II SA/Kr 2079/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Joanna Tuszyńska ( spr.) Sędziowie : WSA Małgorzata Brachel-Ziaja AWSA Mariusz Kotulski Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2005 r. sprawy ze skargi B. M., T. M. i E. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2001 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżących B. M., T. M. i E. M. kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SA/Kr 2079/01 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] 04.2001 r., wydaną na podstawie art. 28, art.33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz.U. Nr 89 poz.414 z późn. zm./, po rozpatrzeniu wniosku inwestora A. z dnia 18.12.2000r , Prezydent Miasta [...] zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla inwestora: Fundacji R. dla zamierzenia budowlanego: "przebudowa istniejącego budynku na hotel z przyłączami wod-kan i gazu z wyłączeniem przyłącza elektroenergetycznego na działce nr [...] obr. [...] w K. przy ul. S."1" W decyzji wskazano, że inwestor jest zobowiązany uzyskać pozwolenie na użytkowanie obiektu po wykonaniu przyłącza elektroenergetycznego na podstawie umowy z ZE K. w oparciu o odrębną decyzję o pozwoleniu na budowę. W uzasadnieniu wskazano, że wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę został złożony w terminie ważności decyzji z dnia [...].02.2000r o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Inwestor wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w postaci umowy notarialnej dzierżawy wieczystej spisanej między Gminą Miasta K. i inwestorem. Lokalizacja obiektu jest zgodna z ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta K. uchwalonego w dniu [...]11.1994r oraz warunkami ochrony środowiska. Projekt budowlany wykonany jest przez osobę uprawnioną i jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. W odwołaniu od tej decyzji I. M. wniósł sprzeciw dotyczący wysokości planowanego przez inwestora zabudowania jego działki od strony ul. D . Zarzucił , że projekt zakłada nadbudowanie 2 kondygnacji, odcinając i tak już niewielki dostęp światła i powietrza do zabytkowego budynku przy ul. S."2". Projekt nie ma nic wspólnego z warunkami, na których inwestor zakupił budynek, a które zakładały zachowanie jego historycznego charakteru zarówno w bryle, jak i w detalu z uwzględnieniem podwyższenia i adaptacji poddasza. Odwołujący się wniósł również o wydanie dyrektyw w jaki sposób postępować ze stojącym w podwórku historycznym murem granicznym, a który w połowie swej szerokości stoi na jego działce. Decyzją z dnia [...] czerwca 2001 r. znak : [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy powtórzył ustalenia organu I instancji oraz wskazał, że z załączonej przez inwestora dokumentacji wynika, że projekt, wraz z opiniami i uzgodnieniami, wykonany został przez uprawnione osoby. W załączonej dokumentacji zostały spełnione warunki techniczne dotyczące realizacji przebudowy obiektu zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Spełniony został warunek § 13 ust.4 rozporządzenia, ponieważ przy wysokości obiektu przesłaniającego wynoszącej 13 m , 9-ciometrowa odległość między budynkami jest większa niż połowa wysokości, co spełnia wymóg dotyczący śródmiejskiej zabudowy plombowej. Organ odwoławczy stwierdził, że budynek przy ul. S."1" nie jest obiektem wpisanym do rejestru zabytków, jednakże projekt rozbudowy uzyskał pozytywną opinię Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z uwagi na sąsiedztwo obiektu zabytkowego. Zgodnie z operatem geodezyjnym mur graniczny przynależy do działki inwestora. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję B. M. , E. M. i T. M. zarzucili , że: - projekt oficyny budynku przy ul. S."1" jest niezgodny z warunkami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Załącznik nr 2 do decyzji wzizt punkt 5.1 przewiduje: "Zapis planu przewiduje sanację i konserwację istniejącej zabudowy przy zachowaniu istniejących gabarytów budynków". W punkcie 6 c przewidziano, że: "dopuszcza się zadaszenie dziedzińca pod warunkiem konieczności niezakłócania widoku od strony ul. D. i zachowania architektury muru oddzielającego teren działki od terenu ulicy". Punkt 6 g musi się odnosić wyłącznie do wysokości oficyny. - wbrew nazwie inwestycji zawartej w decyzji wzizt "remont adaptacyjny wraz z przebudową budynku przy ul. S.", zaprojektowana oficyna to rozbudowa polegająca na wybudowaniu