III SA/Łd 167/04
WyrokWSA w Łodzi2005-08-24
Skład orzekający: Teresa Rutkowska, Irena Krzemieniewska, Ewa Alberciak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor Izby Celnej prawidłowo zaklasyfikował towar "Multipower Red Kick Original" do pozycji 2106 Taryfy Celnej, zamiast do pozycji 2202, oraz czy prawidłowo naliczono odsetki wyrównawcze, pomimo złożenia przez stronę wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ celny nie rozpoznał wniosku strony o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego, co narusza zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu i obowiązek wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy. Brak rozpatrzenia wniosku dowodowego oraz niejasne uzasadnienie decyzji organu odwoławczego uniemożliwiają prawidłową ocenę klasyfikacji taryfowej towaru i zasadności naliczenia odsetek wyrównawczych.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Dyrektora Izby Celnej w Ł., która uznała zgłoszenie celne A Spółki z o.o. za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej towarów, w tym preparatu "Multipower Red Kick Original". Organ celny I instancji zaklasyfikował ten preparat do pozycji 2202, podczas gdy Dyrektor Izby Celnej zmienił klasyfikację na pozycję 2106. Spółka zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, w szczególności nie rozpatrzenie wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. oraz zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), Asesor Ewa Alberciak, Protokolant Asystent sędziego Żywilla Krac, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2005 r. przy udziale - - - - - sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz skarżącej A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. kwotę 810 (osiemset dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku.
Decyzją z dnia [...] listopada 2002 roku Nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. na podstawie art. 207 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa /Dz.U. z 1997 r., Nr 137, poz. 926 ze zm./, art. 23 § 1, art. 65 § 4 pkt 2 lit. b, art. 83 § 1, art. 85 § 1, art. 231 § 1, art. 222 § 2, art. 229 § 1, art. 242 § 2 oraz art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 roku - Kodeks celny /Dz.U. z 2001 r., Nr 75, poz. 802 ze zm./, § 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2000 roku w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej /Dz.U. Nr 119, poz. 1253 ze zm./, Wyjaśnień do Taryfy Celnej stanowiącej załącznik do Rozporządzenia Ministrów Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 roku /Dz.U. Nr 74, poz. 830/, § 1 ust 3 Rozporządzenia Ministrów Finansów z dnia 20 listopada 1997 roku w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania /Dz.U. z 1997 r. Nr 143, poz. 958 zmiana Dz.U. z 1998 r., Nr 86, poz. 544/ - po wszczęciu z urzędu postanowieniem z dnia [...] lipca 2002 roku Nr [...] postępowania celnego dotyczącego zgłoszenia celnego SAD Nr [...] z dnia 11 lipca 2001 roku, uznał zgłoszenie celne Nr [...] za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej, klasyfikacji taryfowej i stawki celnej oraz kwoty wynikającej z długu celnego.
W uzasadnieniu decyzji Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. podał, że w dniu 11 lipca 2001 roku A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. zgłosiła do odprawy celnej: odżywki dla sportowców /poz.l/, związki aminowe z tlenową grupą funkcyjną /poz.2/, iminy /poz.3/, mieszaniny witamin dla sportowców /poz.4/ oraz sól z morza martwego do odnowy biologicznej /poz.5/. Urząd Celny II w Ł. zarejestrował zgłoszenie pod numerem [...], objął towar procedurą dopuszczenia do obrotu, określił powstałe na mocy prawa zobowiązanie do uiszczenia należności celnych oraz powiadomił Stronę o zarejestrowanej kwocie wynikającej z długu celnego.
Towar z pozycji l SAD Strona zaklasyfikowała do pozycji 21069092 0.
Towar z pozycji 2 SAD Strona zaklasyfikowała do pozycji 29224970 0.
Towar z pozycji 3 SAD Strona zaklasyfikowała do pozycji 29252000 0.
Towar z pozycji 4 SAD Strona zaklasyfikowała do pozycji 29369090 0.
Towar z pozycji 5 SAD Strona zaklasyfikowała do pozycji 25010010 0.
W dniu [...] lipca 2002 roku organ celny I instancji postanowieniem nr [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie dokumentu SAD [...] z dnia 11 lipca 2001roku.
Zgodnie z art.83 § l Kodeksu Celnego organ celny po zwolnieniu towarów może z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać kontroli zgłoszenia celnego. Art.83 § 2 stanowi, iż po zwolnieniu towarów organ celny w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu celnym może w szczególności kontrolować dokumenty i dane handlowe dotyczące operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem. Jeżeli z kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru wynika, że przepisy regulujące procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawdziwe, nieprawidłowe lub niekompletne dane lub dokumenty, organ celny podejmuje niezbędne działania w celu właściwego zastosowania przepisów prawa celnego, biorąc pod uwagę nowe dane. /art.83 § 3 Kodeksu Celnego/.
