II SA/Kr 2242/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia : NSA Piotr Lechowski (spr.) Sędziowie : WSA Elżbieta Kremer NSA Wiesław Kisiel Protokolant : Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2005 r sprawy ze skargi J. K. na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia 25 lipca 2002 r Nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów I uchyla zaskarżoną decyzję wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji , II orzeka , że uchylone decyzje nie mogą być wykonane Decyzją z dnia 25 lipca 2002 [...] , po rozpatrzeniu odwołania Z. i J. małż. K., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] , utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] maja 2002 r znak [...] , którą orzeczono o wprowadzeniu w operacie ewidencji gruntów obrębu [...] , gmina [...] , zmian w odniesieniu do oznaczenia, powierzchni i konfiguracji działek [...] , [...] i [...] . W podstawie prawnej decyzji organu odwoławczego powołano przepisy art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 7 "b" ust. 2 pkt 2, art. 20 ust. 2 pkt. 1, art. 21 i art. 23 ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2000 Nr 100, poz. 1086 z późn. zm.) oraz § 9 ust 1, § 36 pkt 5, § 46 ust 1 i ust 2 pkt 2 i § 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Uzasadniając decyzję, organ odwoławczy wskazał następujące okoliczności i motywy prawne podjętego rozstrzygnięcia: W piśmie z dnia [...] września 2000 r skierowanym do Starosty Powiatu [...] J. K. zwrócił się o sprawdzenie i poprawienie nowych map ewidencji gruntów wsi Filipowice w części dotyczącej działki [...] . Żądanie sprostowania danych ewidencyjnych podtrzymał J. K. w kolejnym piśmie do Starosty z dnia [...] .11.2001r, nazwanym "zażaleniem" domagając się odpowiedzi czy będzie "poprawiona działka [...] która w znacznym stopniu została obcięta od strony północnej". Pierwszą decyzję w sprawie wydał dnia [...] października 2001 r za Nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy [...] . Po rozpatrzeniu złożonych od tych decyzji odwołań przez Z. i J. małż. K. oraz S. i J. małż. K., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, decyzją z dnia [...] listopada 2001 znak [...] , uchylił w całości zaskarżoną decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Ponownie rozpatrując sprawę Starosta Powiatowy w [...] , decyzją z dnia [...] maja 2002 r [...] , orzekł o wprowadzeniu w operacie ewidencji gruntów obrębów [...] gmina [...] zmian w zakresie oznaczenia, powierzchni i konfiguracji granic działek: [...] o pow. 0.0751 ha (KW [...] , KW [...] ) na działkę Nr [...] o pow. 0.0652 ha, [...] o pow. 0.0347 ha (KW [...] ) na działkę [...] o pow. 0.0384 ha, [...] o pow. 0.0422 ha (KW [...] ) na działkę Nr [...] o pow. 0.0484 ha, zgodnie z operatem pomiarowym z dnia [...] sierpnia 2001 r KERG [...] , sporządzonym przez geodetę uprawnionego E. S.. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Starosta przyjął ustalenie, że północna granica działki [...] stanowiącej własność J. i Z. małż. K. z działkami [...] i [...] przedstawiona na mapie ewidencji gruntów obrębu Filipowice, nie uwzględnia zmiany konfiguracji tej granicy z działkami [...] (obj. KW [...] ) i [...] (obj. KW [...] ), wynikającej z postanowienia Sądu Rejonowego dla [...] w[...] z dnia [...] marca 1997 r (sygn. akt. [...] ), o rozgraniczeniu tej nieruchomości. Przebieg granicy w postępowaniu sądowym ustalono zgodnie z planem sytuacyjnym wykonanym przez biegłego sądowego dr inż. W. H. z dnia [...] grudnia 1996 r L. ks. rob. [...] . Ustalił dalej organ I instancji, że uprawniony geodeta E. S. w wyniku