III SAB/Łd 24/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na bezczynność Starosty Powiatu Ł. W. w przedmiocie ewidencji gruntów postanawia: odrzucić skargę. W dniu 11 maja 2005 r. B. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Starosty Powiatu Ł. W. w przedmiocie ewidencji gruntów. Skarżąca zarzuciła organowi administracji, iż nie udzielił odpowiedzi na złożone przez nią pytania dotyczące ujawnionych w mapach geodezyjnych i planie zagospodarowania przestrzennego granic między wskazanymi przez nią działkami, podstawy prawnej ujawnienia w rejestrze gruntów, sąsiadującej z jej działką, działki nr 146 oraz ustalenia granic tej działki. Zarządzeniem z dnia 28 lipca 2005 r. skarżąca została wezwana do wyjaśnienia, czy wyczerpała tryb określony w art. 37 § 1 k.p.a., tj. złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. W odpowiedzi skarżąca oświadczyła, iż nie została poinformowana przez starostę o możliwości złożenia takiego zażalenia. W odpowiedzi na skargę Starostwo Powiatowe w Ł. oświadczyło, iż B. K. złożyła skargę jeszcze przed upływem terminu do załatwienia sprawy przewidzianym w art. 35 § 1 k.p.a. W dniu 5 kwietnia 2005 r. skarżąca złożyła do Starostwa pismo - skargę na działalność Wójta Gminy N. oraz Rady Gminy N. dotyczącą ustalenia granic ww. działki nr 146. W ocenie organu administracji sprawa ustalenia granic przedmiotowej działki wymaga analizy postępowania scaleniowego, co pociąga za sobą duży nakład pracy oraz konieczność zebrania dużej ilości dokumentów. Z tych względów sprawa jest sprawą szczególnie skomplikowaną w rozumieniu art. 35 § 2 k.p.a., której załatwienie powinno nastąpić nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Ponieważ skarga B. K. została złożona przed upływem powyższego terminu Starosta wniósł o uznanie skargi za bezzasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu albowiem przed jej wniesieniem nie zostało złożone zażalenie, o którym mowa w art. 37 k.p.a., wobec czego bezprzedmiotowe jest merytoryczne rozpatrywanie skargi. W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - p.p.s.a. - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Przed rozpoznaniem skargi sąd ustala zatem w pierwszej kolejności, czy skarżący wyczerpał przysługujące mu środki zaskarżenia. Stosownie do art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Uznając zażalenie za uzasadnione, ww. organ wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości (art. 37 § 2 k.p.a.). W niniejszej sprawie skarżąca nie wyczerpała dostępnych środków prawnych w administracyjnym toku instancji tj. trybu z art. 37 § 1 k.p.a., a zatem nie dopełniła wskazanego w art. 52 § 1 p.p.s.a. warunku dopuszczalności skargi. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.