nowego, nieistniejącego obiektu na terenie całej szerokości istniejącego podwórka z dobudową do budynku S. "3" oraz wybudowania "na relikcie dawnego kamienno-ceglanego muru miejskiego" plomby o wysokości maksymalnej 19,70 m , 3 piętrach i kondygnacji dachowej. W piśmie projektanta z dnia 10.04.2001r do Zarządu Budynków Komunalnych podano, że "rozbudowywana oficyna przylegać ma ścianą pełną, bez okien do ślepej ściany budynku S."3" na wysokość 3 pięter z poddaszem " oraz, że " część istniejącej oficyny i mur z bramą od tej strony zostają adaptowane i wkomponowane w nową rozbudowę" , podczas, gdy Prezes Fundacji dzień później wyjaśnił Prezydentowi Miasta K., że "są to bardzo niewielkie zmiany wynikające z projektowanej adaptacji w stosunku do stanu istniejącego'. - projekt dla budowy plomby w podwórku budynku przy S."1" nie jest zgodny z Miejscowym Planem Ogólnym Zagospodarowania Przestrzennego Miasta K. Działka wchodzi w skład obszaru [...], dla którego przewidziano intensywność zabudowy 1,5 - 1,7 liczonej w granicach projektu zagospodarowania. - podana przez projektanta wysokość obiektu przesłaniającego jest nieprawdziwa. Podana również przez Wojewodę wysokość 13 m jest fałszywa. Z rysunku elewacji, wykonanego w skali l : 100 wynika , że średnia wysokość oficyny wynosi 17,60 m. - sporządzona przez projektanta "linijka słońca" nie jest zgodna z zasadami jej ustalania. Okna parteru budynku zacienianego są na poziomie 0,0. - odległość między budynkiem przy ul. S."2" a zaprojektowaną oficyną wynosi 7,15 ma nie 9 m. Dlatego też wbrew twierdzeniu organu projekt nie spełnia warunku wynikającego z § 13 ust. 4 rozporządzenia z dnia 14 grudnia 1994r. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo podniosła, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że inwestor spełnił wszystkie wymogi wskazane w art. 35 ust. l , ust. 2 i art. 32 ust. 4 prawa budowlanego. Organ odwoławczy wskazał również, że zgodnie z § 22 opisu planu wskaźniki intensywności zabudowy nie mają zastosowania do obszarów, gdzie dopuszcza się zabudowę plombowa. Organ uznał, że warunki wynikające z tego przepisu zostały spełnione, gdyż inwestor uzyskał pozytywną opinię Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Stwierdził również Wojewoda, że zarówno z dokumentów graficznych, jak i "opisanych" wynika, że nie naruszono § 13 , 60 , 67 i 73 rozporządzenia z dnia 14 grudnia 1994r. Zdaniem organu "prawidłowość sporządzenia linijki słońca wykonanej przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia nie może być kwestionowana". W piśmie Fundacji R. z dnia 20.09.2001 r. podniesiono, że zarzuty skarżących co do niezgodności zaskarżonej decyzji z decyzją wzizt są niezasadne. Warunek nie zakłócenia widoku od strony ul. D. został spełniony akceptacją przez WKZ koncepcji rozbudowy oficyny i samego projektu budowlanego. Również § 22 planu został spełniony przez pozytywną opinię WKZ. Wskazano również, że na przedmiotowym obszarze obowiązują ustalenia Miejscowego Planu Szczegółowego Zagospodarowania Przestrzennego Zespołu Zabytkowego [...] zatwierdzone uchwałą z dnia [...] 03.1987r. Ustalenia tego planu mają pierwszeństwo przed ustaleniami planu ogólnego. Niezasadny jest również zarzut odnośnie wysokości projektowanego budynku i nieprawidłowego sporządzenia linijki słońca. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi /art.134 ustawy/. Treść art.32 ust.4 prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, była następująca : " Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym, 2) wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z kolei przepis art.35 prawa budowlanego stanowił, że :"przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1.1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z: a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, 3) wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. 2. Właściwy organ może badać zgodność projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami, w zakresie określonym w art. 5. 3. W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1 i 2, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin, a po jego bezskutecznym upływie, wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. 4. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 i 2 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ budowlany zobowiązany był zatem sprawdzić, czy spełnione zostały wymogi zawarte w art. 32, a także warunki zawarte w art. 35 prawa budowlanego. Dopiero w sytuacji spełnienia wskazanych wymagań organ zobowiązany jest do udzielenia pozwolenia na budowę. Ustosunkowując się do zarzutu skarżących, że projektowana zabudowa sprzeczna jest z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego, na początku należy zaznaczyć , że stosownie do art. 47 ustawy z 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, ustalone w decyzji, wiążą organ wydający pozwolenie na budowę . Mimo to sprawdzenie o jakim mowa w art.35 prawa budowlanego dotyczyć może zarówno tego , czy po dacie wydania decyzji, przewidzianej w art. 47 ustawy z 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, nie zaszły zmiany w treści miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego , jak i tego czy planowana inwestycja zgodna jest z, nie zmienionym od tej daty wydania decyzji o wzizt, planem zagospodarowania przestrzennego. Gdyby w trakcie realizacji kompetencji z art. 35 ust. 1 pkt 1a i b Prawa budowlanego organ dostrzegł niezgodność pomiędzy decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu a miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, powinien zainicjować wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i do czasu rozstrzygnięcia tego zagadnienia zawiesić postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego, na podstawie art. 97 § l pkt 4 kpa. Nie wolno mu jedynie odmówić wydania pozwolenia na budowę w sytuacji dostrzeżenia takiej sprzeczności, gdyż ostateczną decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jest związany. W przedłożonych aktach administracyjnych brak jest tak rysunku planu jak i opisu obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, brak jest też innego dokumentu potwierdzającego dokonanie przez organ obowiązkowego sprawdzenia zgodności projektu z planem . Zauważyć nadto należy, że decyzja wzizt z dnia [...].02.2000r stwierdziła zgodność zamierzenia z Miejscowym Planem Szczegółowym Zagospodarowania Przestrzennego Zespołu Zabytkowego [...] zatwierdzonego uchwałą z dnia [...] 03.1987r. , podczas , gdy w decyzji o pozwoleniu na budowę stwierdzono, że lokalizacja obiektu jest zgodna z ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta K. uchwalonego w dniu [...] 11.1994 r. W decyzji wzizt z dnia [...] 02.2000 r. została jedynie anulowana ważność poprzedniej decyzji wzizt z dnia [...] 05.1998 r., z określeniem ważności decyzji do dnia 31.12.2001 r. W związku z tym podnieść należy, że decyzja wzizt z dnia [...] 05.1998 r. dotyczyła remontu adaptacyjnego wraz z przebudową budynku przy ul. S."1" na cele mieszkalno-usługowe. Tymczasem w pozwoleniu na budowę rozstrzygnięto o przebudowie istniejącego budynku na hotel. Nadto, wg zapisów planu szczegółowego zacytowanych w załączniku nr 2 do decyzji wzizt z [...].05.1998r dla przedmiotowego obszaru przewidziano funkcję mieszkalną z intensyfikacją usług w parterach budynków oraz "sanację i konserwację istniejącej zabudowy przy zachowaniu istniejących gabarytów budynków..... z wyłączeniem budynku [...], dla którego plan przewiduje korektę w gabarytach dachów." W związku z tym , tylko na marginesie , stwierdzić należy, że wątpliwe jest, czy ustalone w pkt 6 załącznika (w oparciu o opinię WKZ) warunki są zgodne z zacytowanymi wyżej ustaleniami planu. Stwierdzić dalej należy, że sprawdzenie , o którym mowa w art. 35 prawa budowlanego, dotyczące ustalenia, czy obiekt budowlany spełnia wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, nie może polegać na tym, że: organ I instancji podał w uzasadnieniu, że projekt budowlany jest zgodny z przepisami, a organ II instancji, że: decyzja została wydana na podstawie ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Z uzasadnienia decyzji winien wynikać przebieg rozumowania organu (z przytoczeniem dowodów), który prowadził do takiej konstatacji. Warto w tym miejscu podkreślić, że uzasadnienia decyzji organów obydwu instancji są ogólnikowe i nie spełniają wymogów z art.107 kpa. Powyższe stanowi o naruszeniu przez organ przepisu art. 35 ust.1 pkt 1 a). Wydając zaskarżoną decyzję organ naruszył również przepis art. 35 ust. 1 pkt l b), gdyż w ogóle nie ocenił zgodności projektu zagospodarowania działki z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu. Ustosunkowując się do twierdzeń organu , podkreślić należy , że z obowiązku dokonania powyższych sprawdzeń nie mogła zwolnić organu pozytywna opinia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. W tym miejscu podnieść należy , że powyższa opinia WKZ została wydana na wniosek inwestora, w formie "odpowiedzi na pismo", bez zastosowania odpowiedniej procedury. Z opinii tej nie wynika, czy obiekt przy ul. S."1" wpisany jest do rejestru zabytków, podczas gdy w akcie notarialnym z dnia [...] 