wywiadu terenowego stwierdził istnienie linii granicznej utrwalonej znakami granicznymi przez biegłego sądowego dr inż. W. H. w punktach określonych planem sytuacyjnym z dnia [...] .12.1996 r, a na podstawie danych z pomiaru bezpośredniego, przy uwzględnieniu przebiegu granic ustalonych rozgraniczeniem, wyliczona została analitycznie powierzchnia rozgraniczonych działek. Zmiana przebiegu północnej granicy działki [...] z działkami [...] i [...] będąca następstwem rozgraniczenia względem przebiegu tej granicy na mapie ewidencyjnej, uzasadniała zdaniem organu I instancji wprowadzenie zmian w oznaczeniu, powierzchni i konfiguracji działek. Zdaniem starosty dokonana zmiana doprowadza do zgodności nieujawnionego stanu prawnego "ze stanem faktycznym na gruncie". W odwołaniu od tej decyzji Z. i J. małż. K. zarzucali, że decyzja jest nieprawidłowa w odniesieniu do działki [...] , gdyż nie wnosili o zmiany oznaczenia i powierzchni tej działki. Podnosili, że orzeczenie Sądu w przedmiocie rozgraniczenia nie zostało wykonane - nie było sprawy egzekucyjnej a toczy się postępowanie przed Sądem Najwyższym ze skargi kasacyjnej na odrzucenie skargi o wznowienie postępowania o rozgraniczenie. Rozpatrując odwołanie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wskazał, że przedmiotem postępowania rozgraniczeniowego zakończonego postanowieniem Sądu Rejonowego dla [...] w [...] z dnia [...] .03. 1997 (sygn. [...] ) było rozgraniczenie działek p.b.l. kat 179, pgr l.kat. 2859 i pgr. l.kat [...] stanowiących własność J. K. i Z. K. objętych KW [...] od pgr. L. kat [...] objętej KW [...] , oraz pgr. L. Kat. [...] objętej zniszczonym wykazem Lwh [...] . Odnosząc się do zarzutów odwołania wskazano, na pismo J. K. z dnia [...] .11.2000 r zawierające żądanie sprostowania danych ewidencyjnych działki [...]. Podkreślono, że działka ta po sprostowaniu powierzchni i zmianie konfiguracji w oparciu o wykonany przez uprawnionego geodetę E. S. operat pomiarowy zmieniła oznaczenie na [...] i powierzchnię. Podkreślono, że zmiana w operacie ewidencji gruntów została dokonana w taki sposób, jak to przedstawia plan sytuacyjny z dnia [...].12.1996 r sporządzony przez biegłego sądowego dr inż. W. H.. Zdaniem organu odwoławczego, podnoszona w odwołaniu okoliczność, że postanowienie o rozgraniczeniu nie zostało wykonane przez komornika nie ma znaczenia, gdyż dokumentacja biegłego "jednoznacznie określa przebieg granicy, dawnej pgr. L. kal. [...] od jej strony północnej, a ponadto łącznie z prawomocnym postanowieniem Sądu skutkuje zmiany w ewidencji gruntów". Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie na powyższą decyzję złożył J. K. z wnioskiem o jej uchylenie i o zmianę powierzchni, oznaczenia i konfiguracji działki [...] o pow. 0.0751 ha, na działkę [...] o pow. 0.0750 ha. Zdaniem skarżącego jego "zażalenie" z dnia [...] .11.2000 r zostało niewłaściwie "zinterpretowane", gdyż nie wnosił aby działkę [...] doprowadzić do zgodności ze stanem prawnym wynikającym z postanowienia Sądu Rejonowego dla [...] z dnia [...] marca 1979 r w przedmiocie rozgraniczenia, natomiast żądał by konfiguracja tej działki odpowiadała konfiguracji parcel katastralnych [...] , [...] i [...] , z których powstała. Podnosił, że działka [...] utworzona została w ten sposób, że część działek ją tworzących znajduje się w KW [...] , a część wchodzi w nieruchomość obj. KW [...] , której "własności nie posiada". Natomiast skutkiem sądowego rozgraniczenia jest usiłowanie "odpisania" części działek [...] , [...] i [...] by "doprowadzić stan prawny działek ze stanem wynikającym z postanowienia Sądu z dnia [...] .03. 