IV SA/Wa 316/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Zofia Flasińska, Sędziowie asesor WSA Jakub Linkowski, asesor WSA Anna Szymańska (spr.), Protokolant Paweł Włodarczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2005 r. sprawy ze skargi J.B. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie udzielenia nagany geodecie uprawnionemu I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] maja 2004 r.; II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Decyzją z dn. [...].05.2004 r. Główny Geodeta Kraju na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 42 ust. 3 ustawy z dn. 17.05.1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2000 r., Nr 100, poz. 1089 ze zm.) postanowił zawiesić wykonywanie uprawnień zawodowych J.B. na okres sześciu miesięcy. W uzasadnieniu podniesiono, iż zostały stwierdzone rozbieżności w przebiegu granicy działek nr [...] i [...] na mapach sytuacyjnych opracowanych przez J. B. Stwierdzono także, iż geodeta opracowując mapę do celów projektowych działki [...] nie dokonał aktualizacji mapy zasadniczej w zakresie danych z ewidencji gruntów i budynków. W konsekwencji przedmiotowa granica na mapie do celów projektowych działki [...] została przedstawiona niezgodnie z danymi wynikającymi z operatu ewidencji gruntów. Organ stwierdził, iż obowiązkiem geodety jest dokonanie wszechstronnej analizy materiałów i dokumentacji geodezyjnej. Przedstawienie granicy działki na mapie sytuacyjnej, a następnie wprowadzanie jej korekty na innej mapie jest niedopuszczalne i naganne. W ten sposób geodeta z własnej winy, w sposób rażący naruszył art. 42 ust. 3 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Wskutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez J. B., Główny Geodeta Kraju decyzją z dn. [...].12.2004 r. zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż na mocy art. 46 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 42 ust. 3 ustawy z dn. 17.05.1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne udzielił J.B. nagany z wpisaniem do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia zawodowe. W uzasadnieniu podniesiono, iż Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wystąpił z wnioskiem o złagodzenie nałożonej kary z powodu nie otrzymania przez geodetę wszystkich materiałów niezbędnych do wykonania zlecenia od Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej. Stwierdzono, iż działalność geodety obciążona jest nieprawidłowościami i błędami w stosowaniu obowiązującego prawa. Powtórzono następnie wywody zawarte w poprzednio wydanej decyzji. W skardze do sądu wojewódzkiego J.B. zarzuca decyzji Głównego Geodety Kraju z dn. [...].12.2004 r. naruszenie art. 42 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz art. 77 § 1 kpa. Skarżący przyznaje, iż bezsporną okolicznością jest wykonanie przez niego dwóch map zawierających rozbieżne dane odnośnie granicy między działkami [...] i [...]. Skarżący jednocześnie twierdzi, iż przy sporządzaniu mapy dla celów projektowych działki nr [...], zgodnie z otrzymanym zleceniem, nie miał obowiązku określenia granicy między działkami [...] i [...]. Zatem oparł się na treści mapy zasadniczej, z wykazanymi granicami działek. Przy sporządzaniu natomiast mapy działki [...] musiał oprzeć się na pomiarach granic działek. W odpowiedzi na skargę Główny Geodeta Kraju wniósł o jej oddalenie, zajmując stanowisko jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek zarzuty w niej zawarte nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd jednakże stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dn. 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie jest związany zarzutami i wnioskami podniesionymi w skardze. Podstawę prawną rozstrzygnięcia Głównego Geodety Kraju stanowił art. 46 ust. 1 ustawy z dn. 17.05.1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 100, poz. 1086 ze zm.). Przepis ten wymienia katalog kar dyscyplinarnych, które mogą być nałożone na osoby posiadające uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii. Aby kara mogła być nałożona koniecznym jest wykazanie, iż doszło do naruszenia wymogów art. 42 ust. 3 tej ustawy z winy podmiotu posiadającego takie uprawnienia. Przepis przewiduje gradację tych kar od najłagodniejszej do najbardziej surowej. Nie określa jednak kryteriów jakie należy stosować przy wyborze konkretnej kary. W tym zakresie pozostawiono do uznania organu prowadzącego postępowanie wybór rodzaju kary dyscyplinarnej. Decyzje zaś uznaniowe szczególnie wymagają sporządzenia uzasadnienia odpowiadającego wymogom art. 107 § 3 kpa. Co prawda w przedmiotowej sprawie decyzja w przedmiocie wymierzenia kary nie ma charakteru ściśle uznaniowego, gdyż sam fakt naruszenia art. 42 ust. 3 skutkuje wymierzeniem kary, a jedynie jej rodzaj uzależniony jest od organu. Nie mniej jednak organ winien podać przesłanki, jakimi kierował się przy wyborze rodzaju kary, mając na uwadze stopień zawinienia sprawcy oraz rodzaj i charakter naruszenia. W tym bowiem zakresie działa w granicach uznania administracyjnego. W ocenianych zaś decyzjach brak tego rodzaju wywodów. Znajdują się jedynie lakoniczne stwierdzenia, że J.B. z własnej winy naruszył art. 42 ust. 3 ustawy w zakresie wykonywania prac z należytą starannością oraz obowiązującymi przepisami prawa. Jeżeli organ doszedł do przekonania, iż geodeta naruszył przepisy prawa winien wykazać, które konkretnie normy nie zostały zachowane. Przedmiotem wadliwej pracy geodety była mapa do celów projektowych działki nr [...]. Warunki jaki powinna spełniać taka mapa określa rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dn. [...].07.1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie (Dz. U. Nr 25, poz. 133). Organ wobec powyższego powinien wskazać jakie niezgodności z przepisami zawiera przedmiotowa mapa. Odnośnie stosowania innych przepisów, organ winien wskazać jakie konkretnie przepisy zostały naruszone. W przypadku kwestionowania należytej staranności geodety należało wskazać na czym owa staranność winna polegać i dlaczego nie została dochowana. Należało także rozważyć jaki stopień zawinienia charakteryzował działanie ukaranego (wina umyślna, nieumyślna), rodzaj winy bowiem zawsze ma znaczenie przy wyborze kary. W ocenie Sądu doszło zatem do naruszenia przepisu art. 107 § 3 kpa, a uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c) w zw. z art. 135 ustawy z dn. 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak na wstępie. O kosztach nie orzeczono ze względu na brak wniosku w tym przedmiocie uprawnionego podmiotu. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt II wyroku znajduje oparcie w art. 152 powołanej wyżej ustawy.