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2002 roku Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. wyznaczył stronie siedmiodniowy termin do przedłożenia certyfikatów lub innych dokumentów stwierdzających skład chemiczny sprowadzonego towaru, oryginału kontraktu zawartego z zagranicznym kontrahentem oraz zamówienia. Do akt sprawy załączono decyzje
Generalnego Inspektora Sanitarnego, certyfikaty producenta na dopuszczenie produktów na rynek niemiecki, certyfikaty ISO 9002 i IQNET dla linii Multipower, fotokopie kontraktu wraz z tłumaczeniem, kserokopie zamówień oraz składy jakościowo-ilościowe.
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2002 roku Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. wyznaczył stronie trzydniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego w trybie art. 200 Ordynacji Podatkowej. Do dnia wydania decyzji Strona nie skorzystała z przysługującego uprawnienia.
Po przeanalizowaniu akt sprawy organ I instancji wskazał, iż obowiązująca na dzień przyjęcia zgłoszenia celnego Taryfa celna przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji scalonej Nomenklatury Kreślenia i Kodowania Towarów, wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzoną w Brukseli 14 czerwca 1983 roku /załącznik do Dz.U. Nr 11, poz.62 z dnia 7.02.1997r./. Zgodnie z postanowieniem art. 136 ust 2 Konwencji - weszła ona w życie w stosunku do Polski z dniem l stycznia 1996 roku .
Ośmioznakowa treść pozycji PCN pokrywa się z treścią Nomenklatury Scalonej (CN) opracowanej przez Komisję Wspólnot Europejskich i stosowanych przez Unię Europejską.
Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod Taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną. Dla celów prawnych taryfikację przeprowadza się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej /przy czym wiążący jest tu, wynikający z art.85 § l ustawy Kodeks celny, stan towaru w dniu jego zgłoszenia do odprawy celnej/.
Na podstawie załączonych przez Stronę w toku postępowania dokumentów ustalono składy towarów zgłoszonych zgodnie z dokumentem SAD nr [...] z dnia 11 lipca 2001roku.
Po analizie dokumentów obrazujących skład i właściwości preparatów zgłoszonych w pozycji l, 2, 3, 4 i 5 dokumentu SAD organ celny I instancji stwierdził, iż towary:
- zgłoszone w pozycji l winny być klasyfikowane do pozycji 21069092 0;
- pozycja 2 i 3 - skreślono;
- zgłoszone w pozycji 4 należy zaklasyfikować do pozycji 22021000 0;
- zgłoszone w pozycji 5 - zaklasyfikowano prawidłowo.
Pozycja 21069092 0 obejmuje przetwory spożywcze gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone, nie zawierające tłuszczów mleka, sacharozy, izoglukozy, glukozy lub skrobi lub zawierające w masie mniej niż 1,5% tłuszczu mleka, 5% sacharozy lub izoglukozy, 5% glukozy lub skrobi.
Powyższa klasyfikacja wynika z l i 6 Reguły Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej zawartych w Taryfie Celnej stanowiącej załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2000 roku w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej /Dz.U. Nr 119, poz. 1253 z późn. zm./.
Zgodnie z Wyjaśnieniami do Taryfy Celnej pozycja 2106 obejmuje preparaty określane jako "uzupełnienie diety" /food suplements/ na bazie ekstraktów roślinnych, koncentratów owocowych, miodu, fruktozy itd. z dodatkiem witamin oraz czasami niewielkich ilości żelaza. Opakowania tych preparatów często zawierają napisy informujące o ich działaniu utrzymującym dobry stan zdrowia lub dobre samopoczucie.
Zatem do pozycji 21069092 0 /poz. l SAD/ należało zgłosić następujące towary:
- Multipower Super Formuła 100 Cappuccino - skład: izolat białka serwatkowego, odtłuszczone kakao w proszku, guma guar /E412/, aromat naturalny i identyczny z naturalnym, glicerol /E422/, sól. karmel, /E150a/, aspartam /E951/, acesulfam K /E950/, betanina /E162/.
- Multipower Multi Energy - skład: maltodekstryna, dekstroza, węglan magnezu, tiamina.
- Multipower Creatine-Kapseln - skład: monowodzian kreatyny, żelatyna, mono- i dwuglicerydy kwasów tłuszczowych, dwutlenek krzemu.
- Multipower L-Glutamina-Kapseln - skład: L-glutamina, żelatyna, mono- i dwuglicerydy kwasów tłuszczowych /E471/, amorficzny dwutlenek krzemu /E551/.
Towary zgłoszone w pozycji 4 winny być zaklasyfikowane do kodu 22021000 0 Taryfy Celnej:
- Multipower Red Kick Drink (płyn) - skład: woda, kwas węglowy, glukoza, kwas cytrynowy, ekstrakt z guarany, aromat identyczny z naturalnym, chlorek wapnia, ortofosforan potasu, węglan magnezu, sorbinian potasu, benzoesan sodu, aspartam, kofeina, azorubina.