1997 (sygn. [...] ), które zaskarżone jest skargą kasacyjną, do Sądu Najwyższego." Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] wniósł o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazano, że wnioskiem z dnia [...] .09.2000 r skarżący wystąpił o sprawdzenie nowych map ewidencji, podnosząc że działka [...] ma nieprawidłową powierzchnię. W toku badania zasadności wniosku stwierdzono, że w operacie ewidencji nie został ujawniony stan prawny wynikający prawomocnego postanowienia o rozgraniczeniu. Wskazano, że § 46 ust. 1 i ust. 2 pkt. 1 Rozporządzenia z 29 marca 2001 r w sprawie ewidencji gruntów, daje podstawy do wprowadzenia z urzędu lub na wniosek zmian wynikających z prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, decyzji administracyjnych, aktów normatywnych, oraz że zaskarżona decyzja "prostuje" zaistniały błąd w ewidencji gruntów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skargę wniesiono przed dniem 1 stycznia 2004 r. Zgodnie zatem z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), skoro postępowanie nie zostało zakończone przed powyższą datą, sprawa podlega rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przedmiotem kognicji wojewódzkiego sądu administracyjnemu stosownie do przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) jest kontrola działalności administracji publicznej. Kontrolę tę sprawują sądy administracyjne pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269). W sprawowaniu kontroli pod względem zgodności z prawem, nie jest sąd związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 ustawy Prawo o p.s.a.). Kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do konstatacji, iż skarga jest uzasadniona. Zgodnie z przepisem art. 2 pkt. 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2000 r Nr 100, poz. 1086 z późn. zm.) - zwanej dalej ustawą - przez ewidencję gruntów i budynków (kataster nieruchomości)- rozumie się jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami i budynkami. Zakres informacji objętych ewidencją gruntów i budynków określają przepisy art. 20 ust. 1, 2, 3, 3a ustawy. Informacje te mają charakter przedmiotowy (dotyczący gruntów) i podmiotowy (dotyczący właścicieli względnie podmiotów, w których władaniu grunty i budynki się znajdują). Informacje o gruntach i budynkach zawiera operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów (art. 24 ust. 1 ustawy). Funkcja operatu ewidencji ma zatem charakter informacyjny, przy czym w założeniu ustawy zbiór informacji podlega stałej aktualizacji. Stosownie do przepisu art. 20 ust. 1 pkt. 1 ustawy, w odniesieniu do gruntów ewidencja obejmuje ich położenie, granice, powierzchnię, rodzaje użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenie ksiąg wieczystych lub zbioru dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości w skład której wchodzą grunty. Ustawa z dnia 17 maja 1989 Prawo geodezyjne i kartograficzne nie reguluje szczegółowo trybu i zasad prowadzenia ewidencji gruntów i budynków. W dacie wydania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, czyniły to przepisy obowiązującego od dnia 3 czerwca 2001 r Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454), zwanego dalej - rozporządzeniem. Przepis § 84 rozporządzenia, przewiduje, że operaty ewidencyjne założone i prowadzone przed jego wejściem w życie, podlegają bieżącej aktualizacji na zasadach określonych tym rozporządzeniem, w takim zakresie w jakim umożliwia tą aktualizację informatyczny system obsługujący bazę danych. Według przepisów powołanego Rozporządzenia do zadań Starosty jako organu prowadzącego ewidencje gruntów i budynków