IV SA/Wr 550/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na "Miejski Ośrodek Profilaktyki i Wczesnej Terapii Uzależnień Izba Wytrzeźwień – L.", "Dyrektor –R. K."; "URZĄD MIEJSKI w L.", "Naczelnik Wydziału – L. D."; "URZĄD SKARBOWY w l.", "Komornik Skarbowy – J. M.", "Naczelnik Urzędu Skarbowego – D. P." w przedmiocie odmowy udzielenia informacji p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Przepis art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z § 2 tego artykułu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W myśl § 3 art. 3 cytowanej ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Stosownie do art. 4 tej ustawy sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Pismem z dnia [...]r. skarżący wniósł skargę na "Miejski Ośrodek Profilaktyki i Wczesnej Terapii Uzależnień Izba Wytrzeźwień – L.", "Dyrektor –R. K."; "URZĄD MIEJSKI w L.", "Naczelnik Wydziału – L. D."; "URZĄD SKARBOWY w l.", "Komornik Skarbowy – J. M.", "Naczelnik Urzędu Skarbowego – D. P.". Zarzucił, iż organy te naruszają zasadę "niestosowania prawa obowiązującego", polegającą na "uporczywej odmowie" informacji – o dostępie do jego informacji sporządzonych przez innych urzędników. Z treści omawianego pisma wynika, że skarżący domagał się informacji z jego akt znajdujących się w Izbie Wytrzeźwień. Na wezwanie Sądu o sprecyzowanie przedmiotu skargi skarżący rozbudował zarzuty stawiane w piśmie z dnia [...]r. oraz przedstawił szereg dalszych zarzutów, postawionych ponadto Komendzie Policji w L., Wojewódzkiej Komendzie we W., Prokuraturze Rejonowej w L. (nieudostępnienie mu akt jako oskarżonemu) oraz Sądowi Rejonowemu w L.(odmowa przyjęcia skargi na Dyrektora Izby Wytrzeźwień). Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), informacją publiczną w rozumieniu ustawy jest każda informacji o sprawach publicznych. Informacja z akt sprawy konkretnej osoby fizycznej nie jest informacją o sprawach publicznych, lecz jest informacją dotyczącą tej konkretnej osoby. Nie jest więc informacją publiczną. Z powyższego wynika, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie dotyczy aktów, czynności lub bezczynności, o jakich mowa w przytoczonych wyżej przepisach ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – należało orzec jak w sentencji postanowienia.