Zgodnie z wyjaśnieniami do Taryfy Celnej pozycja 2202 obejmuje wody mineralne i wody gazowane, zawierające dodatek cukru lub innej substancji słodzącej lub nadającej smak. Ta grupa obejmuje m.in.:
1. słodzone lub smakowe wody mineralne lub sztuczne;
2. napoje, takie jak lemoniada, oranżada, cola, składające się ze zwykłej wody pitnej, słodzonej lub nie aromatyzowanej sokami owocowymi, esencjami lub złożonymi wyciągami, do których czasami jest dodawany kwas cytrynowy lub winowy. Są one często gazowane dwutlenkiem węgla i zazwyczaj napełnia się nimi butelki lub inne hermetyczne pojemniki.
Zgodnie z art.222§ 4 Kodeksu Celnego jeżeli przesunięcie daty powstania długu celnego lub zarejestrowania kwoty wynikającej z tego długu powoduje uzyskanie korzyści finansowej, organ celny pobiera odsetki wyrównawcze. Zgodnie z § 1 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997 roku w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania - organ celny pobiera odsetki wyrównawcze w wypadku, gdy kwota wynikająca z długu celnego została zarejestrowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, z wyjątkiem gdy:
1. dłużnik udowodni, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było szczególnymi okolicznościami, nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania,
2. kwota odsetek wyrównawczych, naliczonych w odniesieniu do towarów objętych tym samym zgłoszeniem celnym, nie przekracza równowartości 20 EURO.
Mając powyższe na względzie oraz to, iż w toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego Strona nie udowodniła, że podanie niekompletnych danych spowodowane było szczególnymi okolicznościami, Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. orzekł, że niedobór należności wynikających z długu celnego wynosi 2602,40 PLN /słownie: dwa tysiące sześćset dwa złote 40/100 gr./.
Odwołanie do Dyrektora Izby Celnej w Ł. od powyższej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. w dniu 23 grudnia 2002 roku złożyła A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji. Kwestionowanej decyzji zarzucono naruszenie art. 65 § 4 pkt 2 b, art. 222 § 4, art. 242 § 2 ustawy – Kodeks celny, § 1 ust 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997 roku w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania oraz art. 120, 121 § 1 i 2, art. 122, art. 123 § 1, art. 124, art. 139 § 1, art. 187 § 1, art. 191, art. 192, art. 210 § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa.
Dyrektor Izby Celnej w Ł. decyzją z dnia [...] grudnia 2005 roku Nr [...] na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a – ustawy Ordynacja podatkowa, art. 262 ustawy – Kodeks celny, § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 listopada 1997 roku w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania, uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej towaru w postaci preparatu o nazwie "Multipower Red Kick Original" oraz kwoty wynikającej z długu celnego.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, iż obowiązująca w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego Taryfa celna przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów, wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzoną w Brukseli 14 czerwca 1983 r. /załącznik do Dz. U. nr 11, póz. 62 z dnia 07.02.1997r./. Zgodnie z postanowieniem art. 13 ustęp 2 powyższej Konwencji "weszła ona w życie w stosunku do Polski z dniem l stycznia 1996 r."
Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Ponadto dokonując klasyfikacji taryfowej należy uwzględniać informacje zawarte w Wyjaśnieniach do taryfy celnej. Do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod Taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną.
Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, przy czym wiążący jest tu, wynikający z art. 85 § l ustawy Kodeks celny - stan towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego.
Przedmiotem importu na podstawie zgłoszenia celnego nr [...] z dnia 11 lipca 2001 r. były m.in. towary o nazwach "Multipower Red Kick Original", "Multipower Red Kick Ciassic", "Multipower Super Formuła 100", "Multipower Multi Energy", "Multipower Creatine-Kapseln" oraz "Multipower L-Glutamine-Kapseln".
W toku postępowania wyjaśniającego zebrano następujące dokumenty dotyczące charakteru w/w towarów:
- zezwolenie Głównego Inspektora Sanitarnego nr [...] z dnia 18 grudnia 1998 r. dotyczące m.in. towaru o nazwie "Multipower Red Kick Original",
- zezwolenie Głównego Inspektora Sanitarnego nr [...] z dnia 29 października 2001r. dotyczące towaru o nazwie "Multipower Multi Energy",
- zezwolenie Głównego Inspektora Sanitarnego nr [...] z dnia 21 stycznia 1999 r. dotyczące m.in. towarów o nazwach "Multipower Super Formuła 100 Neutral", "Multipower Creatine - Kapseln" oraz "Multipower Red Kick Ciassic",
- zezwolenie Głównego Inspektora Sanitarnego nr [...] z dnia 27 lipca 1999 r. dotyczące m.in. towaru o nazwie "Multipower L-Glutamina Kapseln",
- ulotki informacyjne dotyczące produktów o nazwach "Multipower L-Glutamine Kapseln", "Multipower Multi Energy" oraz "Multipower Super Formuła 100 Neutral".