08.1996r podano, że znajdujący się na przedmiotowej działce dwupiętrowy budynek frontowy i dwupiętrowa oficyna boczna znajdują się w ewidencji konserwatorskiej oraz wpisane są na listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Z akt sprawy wynika, że do rejestru zabytków wpisany jest sąsiedni budynek przy ul. S."2". Stosownie do przepisów ustawy o ochronie zabytków z dnia z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury (Dz.U.99.98.1150) i wyroku SN z dnia [...] 10.2002r ([...]) ochroną prawną objęty jest nie tylko sam zabytek, ale i jego otoczenie i bez zezwolenia wojewódzkiego konserwatora nie można zmieniać i przebudowywać obiektów znajdujących się w sąsiedztwie zabytku. Rozstrzygnięcie sprawy o zezwolenie na wykonanie robót budowlanych przez inwestora w obiekcie zabytkowym lub na terenie obiektu objętego ochroną zabytków może być podjęte po wydaniu przez wojewódzkiego konserwatora zabytków zezwolenia na dokonywanie czynności, wymienionych w art. 27 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury i muzeach (Dz. U. Nr 10, poz. 48 ze zm.) w odrębnym postępowaniu administracyjnym w formie decyzji. Skoro, zgodnie z przepisem art.32 ust. 1 prawa budowlanego, pozwolenie na budowę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów, a stosownie do ustępu trzeciego tego przepisu, przepisu ustępu drugiego (przewidującego zajęcie przez organ stanowiska w drodze opinii), nie stosuje się do przypadków, w których stanowisko powinno być wyrażone w drodze decyzji, zaskarżona decyzja narusza przepis art. 32 ust. 1 prawa budowlanego, gdyż organ uznał za wystarczającą w sprawie opinię WKZ wydaną na wniosek inwestora. Odnośnie konieczności sprawdzenia przez organ kompletności projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, stwierdzić należy , że organy obydwu instancji w uzasadnieniu swoich decyzji nawet nie powołują się na dokonanie tego sprawdzenia. Zauważyć zatem należy, że zatwierdzony projekt budowlany nie jest kompletny, gdyż nie zawiera projektu branżowego przyłącza elektroenergetycznego. Organ zauważył zresztą ten brak, określając w decyzji, że udziela pozwolenia na budowę z wyłączeniem przyłącza elektroenergetycznego . Narusza to przepis art. 33 prawa budowlanego, stanowiący, że pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Oczywistym jest, że budynek bez przyłączenia do zewnętrznej sieci energetycznej nie może funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Nadto, z naruszeniem § 8 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego /Dz.U. Nr 140 poz. 9067 zatwierdzony przez organ projekt budowlany nie zawiera danych informujących, czy działka lub teren, na którym jest projektowany obiekt budowlany, są wpisane do rejestru zabytków oraz czy podlegają ochronie na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W myśl przepisów tego rozporządzenia projekt budowlany powinien zawierać: projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych, liczby kondygnacji i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich. Projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien zawierać część opisową oraz część rysunkową sporządzoną na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Jak wynika z przedłożonych akt administracyjnych plan zagospodarowania działki został sporządzony na kserokopii mapy sytuacyjno-wysokościowej z 2000r. Jednakże zawarty w projekcie budowlanym "rzut parteru" , stanowiący , zgodnie z pieczęcią organu załącznik do decyzji z dnia [...] 