należy m.in. (§ 44 pkt 2) utrzymywanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych, przy czym stosuje się do niej odpowiednio przepisy postanowień § 35 określające źródła danych ewidencyjnych. Należą do nich m.in. (§ 35 pkt 1) zgromadzone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym materiały i informacje. Przepis § 46 ust. 1 rozporządzenia przewiduje, że aktualizację ewidencji można przeprowadzić na wniosek lub z urzędu, przy czym w ust. 2 określa jakie dokumenty stanowią podstawę do wprowadzenia z urzędu zmian w ewidencji, wskazując m.in. w punkcie 1-szym - zmiany wynikające z prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych, a w punkcie 2-gim, zmiany wynikające z opracowań geodezyjnych i kartograficznych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych. Zawartość wykazu zmian danych ewidencyjnych określa przepis § 46 ust. 3 pkt. 1 do 8 stanowiąc m.in. (pkt 6), iż wykaz zawiera dane ewidencyjne, które uległy zmianie z wyszczególnieniem danych dotychczasowych i danych aktualnych. Przepis § 47 ust. 3 stanowi, że w przypadku gdy aktualizacja operatu ewidencyjnego wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów, starosta przeprowadza w sprawie tej aktualizacji postępowanie administracyjne lub stosuje art. 22 ustawy. Powołanie za podstawę zaskarżonej decyzji m.in. § 47 ust.3 rozporządzenia wskazuje, iż organy prowadzące ewidencję uznały, że aktualizacja operatu ewidencji w przedmiotowej sprawie następuje w trybie postępowania administracyjnego. Oznacza to, iż załatwienie sprawy podlega rygorom przewidzianym przez kodeks postępowania administracyjnego, w szczególności co do obowiązku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego niezbędnego do załatwienia sprawy (art. 7 kpa), oraz obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 77 kpa). O zakresie ustaleń faktycznych niezbędnych do załatwienia sprawy, decydują przepisy prawa materialnego, według których sprawa ma być załatwiona. Zgodnie z przepisem art. 61 § 4 kpa o wszczęciu postępowania z urzędu lub na żądanie jednej ze stron należy zawiadomić wszystkie osoby będące stronami w sprawie, przy czym datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania. W świetle powyższego - w przypadku wszczęcia postępowania na wniosek - żądanie określa przedmiot sprawy, o której należy w trybie art. 61 § 4 zawiadomić pozostałe strony. Jeżeli przedmiot żądania nie jest jasny, uzupełnienie jego braków następuje w trybie art. 63 i 64 kpa. Z treści skargi wynika, że przedmiotem wniosku skarżącego skierowanego do organów prowadzących ewidencję, było żądanie wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów, w takim zakresie by "działka [...] odpowiadała konfiguracji parcel katastralnych [...] , [...] i [...] z których powstała". Żądanie to operuje oznaczeniem działki ewid. "[...] ", które w aktach sprawy nie występuje, jednakże odniesienie decyzji do działki "[...]" nie wyklucza, że może się ona wywodzić z działki o takim oznaczeniu. Brak w sprawie zawiadomienia przez organ prowadzący ewidencję, o zakresie i przedmiocie wszczętego na wniosek i (lub) z urzędu postępowania ewidencyjnego, skutkuje, że dopiero w skardze wyraźnie wyartykułował skarżący żądanie usunięcia nieprawidłowości w zakresie powierzchni i konfiguracji działki [...], z którym wystąpił. Dopiero na tle zarzutów skargi, zrozumiałe są podnoszone w pismach z [...].08.2000 (k. 11), czy z [...].11.2000 r (zażalenie - k. 16), oraz w odwołaniu, zarzuty "nieprawidłowości" oznaczenia działki "[...]" co do jej powierzchni i granic, w oderwaniu od wyników postępowania rozgraniczeniowego. W tym zakresie