Z w/w dokumentów wynikają następujące dane dotyczące przedmiotowych towarów:
"Multipower Multi Energy"
Wg w/w zezwolenia GIS przedmiotowy towar jest dietetycznym środkiem spożywczym, w którego skład wchodzą:
- maltodekstryna,
- dekstroza,
- węglan magnezu,
- tiamina.
"Multipower Red Kick Original"
Wg w/w zezwolenia GIS przedmiotowy towar jest dietetycznym środkiem spożywczym w proszku, w którego skład wchodzą:
- dekstroza,
- maltodekstroza,
- kwas jabłkowy,
- ekstrakt z guarany,
- sproszkowany sok z buraka ćwikłowego,
- aromaty identyczne z naturalnymi,
- kofeina,
- aspartam,
- witaminy,
- składniki mineralne,
- inne.
"Multipower Super Formuła 100 Neutral"
Wg w/w ulotki informacyjnej oraz zezwolenia GIS przedmiotowy towar jest dietetycznym środkiem spożywczym w proszku, w którego skład wchodzą:
- peptydy, .
- aminokwasy,
- węglowodany,
- tłuszcz.
Multipower L-Glutamine Kapseln"
Wg w/w zezwolenia GIS przedmiotowy towar jest dietetycznym środkiem spożywczym w kapsułkach, w którego skład wchodzą:
- L-glutamina,
- żelatyna,
- mono - i diglicerydy kwasów tłuszczowych,,
- amorficzny dwutlenek krzemu.
"Multipower Creatine - Kapsein"
Wg w/w zezwolenia GIS przedmiotowy towar jest dietetycznym środkiem spożywczym w kapsułkach, w którego skład wchodzą:
- monowodzian kreatyny,
- żelatyna,
- mono- i dwuglicerydy kwasów tłuszczowych,
- dwutlenek krzemu.
"Multipower Red Kick Ciassic"
Wg w/w zezwolenia GIS przedmiotowy towar jest dietetycznym środkiem spożywczym w płynie, w którego skład wchodzą:
- woda,
- kwas węglowy,
- glukoza,
- kwas cytrynowy,
- ekstrakt z guarany,
- aromat identyczny z naturalnym,
- chlorek wapnia,
- ortofosforan potasu,
- węglan magnezu,
- sorbinian potasu,
- benzoesan sodu,
- aspartam,
- kofeina,
- szorubina.
W związku z faktem, iż Strona w przedmiotowym zgłoszeniu celnym szereg towarów klasyfikowała w pozycjach 2922, 2925 i 2936 organ odwoławczy wyjaśnił, iż zgodnie z brzmieniem w/w pozycje obejmują:
1. pozycja 2922 - "związki aminowe z tlenową grupą funkcyjną",
2. pozycja 2925 - "związki z karboksyimidową grupa funkcyjną /łącznie z sacharyną i jej solami/ oraz związki z iminową grupą funkcyjną",
3. pozycja 2936 obejmuje "prowitaminy i witaminy, naturalne i syntetyczne /łącznie z naturalnymi koncentratami/, ich pochodne używane głównie jako witaminy, oraz mieszaniny wymienionych, nawet w dowolnym rozpuszczalniku".
Zgodnie z uwagą l a do Działu 29 Taryfy celnej "jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej, pozycje tego Działu obejmują jedynie odrębne chemicznie zdefiniowane związki organiczne, także zanieczyszczone". Mając na uwadze treść cytowanej powyżej uwagi organ odwoławczy stwierdził, iż w pozycjach 2922, 2295 oraz 2936 klasyfikuje się jedynie odrębne chemicznie zdefiniowane związki odpowiadające brzmieniu pozycji.
Analizując treść zezwoleń GIS wskazujących skład preparatów o nazwach "Multipower Red Kick Original", "Multipower Red Kick Ciassic", "Multipower Super Formuła 100", "Multipower Multi Energy", "Multipower Creatine-Kapseln" oraz "Multipower L-Glutamine-Kapseln" Dyrektor Izby Celnej w Ł. stwierdził, iż przedmiotowe towary stanowią mieszankę różnych substancji o zróżnicowanym charakterze co powoduje, iż w/w preparaty zgodnie z uwagą l a do Działu 29 nie mogą być klasyfikowane w pozycji objętych działem 29.
