II OSK 335/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. O. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 marca 2004 r., sygn. akt IV SA/Po 133/04 o odrzuceniu skargi J. O. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a 1. przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej 2. oddalić skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 4 marca 2004 r., sygn. akt IV SA/Po 133/04 odrzucił skargę J. O. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...], nr [...], którą przyznano skarżącemu uprawnienia kombatanckie. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia i wniósł skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nie korzystając z możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego C. R. wniósł skargę kasacyjną, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zdaniem pełnomocnika skarżącego, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 marca 2004 r. zostało wydane z rażącym naruszeniem przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) powołanej dalej jako p.p.s.a.; bowiem skarżący dwukrotnie pismami z dnia 4 lipca 2003 r. i z dnia 7 lipca 2003 r. składał wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy. Tym samym skarzący wyczerpal środki zaskarżenia z art. 127 § 3 kpa, co czyni skargę do sądu administracyjnego prawnie dopuszczalną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Analizując argumentację pełnomocnika skarżącego w części dotyczącej wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, Sąd uznał za przekonywującą w związku z czym, postanowił przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Nie można się jednak zgodzić z poglądami strony skarżącej w zakresie wyczerpania środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. Pisma skarżącego powołane przez pełnomocnika w skardze kasacyjnej (k. 38 i 40) z uwagi na ich treść (dotyczą postanowienia z dnia 8 maja 2003 r., jak i datę ich złożenia, nie mogły być potraktowane przez organ jako wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy w rozumieniu art. 127 § 3 kpa. W związku z powyższym, skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.