I SA/Go 403/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Joanna Wierchowicz (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Krystyna Skowrońska – Pastuszko asesor WSA Alina Rzepecka Protokolant: Aleksandra Kosiecka po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi E. i P.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003 r. 1. Uchyla zaskarżoną decyzję 2. Orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana 3. Zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego 199 zł ( sto dziewięćdziesiąt dziewięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania ISA/Go 403/05 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] maja 200r. Nr [...] Burmistrz ustalił E. i P. małżonkom W. podatek od nieruchomości za 2003r. w kwocie 4961,50 zł od budynków lub ich części tj. budynków pozostałych (o powierzchni 902m2), od lokalu mieszkalnego o pow. 139 m2 w wysokości 70.90 zł i od gruntów pozostałych o powierzchni 2002 m2 - 200,20 zł. Od decyzji tej odwołali się małżonkowie W.. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucili, iż nieruchomość , której decyzja wymiarowa dotyczy, nabyli od Skarbu Państwa i weszła ona w skład gospodarstwa rolnego o powierzchni 30 ha stanowiącego ich własność i jest wykorzystywana wyłącznie do prowadzenia gospodarstwa rolnego. W związku z tym wywodzili, że Gmina winna ustalić podatek od nieruchomości na cele rolnicze, a nie traktować jej jako nieruchomości pozostałe. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lipca 2004r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji, iż działka nie może być opodatkowana podatkiem rolnym , gdyż w wypisie z rejestru gruntów na dzień [...] maja 2003r. oznaczona jest symbolem B co oznacza teren mieszkaniowy. Decyzję organu odwoławczego zaskarżyli małżonkowie W. do sądu administracyjnego. Podnieśli, iż nieruchomość tę nabyli od Skarbu Państwa jako nieruchomość rolną i zatem powinna być ona opodatkowana podatkiem rolnym. W konkluzji wnieśli o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd w postępowaniu administracyjnym bada legalność decyzji podatkowych (administracyjnych) co oznacza, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji i to niezależnie od zarzutów i granic zaskarżenia. Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że przedmiotowa skarga zasługuje na uwzględnienie z powodu naruszenia przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wydaną decyzję. Dotyczy to niewyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy w stopniu uniemożliwiającym sądowi kontrolę prawidłowości wydanej decyzji co stanowi naruszenie jednej z podstawowych zasad dociekania prawdy obiektywnej, do której organy zobowiązane są z mocy postanowienia art. 122 ordynacji podatkowej.. W szczególności organ nie przeprowadził żadnych dowodów na okoliczność faktycznego wykorzystania budynków oraz ich charakteru. Uniemożliwia to Sądowi skontrolowanie prawidłowości zastosowanych stawek podatku od budynków. W tym też zakresie uzasadnienie decyzji nie zawiera podstawowego elementu jakim są ustalenia faktyczne i dopiero z nich wynikające zastosowanie przepisów prawa materialnego. Tym samym decyzja jest pozbawiona istotnego elementu, który zgodnie z art. 210 § 4 ordynacji podatkowej winien stanowić część składową każdej administracyjnej. Nie wiadomo jakimi względami kierowano się stosując poszczególne stawki podatku wynikające z § 1 uchwały nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] grudnia 2002r. Zastosowanie poszczególnych stawek ma dla podatnika najistotniejsze znaczenie, gdyż decyduje o skali ostatecznego obciążenia finansowego podatnika. Winno więc by dokładnie podatnikowi wyjaśnione. W punkcie 5 tabeli stawek zawarte są różne stawki w zależności od zakwalifikowania danego budynku do mającego charakter z punktu a, b, c, d. I o ile oczywiste jest, że budynek gorzelni nie stanowi domu letniskowego czy garażu, to wątpliwości musi budzić niezakwalifikowanie go np. do litery a. Obowiązująca w procedurze zasada działania organów podatkowych na podstawie przepisów prawa (art. 120 ordynacji podatkowej) stawia przed organami w postępowaniu podatkowym zadanie ustalenia wpierw prawidłowo faktu będącego przedmiotem rozstrzygnięcia, a dopiero później dokonania subsumcji faktu uznanego za udowodniony pod stosowaną normę prawną. Z naruszeniem art. 188 organ nie uwzględnił wniosku dowodowego z oględzin nieruchomości którego celem było ustalenie jej przeznaczenia a więc okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Naruszył zatem zarówno zasadę zupełności postępowania jak i dążenia do ustalenia prawdy obiektywnej. W sytuacji, gdy strona działa bez adwokata ścisłe przestrzeganie przepisów postępowania jest tym bardziej ważne. Nie negując zatem poglądu organu odwoławczego co do ustalenia, że przedmiotowa nieruchomość położona jest poza obszarem gospodarstwa rolnego, sąd z urzędu wziął pod uwagę naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy - ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926) i w związku z tym na podstawie art. 145 § 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji. Uchylając orzeczenie należało na podstawie art. 152 cyt. wyżej ustawy orzec, że decyzja nie może być wykonana. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.