Organ celny I instancji w zaskarżonej decyzji zaklasyfikował towary o nazwach "Multipower Red Kick Ciassic" oraz "Multipower Red Kick Original" do kodu 2202 10 00 0. W zgłoszeniu celnym Strona deklarowała dla tych preparatów kod 2936 90 90 0. Zgodnie z uzyskanymi danymi przedmiotowe preparaty są dietetycznymi środkami spożywczymi w postaci proszku /"Mulipower Red Kick Original"/ lub w postaci płynu /"Multipower Red Kick Ciassic"/, w skład których wchodzi mieszanina substancji o zróżnicowanym charakterze, co powoduje, iż zgodnie z postanowieniami cytowanej wyżej uwagi l a do Działu 29 nie mogą być one zaklasyfikowane do zadeklarowanego w zgłoszeniu celnym kodu. Jednocześnie organ odwoławczy stwierdził, iż zastosowana przez organ celny I instancji pozycja 2202 zgodnie ze swoim brzmieniem obejmuje "wody, w tym wody mineralne i wody gazowane, zawierające dodatek cukru lub innej substancji słodzącej lub wody aromatyzowane i pozostałe napoje bezalkoholowe z wyjątkiem soków owocowych i warzywnych objętych pozycją
2008." W tym miejscu organ odwoławczy stwierdził, iż preparat o nazwie "Multipower Red Kick Classic" ze względu na swoja postać, skład oraz zastosowanie w pełni odpowiada warunkom klasyfikacji do pozycji 2202. Zgodnie z uzyskanymi materiałami preparat o nazwie "Multipower Red Kick Original" występuje w postaci proszku i w związku z tym nie jest napojem klasyfikowanym do pozycji 2202. Tym samym dokonana przez organ celny I instancji klasyfikacja w/w towaru jest nieprawidłowa.
Ponadto organ celny I instancji zaklasyfikował preparaty o nazwach "Multipower Super Formuła 100", "Multipower Multi Energy", "Multipower Creatine-Kapseln" oraz "Multipower L -Glutamine-Kapseln" do pozycji 2106, która z godnie ze swoim brzmieniem obejmuje "przetwory spożywcze gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone." Zgodnie z treścią Wyjaśnień do taryfy celnej pozycja 2106 obejmuje m.in. "przetwory spożywcze przeznaczone do spożycia przez ludzi, zarówno bezpośrednio, jak i po obróbce /takiej jak gotowanie, rozpuszczanie lub zagotowywanie w wodzie, mleku itd./". Biorąc pod uwagę skład oraz zastosowanie preparatów o nazwach "Multipower Super Formuła 100", "Multipower Multi Energy", "Multipower Creatine-Kapseln" oraz "Multipower L-Glutamine-Kapseln" organ odwoławczy stwierdził, iż w pełni wypełniają one warunki klasyfikacji do pozycji 2106 i tym samym podzielił stanowisko organu I instancji.
Powyższe uwagi organ odwoławczy odniósł do preparatu o nazwie "Multipower Red Kick Original", który ze względu na swoją postać, skład i charakter powinien być klasyfikowany w pozycji 2106.
Odpowiadając na zarzut Strony dotyczący naruszenia art. 122 i art. 187 Ordynacji podatkowej organ odwoławczy wyjaśnił, iż organy administracji państwowej na mocy w/w artykułów są zobowiązane do ustalania prawdy obiektywnej, co w przedmiotowej sprawie miało miejsce, ponieważ przed wydaniem decyzji wzięto pod uwagę wszystkie dowody zgromadzone w toku postępowania. Zatem należy stwierdzić, iż w analizowanym przypadku nie doszło do naruszenia art. 122 i art. 187 Ordynacji podatkowej.
Ponadto wyjaśnił, iż zgodnie z art. 191 Ordynacji podatkowej organ uprawniony jest do swobodnej oceny zgromadzonych dowodów. Powyższa zasada uprawnia organ do ustalania prawdy obiektywnej według swojej wiedzy, doświadczenia oraz przekonania o wartości dowodowej poszczególnych środków dowodowych. Zasada swobodnej oceny dowodów nie oznacza nieograniczonej dowolności w wartościowaniu dowodów i ich selekcji. Jednakże organ uprawniony jest do wyboru faktów, które uznał za udowodnione. Fakt, iż analiza zebranego materiału dowodowego nie przyniosła oczekiwanych przez Stronę rezultatów nie może być powodem kwestionowania rzetelności poczynań organów celnych lub zasadności zajmowanego przez te organy stanowiska w przedmiotowej sprawie.
Odpowiadając na zarzut, iż organ celny przyjął bez zastrzeżeń zgłoszenie celne i nie uznał go za nieprawidłowe, po czym po upływie prawie 3 lat od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego wydał zaskarżoną decyzję, co zdaniem Strony stanowi, iż zmiana stanowiska urzędu polega jedynie na zmianie oceny dokumentów załączonych do zgłoszenia celnego, wyjaśnił, iż zgodnie z przepisami obowiązującego od dnia l stycznia 1998 r. Kodeksu celnego organ celny jest obowiązany przyjąć zgłoszenie celne, jeżeli odpowiada ono wymogom formalnym określonym w art. 64 Kodeksu celnego.
Przyjęcie zgłoszenia celnego wywołuje z mocy prawa skutki w postaci: objęcia towaru procedurą celną, określenia kwoty wynikającej z długu celnego.