żądanie - wniosek skarżącego nie był przedmiotem rozpatrzenia z punktu widzenia zasadności żądanych zmian. Zaskarżona decyzja ma w istocie charakter decyzji podjętej przez organ we wszczętym z urzędu postępowaniu w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów, o którego wszczęciu i zakresie nie powiadomiono jednak w trybie art. 61 § 4 kpa. Uchybienie polegające na zaniechaniu zawiadomienia o ewentualnym przedmiocie i zakresie postępowania o wprowadzenie z urzędu zmian w operacie ewidencji gruntów, mogło mieć wpływ na wynik sprawy, w związku z innymi uchybieniami o czym niżej. Przepis § 46 ust. 2 rozporządzenia rozróżnia pomiędzy podstawą wprowadzenia zmian w ewidencji opartą m.in. na prawomocnym orzeczeniu (pkt 1), a opartą na opracowaniu geodezyjnym i kartograficznym (pkt 2). To ostatnie musi mieć przymiot opracowania przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz zawierać wykaz zmian ewidencyjnych. W świetle zaakceptowanej zaskarżoną decyzją decyzji organu I instancji, zachodzi sprzeczność pomiędzy rozstrzygnięciem, a uzasadnieniem podstawy tego rozstrzygnięcia. Utrzymana w mocy decyzja organu I instancji orzeka o wprowadzeniu w operacie ewidencji zmian w rozumieniu powierzchni i konfiguracji wskazanych działek, "zgodnie z operatem pomiarowym z dnia [...]sierpnia 2001 KERG [...] sporządzonym przez geodetę uprawnionego E. S.". Natomiast uzasadnienie decyzji organu II instancji, akcentuje, że zmiana w operacie ewidencji została dokonana w taki sposób jak przedstawia to plan sytuacyjny z dnia [...] .12.1996 sporządzony przez biegłego geodetę dr inż. W. H. za Nr L. ks. rob. [...] i zarazem stwierdza, że "działka Nr [...] po sprostowaniu powierzchni i zmianie konfiguracji, w oparciu o wykonany przez uprawnionego geodetę E. S. operat pomiarowy zmieniła oznaczenie na [...] ". W świetle powyższego, oraz w świetle wynikającej z akt adm. (k. 63-62) okoliczności, że projekt rozgraniczenia opracowano posługując się oznaczeniami katastralnymi, nie może budzić wątpliwości, iż podstawę wprowadzenia zmiany w ewidencji stanowiło w istocie nie prawomocne orzeczenie Sądu Rejonowego dla [...] - [...] w [...] z dnia [...] marca 1997 (sygn. akt [...]) o rozgraniczeniu, lecz opracowanie - operat pomiarowy geodety E. S. z [...].08.2001. Wskazuje na to zresztą powołanie w podstawie zaskarżonej decyzji przepisu § 46 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia. Jednakże operat ten nie ma cech wskazujących, iż został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, gdyż nie może zastąpić ich samo wskazanie księgi ewidencyjnej robót geodezyjnych (KERG), do której wykonawca jest zobowiązany przepisem art. 12 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, zgłosić prace jeszcze przed przystąpieniem do ich wykonania. Akta sprawy nie odzwierciedlają zatem przewidzianej przepisem § 46 ust. 2 pkt 2 podstawy do wprowadzenia zmiany w ewidencji, w postaci opracowania geodezyjno-kartograficznego spełniającego wymagania ustawy. Należy także podkreślić, iż samo postępowanie nie odzwierciedla dostatecznie jasno stanu ewidencji, co do przebiegu granic ewidencyjnych, które opracowanie to koryguje. Zawarty w tym opracowaniu wykaz zmian wychodzi już od działki [...] jako stanu dotychczasowego (k. 103). Jednakże w egzemplarzu części B- operatu pomiarowego (przy aktach adm.) "pomiaru kontrolnego działki [...]" znajduje się drugi wykaz zmian gruntowych z daty [...].08.01, z którego wynika, że do działki [...] weszła część pgr [...] (z KW [...]), "a pozostała część pgr L. L. kat 2859 obj. KW [...] weszła w skład dz. ewid. [...]