II OZ 565/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia F. M. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 1 grudnia 2004 r., sygn. akt SA/Sz 2218/03 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma F. M. z dnia 2 listopada 2004 r. w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia 15 października 203 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności środka odwoławczego w sprawie zaniechania dalszych robót budowlanych p o s t a n a w i a oddalić zażalenie Zarządzeniem z dnia 1 grudnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w oparciu o art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powołanej dalej jako p.p.s.a.; pozostawił bez rozpoznania pismo skarżącego z dnia 2 listopada 2004 r. złożone w terminie do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 12 października 2004 r. o odrzuceniu zażalenia F. M. na postanowienie tego Sądu z dnia 8 lipca 2004 r., którym odmówiono wstrzymania wykonania postanowienia Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia 15 października 2003 r. W uzasadnieniu zarządzenia Sąd wyjaśnił, że pismo skarżącego z dnia 2 listopada 2004 r. potraktował jako zażalenie na postanowienie z dnia 12 października 2004 r. i zobowiązał skarżącego do nadesłania w terminie siedmiu dni odpisów: "skargi na 1) postanowienie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia 15 października 2003 r. Nr [...], 2) postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 października 2004 r., sygn. akt SA/Sz 2218/03". W odpowiedzi skarżący pismem z dnia 19 listopada 2004 r. poinformował Sąd, że swoim pismem domagał się jedynie udzielenia "pełnej odpowiedzi na skargę wniesioną do Sądu w dniu 19 listopada 2003 r. i opłaconą w wysokości 10 zł." Skarżący nie wypełnił wezwania Sądu, którym zobowiązano go do dostarczenia odpisów wniesionego przez niego pisma, wobec czego Sąd pozostawił pismo bez rozpoznania. Pismem z dnia 21 grudnia 2004 r. F. M. złożył zażalenie, wnosząc o uchylenie niniejszego zarządzenia i "udzielenie odpowiedzi" na skargę z dnia 19 listopada 2003 r. Sygn. akt II OZ 565/05 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest uzasadnione. Stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a. do wnoszonego pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników w ilości niezbędnej dla doręczenia ich stronom. Skarżący został wezwany pismem z dnia 8 listopada 2004 r. do uzupełnienia złożonego pisma przez doręczenie 23 odpisów, celem doręczenia ich stronom. F. M. nie nadesłał żadnych odpisów w wyznaczonym terminie, wobec czego Sąd właściwie postanowił o pozostawieniu pisma skarżącego bez rozpoznania w oparciu o art. 49 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Poza tym skarżący powinien zrozumieć, że jeżeli wszczyna postępowanie przed sądem, to jednocześnie musi się poddać przepisom regulującym postępowanie przed tym sądem (ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz. 1270) i zarządzeniom wydawanym przez Sąd w trakcie postępowania, który kieruje przebiegiem tego postępowania. Wszystkie dostępne dla stron środki zaskarżenia (zażalenie, skarga kasacyjna, sprzeciw) są środkami sformalizowanymi, mającymi zastosowanie w sytuacjach określonych przez przepisy prawa, o czym strony informuje Sąd i wywołującymi określone w prawie konsekwencje. W tej sytuacji, strona nie może w każdej chwili wysłać pism dowolnie nazwanych, które nie odpowiadają obowiązującej procedurze, a następnie wyjaśniać w następnych pismach, co miała na myśli i czego oczekiwała od Sądu, gdyż takie postępowanie wprowadza zamęt, niepotrzebne zamieszanie i powoduje zwłokę w załatwieniu sprawy. Sygn. akt II OZ 565/05 Ponadto należy wyjaśnić, że na pytanie skarżącego, czy postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia 15 października 2003 r. jest ważne, czy też nie, Sąd nie mógł udzielić odpowiedzi, gdyż to jest przedmiotem postępowania wszczętego przed tym sądem. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznaje skargi i rozstrzyga sprawy w formie orzeczeń (postanowienia, wyroki), a nie udziela odpowiedzi na pytania. Od Sądu można oczekiwać niezbędnych wskazówek i pouczeń tylko w granicach przewidzianych w art. 6 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.