Przyjęcie zgłoszenia celnego nie jest decyzją administracyjną, a organ celny nie przesądza na tym etapie o prawidłowości zgłoszenia celnego. Kontrola zgłoszenia celnego może być przeprowadzona przez 3 lata od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego. W niniejszej sprawie organ celny skorzystał z tych uprawnień i po przeprowadzeniu kontroli, w ciągu 3 lat od daty przyjęcia, zweryfikował zgłoszenie celne, rozstrzygając w formie decyzji administracyjnej o kwocie długu celnego w trybie art. 65 § 4 Kodeksu celnego.
W kwestii naliczenia w zaskarżonej decyzji odsetek wyrównawczych wyjaśniono, że art. 222 § 4 Kodeksu celnego stanowi, iż w przypadku, gdy przesunięcie daty powstania długu celnego lub zarejestrowania kwoty wynikającej z długu celnego powoduje uzyskanie korzyści finansowej, organ celny pobiera odsetki wyrównawcze. Zgodnie z § 5 w/w artykułu wypadki i warunki pobierania odsetek wyrównawczych, a także sposób ich naliczania określa Minister Finansów w drodze rozporządzenia.
W przedmiotowej sprawie przyjęcie w dniu 11 lipca 2001 r. zgłoszenia celnego zawartego w w/w dokumencie SAD spowodowało z mocy prawa objęcie importowanego towaru wnioskowaną procedurą i określenie kwoty wynikającej z długu celnego, która jednak z powodu nieprawidłowego wypełnienia dokumentu SAD była zaniżona w stosunku do należnej.
Prawidłowe zgłoszenie towaru wraz ze wszystkimi stosownymi dokumentami i prawidłowo wypełnionym zgłoszeniem celnym odpowiada Strona.
Zastosowanie przez Stronę nieprawidłowego kodu Taryfy celnej, a przez to niższej stawki celnej w przedmiotowym zgłoszeniu spowodowało zaniżenie należności celnych, co stanowi uzyskanie korzyści finansowych. Tym samym spełnione zostały warunki do wezwania Strony do uiszczenia odsetek wyrównawczych.
W sytuacji, kiedy nieprawidłowe wypełnienie zgłoszenia celnego nastąpi na skutek okoliczności nie wynikających z zaniedbania Strony lub świadomego jej działania, można stwierdzić, że nie ma podstaw do naliczenia odsetek wyrównawczych. W przedmiotowej sprawie brak było przesłanek uzasadniających stwierdzenie, iż Strona nie ponosi winy za nieprawidłowe wypełnienie w/w zgłoszenia celnego.
Pismem z dnia 22 maja 2003r. organ odwoławczy wezwał Stronę do przedstawienia dowodów, które przemawiałyby za odstąpieniem od pobrania odsetek wyrównawczych w przedmiotowej sprawie.
W odpowiedzi na w/w pismo Strona przedstawiła pismo z dnia 2 czerwca 2003 r., w którym wyjaśnia m.in., iż klasyfikacji spornych towarów dokonywała w dobrej wierze w oparciu o posiadaną wiedzę z zakresu medycyny sportowej.
W tym miejscu organ odwoławczy wyjaśnił, iż sam fakt posiadania wiedzy z zakresu medycyny sportowej nie przesądza o prawidłowym zaklasyfikowaniu sprowadzanych odżywek. Dla ustalenia właściwego kodu Taryfy celnej dla zgłoszonych towarów niezbędne jest porównanie składu i zastosowania przedmiotowych preparatów z brzmieniem poszczególnych pozycji Taryfy celnej, z uwzględnieniem uwag do działów oraz treści Wyjaśnień do taryfy celnej. Strona dokonując zgłoszenia celnego nie wykonała powyższej czynności pomijając wskazówki treści uwagi l a do działu 29, która wyklucza możliwość klasyfikacji w/w preparatów do pozycji objętych działem 29 Taryfy celnej. Strona nie poczyniła żadnych kroków w celu ustalenia prawidłowej klasyfikacji sprowadzanych towarów, pomimo tego, iż jak sama podniosła są to preparaty o złożonym składzie i specjalistycznym charakterze. W gestii zgłaszającego leżało
wystąpienie o wydanie Wiążącej Informacji Taryfowej dla przedmiotowych towarów, bądź też złożenie wniosku o uznanie zgłoszenia celnego za prawidłowe, co doprowadziłoby do potwierdzenia lub zaprzeczenia przez organy celne stanowiska Strony w zakresie klasyfikacji taryfowej sprowadzanych preparatów. Strona nie skorzystała także z usług agencji celnej, która z racji wyspecjalizowanego charakteru posiada szerszą wiedzę na temat prawidłowej klasyfikacji towarów, przez co wzięła na siebie całą odpowiedzialność za nieprawidłowe wypełnienie zgłoszenia celnego.
