VII SA/Wa 869/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Asesor WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Ewa Pecelt, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2005 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy (...) na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) kwietnia 2004 r. znak (...) w przedmiocie zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego i pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. VII SA/Wa 869/04 U Z A S A D N I E N I E Prezydent Miasta [...] decyzją Nr [...]z dnia [...] lutego 2004r na podstawie art. 36 a ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane ( Dz.U. z 2003r nr 80, poz. 718 ) w związku z art. 155 kpa zmienił na wniosek inwestora P. M., decyzję Burmistrza Gminy [...]Nr [...]z dnia [...]czerwca 2000r zatwierdzającą projekt budowlany i zezwalającą na budowę tj. przebudowę i modernizację pomieszczeń piwnicy w budynku przy ul. [...] w [...] na lokal gastronomiczny pub-kawiarnię w części dotyczącej załącznika graficznego do decyzji tj. zatwierdzonego projektu budowlanego w/w inwestycji, pozostawiając bez zmian pozostałą część decyzji Nr [...]z dnia [...]czerwca 2000r. W uzasadnieniu podał, iż załączony do wniosku z dnia [...]grudnia 2003r o wydanie pozwolenia zamiennego na budowę, projekt budowlany zamienny jest kompletny, posiadający wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia i został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. W projekcie zamiennym wprowadzone zostały zmiany w zakresie konstrukcji, elementów zewnętrznych oraz funkcji pomieszczeń. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy [...], decyzją z dnia [...]kwietnia 2004r znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy uznał, iż inwestor spełnił wymagania określone w art. 35 ust 1 i 2 Prawa budowlanego gdyż przedłożył kompletny projekt budowlany wraz z wymaganymi pozwoleniami i uzgodnieniami oraz wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ponadto, projektowana inwestycja spełnia wymogi rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zdaniem organu odwoławczego, przebudowywany lokal nie stanowi części wspólnej budynku, wobec czego niezasadny jest zarzut dotyczący braku zgody wspólnoty na proponowane zmiany w pomieszczeniu. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości przy [...]a w [...]. Zaskarżonej decyzji zarzuca naruszenie art. 3 ust 2 ustawy o własności lokali, art. 28 § 2 oraz art. 32 § 4 pkt 2 Prawa budowlanego i art. 77 § 1 kpa. W skardze podnosi, iż organ bezpodstawnie przyjął, że " inwestor nie dokonuje ingerencji w nieruchomości wspólnej oraz złożył oświadczenie o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane". Zdaniem skarżącej Wspólnoty " przebudowa planowana przez P. M. dokonuje ingerencji w nieruchomości wspólnej w postaci: ścian nośnych i elewacyjnych". Skarżąca uważa, iż " planowane czynności objęte decyzją budowlaną naruszają nieruchomość wspólną i prawa własności wspólnoty tej nieruchomości". W odpowiedzi na skargę, Wojewoda [...]wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż przebudowany lokal nie stanowi części wspólnej budynku, dlatego inwestor na planowane zmiany w pomieszczeniu nie musi uzyskać zgody wspólnoty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Nie sposób podzielić poglądu obu organów administracji architektoniczno-budowlanej, iż wprowadzone przez inwestora zmiany w projekcie budowlanym ograniczają się wyłącznie do lokalu stanowiącego własność P. M.. Jak wynika z projektu zamiennego ( dane techniczne pkt 5.2. ), planowane zmiany polegają między innymi na wykonaniu wewnętrznego stropu w pomieszczeniu parteru na wysokości 2,50m w części frontowej oraz 2,20m w części tylnej, wykonaniu schodów łączących pomieszczenie parteru z projektowaną antresolą jako dwubiegowe w konstrukcji żelbetonowej opartej w dolnej części na płycie gr. 18cm kotwiczonej w ścianie zewnętrznej i ścianie dylatacyjnej, wykonaniu ewakuacyjnego wyłazu stanowiącego dodatkową ewakuację p.poż w istniejącym otworze stropu nad salą konsumpcyjną o wymiarach 100 x 150 cm, wykonaniu remontu i modernizacji istniejącej windy dostawczej w obrysie istniejącego szybu z wykonaniem nowej obudowy w części wychodzącej nad teren na wysokość 2,75m, wykonaniu obudowy i wytłumienia czerpni powietrza. W związku z powyższym, projektowane zmiany dotyczą również części wspólnej budynku. O fakcie wprowadzenia zmian poza lokalem inwestora, organ odwoławczy został również poinformowany sprawozdaniem z dnia [...] kwietnia 2004r sporządzonym przez Urząd Miasta [...]. Budowa obiektu budowlanego na nieruchomości objętej współwłasnością wykracza poza zwykły zarząd rzeczą wspólną i zgodnie z art. 199 k.c. wymaga zgody wszystkich współwłaścicieli. W sprawie bezspornym jest, iż właścicielami nieruchomości wspólnej budynku przy [...] w [...]jest Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości reprezentowana przez Zarząd Wspólnoty. Brak zgody Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej na projektowane przez inwestora zmiany jest równoznaczny z brakiem prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wydanie, zatem w trybie art. 36 a Prawa budowlanego decyzji pozwolenia na budowę bez uprzedniego złożenia przez inwestora oświadczenia o uzyskaniu zgody Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej stanowi rażące naruszenie art. 32 ust 4 pkt 2 Prawa budowlanego. Mając, zatem na uwadze, iż w sprawie doszło do rażącego naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145§1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn zm.) orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu na podstawie art. 152 wyżej powołanej ustawy.