." Z wykazu tego zdaje się także wynikać sugestia - co słusznie zauważa skarżący - że przyjęta w nim dla działki [...] powierzchnia 0.0751 ha, odpowiada wedle stanu dotychczasowego działkom [...], części [...] i[...] z KW [...] , oraz działce pgr [...] z KW [...] o łącznej powierzchni 0.0810 ha tych działek. Nie odniósł się organ w swych ustaleniach do znajdującej się w aktach informacji biegłego sądowego dr inż. W. H. z dnia [...] .08.2001 (k. 24) skierowanej do Starosty Powiatowego, według której rozgraniczono grunty "zgodnie z ewidencją" i "nie robił żadnej dokumentacji bo nie następowały żadne zmiany, które trzeba wprowadzić do ewidencji gruntów". Takie sformułowanie wskazuje, iż przebieg linii granicznych pokrywał się z granicami na mapie ewidencyjnej. Zarazem akta sprawy zawierają opracowane przez tego biegłego dokumenty w postaci szkicu rozgraniczenia (k. 9), wyrysu z mapy katastralnej i kopii mapy ewidencyjnej (operującej oznaczeniem dz. ewidencyjnych [...], [...] - k. 19, 18) oraz projekt rozgraniczenia nieruchomości z dnia [...] .12.1996 r Nr ks. rob. [...] do sprawy [...] (k. 62). Na tym ostatnim dokumencie linia rozgraniczenia na odcinku G-H rozgranicza działkę [...] od działki [...] mimo, iż według treści postanowienia Sądu Rejonowego (k. 63) obie objęte były tą samą księgą wieczystą, a zatem wchodziły w skład tej samej nieruchomości. Motywacja natomiast decyzji, akcentuje iż koryguje ona nieujawniony w operacie stan prawny wynikający z rozgraniczenia. Dokonane ustalenia, nie wyjaśniają w sposób stanowczy, czy wskazane na projekcie rozgraniczenia biegłego sądowego W. H. z dnia [...].12.1996 r linie rozgraniczenia, pokrywały się, czy nie pokrywały z ewidencją gruntów, ani też jaki stan ewidencji obrazowała kopia z mapy ewidencyjnej wykonana przez tego biegłego dla sądu (k. 18 akt). Stosownie do przepisu § 36 pkt 1 Rozporządzenia przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej sporządzonej w postępowaniu rozgraniczeniowym, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Inna jest zatem sytuacja gdy operat rozgraniczenia operujący działkami katastralnymi, przyjęty został do zasobu, a na etapie postępowania ewidencyjnego idzie o zmianę oznaczenia objętych nim działek, na działki ewidencyjne, a inna wówczas gdy operat rozgraniczający działki katastralne nie wszedł do zasobu. Projekt rozgraniczenia, wedle którego określono przebieg granic rozgraniczonych nieruchomości w orzeczeniu sądu powszechnego w przedmiocie rozgraniczenia, w świetle przepisu § 36 pkt 1 Rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r o ewidencji gruntów i budynków, nie może stanowić podstawy wykazania w ewidencji przebiegu granic ewidencyjnych, do czasu przyjęcia tej dokumentacji do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Z tych względów ewentualne przyjęcie za podstawę wprowadzanych z urzędu zmian ewidencji dokumentacji geodezyjnej z postępowania rozgraniczeniowego, przed przyjęciem jej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego naruszało by prawo materialne. Ponownie rozpoznając sprawę będą organy miały na uwadze powyższe wskazania co do dalszego postępowania i wyrażoną ocenę prawną. Z tych przyczyn orzeczono jak w punkcie I-szym sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2153, poz. 1270 ze zm.). Mając na uwadze treść uchylonych decyzji, na podstawie art. 152 powołanej ustawy należało orzec, iż nie mogą być wykonane jeszcze przed prawomocnością wyroku. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. Wobec zastąpienia skarżącego przez pełnomocnika adwokata, który nie złożył stosownego wniosku, w przedmiocie kosztów postępowania nie orzeczono.