IV SA/Wa 185/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Jakub Linkowski, Sędziowie sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska, sędzia WSA Łukasz Krzycki /spr./, Protokolant Joanna Dziedzic, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lipca 2005 r. sprawy ze skargi R. P. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] stycznia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - oddala skargę - Zaskarżonym do Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2005 r. Minister Zdrowia utrzymał w mocy, na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 i art. 144 K.p.a., swoje postanowienie z dnia [...] grudnia 2004 r. w przedmiocie odmowy uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na posadowieniu pawilonu handlowego typu [...] (lokalizacja nr [...]) na działce nr ew [...] przy ul. [...] w K.. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, iż planowana inwestycja ma być zlokalizowana w strefie "A" ochrony uzdrowiskowej K.. Minister wskazał, iż planowane przedsięwzięcie jest częścią zamierzenia polegającego na przedłużeniu czasu trwania przy ul. [...] zespołu pawilonów handlowych. W ocenie organu administracji funkcjonowanie zespołu obiektów handlowych zagraża wypełnianiu funkcji lecznictwa uzdrowiskowego na terenach, gdzie są one zlokalizowane (wzdłuż ciągu pieszego przy wejściu na molo). Jako podstawę wydania rozstrzygnięcia przywołano art. 53 ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) i art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym (Dz.U. Nr 23, poz. 150 ze zm.). W skardze na postanowienie Ministra Zdrowia R.P. wniósł o jego uchylenie, gdyż zostało ono wydane z naruszeniem prawa. W szerokich wywodach dowodził nietrafności stanowiska Ministra Zdrowia, iż funkcjonowanie obiektu może zagrażać wypełnianiu funkcji uzdrowiskowej terenu. Wniósł także o rozpatrzenie na tę okoliczność przedłożonych dokumentów. W odpowiedzi na skargę Minister Zdrowia wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. W trakcie rozprawy pełnomocnik Skarżącego przedłożył kopie pism, z których wynika, iż stowarzyszenie kupców wnioskuje o przeznaczanie działki, gdzie zlokalizowany jest obiekt na funkcje handlowe, gastronomiczne i rozrywkowe pod obiekty tymczasowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sąd oddalił skargę, gdyż nie zasługuje ona na uwzględnienie albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Postępowanie w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy terenu zostało wszczęte w związku z wnioskiem z Urzędu Miasta K. z dnia [...] listopada 2003 r. Do wniosku tego został dołączony projekt decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wynikało z niego, iż przedmiotem postępowania było ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na "przedłużeniu czasu lokalizacji nr [...] pawilonu handlowego" (pkt 1 decyzji). Z sentencji projektu decyzji wynikało także, iż obecna "lokalizacja" pawilonu wygasa [...] kwietnia 2005 r. natomiast "wydłuża się czas lokalizacji" na okres najwyżej 3 lat licząc od 1 maja 2005 r. (pkt 2 decyzji). W sprawie niekwestionowana była okoliczność, iż pawilon funkcjonuje w miejscu, którego dotyczyć ma decyzja o warunkach zabudowy. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ustala obowiązek uzgadniania decyzji w przedmiocie warunków zabudowy m.in. z ministrem właściwym ds. zdrowia w przypadku inwestycji lokalizowanych w miejscowościach uzdrowiskowych, zgodnie z odrębnymi przepisami (art. 53 ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 64 ust. 1). Przepisem takim jest § 4 pkt 1 lit. a tiret 1 uchwały nr XVI/53/72 WRN w Koszalinie z dnia 27 stycznia 1972 r. o ustanowieniu statutu Uzdrowiska K. (Dz.U. WRN w Koszalinie Nr 4 poz. 26) w związku z brzmieniem art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym. Wynika z niego obowiązek uzgodnienia z Ministrem Zdrowia decyzji dotyczących "szczegółowej lokalizacji" wszystkich obiektów na obszarze "A" ochrony uzdrowiskowej. W sprawie niekwestionowane jest funkcjonowanie pawilonu handlowego na obszarze "A". W świetle art. 58 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzje o warunkach zabudowy terenu wydaje się w przypadku "zmiany zagospodarowania terenu". W pojęciu tym mieści się m. in. budowa nowego obiektu, czy przebudowa istniejącego. Jednocześnie w świetle statutu uzdrowiska Minister Zdrowia właściwy jest do dokonywania uzgodnienia wyłącznie w przypadku "szczegółowej lokalizacji" obiektów na obszarze A ochrony uzdrowiskowej. Jak wskazano, w przedmiotowej sprawie uzgadniany projekt decyzji nie miał dotyczyć ani zmiany zagospodarowania terenu, ani szczegółowej lokalizacji obiektu lecz "wydłużenia czasu lokalizacji". Wydanie decyzji w tym przedmiocie, z powołaniem przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. byłoby w ocenie Sądu niedopuszczalne. Decyzja w przedmiocie warunków zabudowy nie może bowiem dotyczyć legalizacji funkcjonowania inwestycji istniejących (już zrealizowanych). Ponieważ projekt decyzja nie dotyczył faktycznie ustalenia warunków zabudowy, zasadne było odmówienie uzgodnienia przez organ, którego kompetencje dotyczą wyłącznie uzgadniania projektu decyzji o warunkach zabudowy. Rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonym postanowieniu było więc trafne, co do zasady. Co prawda organ wadliwie uzasadnił swoje rozstrzygnięcie, przywołując okoliczności istotne z punktu widzenia ochrony funkcji uzdrowiskowych. Jednak, w rozpatrywanej sprawie, wadliwe uzasadnienie postanowienia stanowi jedynie naruszanie przepisów postępowania, które nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy, a więc wadliwość rozstrzygnięcia w tym zakresie nie mogła prowadzić do uchylenia zaskarżonego postanowienia, wobec treści art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Nie stwierdzenie przez Sąd wadliwości decyzji, z którą wskazany art. 145 § 1 pkt 1 i 2 wiąże obowiązek jej wyeliminowania z obrotu, prowadziło do oddalenia skargi. W tej sytuacji, jako bez znaczenia dla meritum rozstrzygnięcia, poza oceną Sądu pozostają podnoszone w skardze kwestie mylnego, w ocenie Skarżącego, uznania przez Ministra Zdrowia, iż utrzymanie funkcjonowania pawilonu stanowi zagrożenie dla pełnienia funkcji uzdrowiskowych obszaru, na którym się on znajduje. Nie mają w tym kontekście znaczenia także przedłożone przy skardze oraz na rozprawie dodatkowe dokumenty. Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.