - o służbie woskowej żołnierzy zawodowych /Dz.U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55 z późn. zm./ oraz § 137 ust 1 i 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych /Dz.U. z 1997 r. Nr 7 , poz. 38 z późn. zm./ decyzją nr [...] z dnia [...] października 2003 r. wypowiedział [...] S. B. stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej Oficer od wymienionej wyżej decyzji skierował odwołanie do Ministra Obrony Narodowej. Wobec przedstawionych uwarunkowań braku możliwości wyznaczenia oficera na inne stanowisko służbowe oraz po uwzględnieniu opinii dowódcy Wojsk Lądowych, Minister Obrony Narodowej uznał, że w wymienionej kwestii nie zaistniały nowe okoliczności, które pozwoliłyby na zmianę poprzednio wydanej decyzji, zatem wypowiedzenie stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonane [...] S. B. przez organ wojskowy było właściwe i zgodne z art. 78 ust. 2 pkt 2 cytowanej ustawy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie [...] S. B. wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając między innymi naruszenie art. 78 ust 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. - o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych /Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1997 z późn. zm./. W ocenie skarżącego nie zachodziły przesłanki do uwzględnienia wniosku o wypowiedzenie stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. Minister Obrony Narodowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie powołując się na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 78 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. - o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych /Dz.U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55 ze zm./, zgodnie z którym dokonanie wypowiedzenia stosunku służbowego przez właściwy organ wojskowy może nastąpić, jeżeli jednostka wojskowa, w której żołnierz pełni zawodową służbę wojskową, podlega rozformowaniu albo zmniejszył się jej stan etatowy a brak jest możliwości wyznaczenia na inne stanowisko służbowe. Niewątpliwie zasadnicza przesłanka z powyższego przepisu polegająca na rozformowaniu jednostki wojskowej w której skarżący pełnił służbę została spełniona co wynika z rozkazu Szefa Sztabu Generalnego WP z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...] oraz z dnia [...] września 2002 r. nr [...]. Skoro zatem dokonane skarżącemu wypowiedzenie stosunku służbowego wynikało z rzeczywistego rozformowania jednostki wojskowej, w której pełnił on zawodową służbę wojskową, to była to podstawa do zastosowania przepisu art. 78 ust. 2 pkt 2 ustawy pragmatycznej pod warunkiem, że druga przesłanka z tego przepisu a mianowicie brak możliwości wyznaczenia go na inne stanowisko została spełniona. W ocenie Sądu organ w prowadzonym postępowaniu administracyjnym w sposób należyty wykazał, że istotnie brak było możliwości wyznaczenia [...] B, na inne stanowisko służbowe. Z analizy akt osobowych skarżącego i analizy sytuacji kadrowej wynika, że podjęto działanie zmierzające do znalezienia dla skarżącego innego odpowiedniego stanowiska służbowego, z uwagi na posiadany przez niego stopień wojskowy i kwalifikacje, co nie przyniosło pozytywnego rezultatu. W przedmiotowej sprawie organ wojskowy nie miał obowiązku dwukrotnego proponowania przyjęcia skarżącemu równorzędnego lub wyższego stanowiska służbowego, gdyż taki obowiązek dotyczy przypadku zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej na podstawie art. 78 ust. 2 pkt 1 omawianej ustawy a skarżący, jak już była o tym mowa na wstępie niniejszych rozważań, został zwolniony z zawodowej służby wojskowej w oparciu o przepis art. 78 ust. 2 pkt 2 omawianej ustawy, w którym nie przewidziano tego warunku. Reasumując, jeżeli zatem organy wojskowe wykazały w należyty sposób spełnienie przesłanek z art. 78 ust 2 pkt 2 ustawy pragmatycznej, to brak jest podstaw do stwierdzenia naruszenia prawa w zaskarżonej decyzji o wypowiedzeniu stosunku służbowego zarówno co do przepisu prawa materialnego, jak również przepisu postępowania administracyjnego w takim stopniu, że mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.