04.2000r , zawiera naniesioną poprawkę przebiegu granicy działki inwestora, dokonaną przez projektanta, co jest niedopuszczalne. W zatwierdzonym planie zagospodarowania terenu nie została określona odległość między budynkami przy ul. S."1" i S."2". Nie wiadomo zatem na jakiej podstawie organ dokonał ustalenia , że odległość ta wynosi 9 m. W opisie projektu nie określono wysokości obiektu. Jak wynika z § 12 cytowanego rozporządzenia projekt architektoniczno-budowlany powinien przedstawiać zasadnicze elementy wyposażenia technicznego, ogólnobudowlanego, umożliwiającego użytkowanie obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, w tym: a) instalacje oraz urządzenia sanitarne, grzewcze, wentylacyjne i gazowe, b) instalacje i urządzenia elektryczne i telekomunikacyjne oraz instalację piorunochronną, c) instalacje i urządzenia ochrony przeciwpożarowej określone w przepisach szczególnych, wraz ze sposobem powiązania instalacji obiektu bezpośrednio z sieciami (urządzeniami) zewnętrznymi albo z instalacjami zewnętrznymi na zagospodarowywanym terenie oraz związanymi z nimi urządzeniami technicznymi, uwidocznione na rzutach i przekrojach pionowych obiektu, co najmniej w formie odpowiednio opisanych schematów lub przedstawione na odrębnych rysunkach. Skoro , jak wynika z warunków przyłączenia wydanych przez Zakład Energetyczny w dniu [...] 10.2000r, przyłączenie obiektu wymaga budowy stacji transformatorowej, przedmiotowy projekt, nie przewidujący realizacji stacji, nie spełnia wymogów powyższego przepisu. W tym miejscu stwierdzić również należy ,że inwestor nie legitymuje się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie budowy przyłącza energetycznego uwidocznionego na planie zagospodarowania działki, gdyż zgoda Zarządu Dróg i Komunikacji w K. z dnia [...] 10.2000 r. nie obejmuje tego przyłącza. Wreszcie , stosownie do przepisu § 12 ust. 4 rozporządzenia część rysunkowa projektu przebudowy obiektu budowlanego powinna wyróżniać graficznie stan istniejący. Niniejszy projekt warunku tego nie spełnia. Powracając do zakresu obowiązkowych sprawdzeń, jakich musi dokonać organ przed wydaniem pozwolenia na budowę, przypomnieć należy konieczność sprawdzenia projektu budowlanego z przepisami technicznymi. Wchodzi tu w grę przede wszystkim treść przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /tekst jednolity - Dz.U. z 1999 r. Nr 15 póz. 1407. Wojewoda stwierdził dopiero w odpowiedzi na skargę, że zarówno z dokumentów graficznych, jak i "opisanych" wynika, że nie naruszono § 13 , 60 , 67 i 73 rozporządzenia z dnia 14 grudnia 1994r. Nie wiadomo jednakże na podstawie jakich dowodów dokonał takich ustaleń. Wreszcie, nie można zgodzić się z poglądem organu, w której ustosunkowuje się do zarzutu skargi w kwestii "linijki słońca" i twierdzi ,że " prawidłowość sporządzenia linijki słońca wykonanej przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia nie może być kwestionowana". To organ, a nie projektant rozstrzyga sprawę i rzeczą organu jest zbadanie zasadności zarzutu przez dokonanie samodzielnych ustaleń (art.7 , 77 i 107 kpa). Na koniec wypada jeszcze podnieść , że wniosek o wydanie pozwolenia na budowę podpisany został przez projektanta W. N., działającego, jak podano , "z upoważnienia Fundacji". Tymczasem na k. 34 akt znajduje się jedynie upoważnienie dla W. N. do reprezentowania inwestora w zakresie ustalenia warunków technicznych dla budynku przy ul. S."1" Wątpliwym w związku z tym pozostaje, czy pełnomocnictwo w rzeczywistości udzielone zostało dla sprawy, do akt której zostało dołączone i jaki jest jego zakres. Organ winien był to wyjaśnić . Ustosunkowując się do zarzutu uczestnika, iż nie można badać zgodności z prawem zaskarżonej decyzji z dnia [...] 06.2001 r., gdyż przedmiotowy obiekt został wybudowany na podstawie decyzji z marca 2004 r. zatwierdzającej projekt zamienny i zmieniającej pozwolenie na budowę, co oznacza , że dotychczasowa decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego, stwierdzić -należy, że zarzut ten nie jest zasadny. Po pierwsze, fakt wybudowania obiektu nie stanowi żadnej przeszkody do badania legalności decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę. Po drugie, decyzja z dnia [...] 06.2001 r., nadal istnieje w obrocie prawnym, gdyż nie została uchylona, ani nie stwierdzono jej nieważności. Fakt wybudowania obiektu budowlanego na podstawie nowej decyzji ani nie pozbawia skarżących legitymacji do żądania skontrolowania przez sąd legalności pierwotnej decyzji, ani nie powoduje, że postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Stosownie do treści art. 145 § l pkt a i c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też, na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art. 135 ustawy, stwierdzając naruszenie wyżej wymienionych przepisów prawa budowlanego i kodeksu postępowania administracyjnego , orzeczono jak w punkcie I wyroku . O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy.