IV SA/Wa 736/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.) Sędzia NSA Tadeusz Cysek Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska Protokolant Dominik Niewirowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lipca 2005 r. sprawy ze skargi E. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji; 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. na rzecz E. C. kwotę 500,- (pięćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...].02.2005 r. – po rozpoznaniu dowołania E. C. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...].12.2004 r. ustalającą sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla inwestycji zamierzonej przez T. S.C. K. K. i I. C. i Sp. R. ul. [...] polegającej na budowie tymczasowych pawilonów handlowych wraz z infrastrukturą. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że na terenie objętym planowaną inwestycją nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania terenu, dlatego też należało ustalić warunki zabudowy dla planowanej inwestycji. Z przeprowadzonej analizy funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania terenu wynika, że spełnione zostały przesłanki wymienione w art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Projekt decyzji został także pozytywnie zaopiniowany przez Zarządcę Drogi, co do możliwości lokalizacji inwestycji na planowanej działce przyległej do ul. [...] W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego decyzja ta nie narusza prawa. Natomiast odnosząc się do zarzutów E. C. zawartych w odwołaniu, co do tego, że na planie graficznym stanowiącym integralną część decyzji nie są oznaczone parametry i miejsce usytuowania budynku względem jego działki, wysokość budynku, odległość planowanej zabudowy od linii granicznej – organ odwoławczy wskazał, że nie miały one wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla zamierzonej inwestycji. Zarzuty te dotyczą dalszego procesu inwestycyjnego, które podlegają ocenie organu zatwierdzającego projekt budowlany i udzielającego pozwolenia na budowę. Organ I instancji w sposób dostateczny sformułował wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich tj. wskazał jakie wymagania należy spełnić przy projektowaniu, aby wybudowany pawilon nie wprowadzał ograniczeń i uciążliwości dla sąsiednich zabudowań. E. C. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lutego 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając prawa i interesu prawnego skarżącego w szczególności poprzez: - naruszenie § 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26.08.2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dot. nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W ocenie skarżącego jeżeli plan miejscowy nie zawiera zakazów i nakazów w zakresie budowy obiektów na granicy, organ powinien zaznaczyć, że budowa obiektu bezpośrednio przy granicy może być zrealizowana na zasadach określonych w art. 5 prawa budowlanego. Odległość planowanej inwestycji od granicy jego działki ma dla skarżącego ogromne znaczenie z uwagi na prowadzoną przez niego działalność gospodarczą. - naruszenie art. 64 ust. 1 i 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, albowiem, ani wniosek inwestora, ani decyzje nie określają powierzchni sprzedaży pomimo, że decyzja obejmuje planowaną budowę obiektu handlowego. W odpowiedzi na skargę Samorządowego Kolegium Odwoławcze w R. wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Uczestnik postępowania "T." S.C. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Art. 134 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) stanowi, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną. Mając na względzie powyższe unormowanie Sąd uznał, że skarga prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji jak też poprzedzającej ją decyzji organu I instancji lecz z innych przyczyn, niż w niej wskazanych. Podstawą prawną rozstrzygania przez organ administracji były przepisy ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.). Art. 64 ust. 1 tej ustawy wskazuje, że do decyzji o warunkach zabudowy stosuje się odpowiednio art. 51 ust. 3, art. 53 ust. 3-5a, art. 54, art. 55 i art. 56. Art. 53 ust. 4 wskazuje na konieczność uwzględnienia projektu decyzji z właściwymi organami enumeratywnie wymienionymi w tym przepisie. W pkt 10 tego przepisu uzupełnia się jako organy, które uzgodniły projekt decyzji: wojewodę, marszałka województwa oraz starostę w zakresie zadań rządowych i samorządowych. Wydanie decyzji w niniejszej sprawie nie było poprzedzone uzgodnieniami przez te organy. Powyższe wynika zarówno z treści decyzji, która wskazuje, że organ I instancji ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu po uzgodnieniu jedynie z właściwym zarządcą drogi jak i z akt postępowania. W celu wyjaśnienia tej kwestii Sąd zwrócił się do organów o podanie informacji co do toczącego się postępowania i ustalił, iż - wbrew oświadczeniom inwestorów złożonym na rozprawie dnia 6 lipca 2005 r. - przed ww. organami nie toczyło się postępowanie "uzgodnieniowe" z wnioskiem Prezydenta Miasta R., co do przedmiotowej inwestycji (notatka urzędowa k. 23 ). Art. 145 § 1 pkt 6 kpa stanowi, że wydanie decyzji bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu stanowi jedną z przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego. W tej sytuacji należy wskazać, że zaskarżona decyzja, jak też poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Takie uchybienie skutkuje koniecznością uchylenia wadliwej decyzji bez względu na to, czy uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Wskazać także należy, że obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie administracyjne jest powiadomienie o jego wszczęciu wszystkich osób będących stronami w sprawie. Organy administracji są obowiązane zapewnić udział w postępowaniu w każdym stadium postępowania (art. 10 kpa). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego – w sprawie o ustalenie warunków zabudowy, stronami postępowania są wszyscy właściciele lub użytkownicy wieczyści nieruchomości sąsiadujących z działką objętą planowaną inwestycją z załącznika graficznego stanowiącego integralną część decyzji organu I instancji wynika, że z działką o nr ew. [...] graniczy działka o nr ew. [...]. Z wypisu z rejestru gruntów wynika, że działka ta ma nieuregulowany stan prawny – nie ustalono jej właściciela. Powyższe stanowi naruszenie przepisów prawa procesowego: art. 64 § 4 i 10 kpa, które to uchybienie również mogło stanowić podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Z tych względów zaskarżona decyzja jak też poprzedzające ją orzeczenie organu I instancji podlegają uchyleniu. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracji uzupełnią postępowanie w ww. zakresie. Natomiast nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skażanego zawarte w skardze. Nietrafny jest zarzut naruszenia przez organy przepisu art. 64 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z treścią tego art. wniosek o ustalenie warunków zabudowy w przypadku planowanej budowy obiektu handlowego powinien zawierać określenie powierzchni sprzedaży. Żaden natomiast przepis prawa nie wskazuje na konieczność tak szczegółowego rozstrzygnięcia w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Wniosek inwestora – jak wynika z akt postępowania został uzupełniony w dniu 1.10.2004 r., w którym m.in. wskazano powierzchnię sprzedaży obiektu. Sąd nie podzielił również zarzutu skarżącego odnośnie naruszenia § 9 wskazanego w skardze rozporządzenie Ministra Infrastruktury. Decyzje o warunkach zabudowy określa jedynie wymaganie dotyczące nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu zagospodarowania przestrzennego. Orzekanie to zatem nie może regulować takich kwestii jak odległość od granicy planowanej inwestycji, a nawet jego posadowienie na działce, te kwestie winny być przedmiotem rozważań organów prowadzących postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę. A zatem Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego w omawianym zakresie. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd – na podstawie wskazanych wyżej przepisów oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. b oraz 152 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach zostało oparte o treść art. 200 ww. ustawy.