Dokonując klasyfikacji przedmiotowych preparatów do pozycji 2922, 2925 i 2936 Strona nie wzięła pod uwagę, iż zgodnie z zezwoleniami GIS przedmiotowe towary określone zostały jako "dietetyczne środki spożywcze", co w połączeniu z brzmieniem pozycji 2922, 2925 i 2936 stanowi wystarczającą przesłankę do uznania, iż dokonana przez Stronę klasyfikacja budzi wątpliwości i powinna być wnikliwie wyjaśniona. Strona nie przedstawiła żadnych dowodów potwierdzających, iż podjęła kroki mające na celu wyjaśnienie istniejących wątpliwości. Tym samym Dyrektor Izby Celnej w Ł. stwierdził, iż nieprawidłowe wypełnienie zgłoszenia celnego w przedmiotowej sprawie było wynikiem zaniedbania importera, który dokonał taryfikacji towaru bez wnikliwej analizy treści dokumentów określających jego skład i właściwości oraz analizy Taryfy celnej i Wyjaśnień do taryfy celnej, przez co w stosunku do kwoty wynikającej z długu celnego odnoszącej się do w/w towarów spełnione zostały warunki do wezwania Strony do uiszczenia odsetek wyrównawczych.
Na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożyła w dniu 12 lutego 2004 roku A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł., wnosząc o jej uchylenie w całości i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu II Celnego w Ł., o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez zastosowanie nieprawidłowego kodu PCN z Taryfy Celnej Importowej oraz naruszenie norm prawa procesowego w tym art. 122, 123, 124, 187, 188, 210 Ordynacji podatkowej.
W uzasadnieniu skargi wskazano, iż w dniu 2 grudnia 2003 roku skarżąca Spółka złożyła wniosek do Dyrektora Izby Celnej w Ł. o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność prawidłowej klasyfikacji taryfowej sprowadzonych przez Stronę towarów.
Powyższy wniosek nie został rozpatrzony przez Izbę Celną, która w dniu [...] grudnia 2003r. wydała decyzję nr [...] uchylającą w części decyzję organu I instancji. Decyzja wydana przez Izbę Celną została przesłana do strony w dniu 19 grudnia 2003 r. Nie ustosunkowując się do zgłoszonego przez stronę wniosku dowodowego, organ celny naruszył przepis art. 123 oraz art. 188 ustawy Ordynacja podatkowa.
Zgodnie z zasadą ogólną czynnego udziału strony w postępowaniu /art. 123 § l/, stronie przysługuje prawo żądania przeprowadzenia dowodu. To prawo procesowe ma istotne znaczenie dla obrony interesu strony, oznacza bowiem czynny udział w ustaleniu stanu faktycznego sprawy będącej przedmiotem postępowania. Prawu strony do żądania przeprowadzenia dowodu odpowiada obowiązek organu podatkowego ustosunkowania się do żądania strony. Zgodnie z art. 187 ustawy Ordynacja podatkowa organ celny był zobowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Za przeprowadzeniem dowodu z opinii biegłego przemawiał fakt, że w sprawie wymagane były wiadomości specjalistyczne i nie była wystarczająca wiedza ogólna i doświadczenie życiowe pracownika organu celnego. "Rozstrzygnięcie sprawy wymaga wiadomości specjalnych wtedy, gdy przy jej rozpoznaniu wyłoni się zagadnienie mające znaczenie dla rozstrzygnięcia, którego wyjaśnienie przekracza zakres wiadomości i doświadczenia życiowego osób mających wykształcenie ogólne i nie jest możliwe bez posiadania wiadomości specjalnych w określonej dziedzinie nauki, sztuki, rzemiosła, techniki, itp., z którą wiąże się rozpatrywane zagadnienie" /E. Wengerek, Kodeks postępowania cywilnego... str. 458/. Podobne stanowisko zostało wyrażone w wyroku NSA z 25 stycznia 2001 r. sygn. akt V SA 1085/00.
Nie ustosunkowując się do dowodu zgłoszonego przez stronę, organ celny nie wyjaśnił dokładnie stanu faktycznego sprawy, czym naruszył przepis art. 122 i 187 ustawy Ordynacja podatkowa.
Odmawiając zastosowania kodów PCN zaproponowanych przez stronę. Izba Celna nie wyjaśniła jednak jaki charakter mają poszczególne składniki wchodzące w skład sprowadzonych towarów. Przytoczenie jedynie składu surowcowego określonego w zezwoleniach Głównego Inspektoratu Sanitarnego, nie jest wystarczające do ustalenia kodu PCN, bez wskazania czy dany składnik jest witaminą, wodą, aminokwasem, czy może artykułem spożywczym.
Analiza składu sprowadzonego towaru niewątpliwie wymaga wiadomości specjalnych, których nie posiadał organ celny. Tym samym organ naruszył przepis art.. 210 § l pkt. 6 w związku z art. 124 ustawy Ordynacja podatkowa.
Organy celne uznały ponadto, że "nieprawidłowe wypełnienie zgłoszenia celnego /w zakresie kodu PCN/ było wynikiem zaniedbania importera, który dokonał taryfikacji towaru bez wnikliwej analizy treści dokumentów określających jego skład i właściwości oraz analizy Taryfy celnej i wyjaśnień do Taryfy celnej, przez co w stosunku do kwoty wynikającej z długu celnego odnoszącej się do w/w towarów spełnione są warunki do wezwania strony do uiszczenia odsetek wyrównawczych".
Zgodnie z §1 art. 3 pkt. l rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997 roku w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania. Organ celny nie pobiera odsetek wyrównawczych, jeżeli podane przez zgłaszającego w zgłoszeniach celnych nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było szczególnymi
okolicznościami nie wynikającymi z zaniedbania lub świadomego działania zgłaszającego. Firma A Spółka z o.o. w Ł. towary w postaci produktów dla sportowców sprowadza od wielu lat, stosując jednolite kody z Taryfy Celnej. Stosowane przez firmę kody PCN nie były przez dłuższy czas kwestionowane przez Organy celne, co upewniło stronę, że zgłoszenia celne są wypełnione zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Firma A Spółka z o.o. w Ł. w swojej działalności stosuje obowiązujące przepisy prawne, świadczyć o tym mogą uzyskane przez Spółkę zezwolenia na każdy sprowadzony towar.
Każdy sprowadzany towar wymaga bowiem uzyskania zezwolenia z Głównego Inspektoratu Sanitarnego.
Już sama konieczność uzyskania takiego zezwolenia świadczy o tym, że strona była i jest przekonana, że sprowadzane przez nią towary nie są zwykłymi produktami spożywczymi lecz specyficznymi produktami, podlegającymi szczególnej kontroli. Gdyby jak sugeruje Izba Celna w Ł. strona świadomie wprowadziła Organ celny w błąd, odnośnie rodzaju sprowadzonego towaru, to po co występowałaby do Głównego Inspektoratu Sanitarnego o wydanie zezwolenia na sprowadzane towary. Sprowadzanie wody na polski obszar celny nie wymaga przecież uzyskania specjalnego zezwolenia.
Należy również przyjąć, że gdyby sprowadzone przez A Spółka z o.o. w Ł. towary nie wymagały zezwoleń, to wnioski firmy w tym zakresie byłyby bezprzedmiotowe, a Główny Inspektorat Sanitarny odmówiłby wydania zezwolenia.
Podjęte przez nią natomiast działania upewniły ją tylko co do prawidłowości stosowanych kodów PCN z Taryfy Celnej Importowej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wniósł o jej oddalenie oraz o rozpoznanie sprawy na rozprawie. Podtrzymał stanowisko i argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153 poz. 1269 ) - sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem.
Oznacza to , że sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron, oraz procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Decyzja zaś lub postanowienie stosownie do art. 145 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ) podlega uchyleniu jeżeli sąd stwierdzi :
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy
b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania
c/ inne naruszenie przepisów postępowania , jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, iż doszło do naruszenia przez organ przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Wprowadzenie towaru na polski obszar celny następuje w chwili faktycznego przywozu towaru na polski obszar celny (czyli terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - art. 2 § 1 i art. 3 § 1 pkt. 13 Kodeksu celnego). Wprowadzenie towaru na polski obszar celny powoduje powstanie z mocy prawa uprawnień i obowiązków, wynikających z przepisów prawa celnego (art. 2 § 2 Kodeksu celnego). Jednym z nich jest obowiązek dokonania zgłoszenia celnego na właściwym formularzu. W formularzu tym, zgodnie z przepisami § 205 i załącznikami do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 listopada 1999 r. w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych (Dz.U. Nr 104, poz. 1193 z późn.zm.) importer winien m.in. wskazać właściwy kod towaru, zgodny z Polską Scaloną Nomenklaturą Towarową Handlu Zagranicznego PCN (art. 13 § 3 pkt. 1 Kodeksu celnego). Organ celny zobowiązany jest przyjąć zgłoszenie celne, jeżeli spełnia ono wymogi formalne, określone w art. 64 Kodeksu celnego oraz jeżeli (poza wyjątkiem przewidzianym w art. 80 § 2) wraz z nim przedstawiony jest towar (art. 65 § 1 Kodeksu celnego). Zgłoszenie celne może być z urzędu lub na wniosek strony poddane przez organ celny kontroli po zwolnieniu towarów. Jeżeli w wyniku kontroli organ celny stwierdzi, iż przepisy regulujące procedurę celną zostały zastosowane nieprawidłowo, podejmie on wszelkie działania niezbędne do prawidłowego zastosowania przepisów prawa celnego, biorąc pod uwagę nowe dane (art. 83 § 1 i 2 Kodeksu celnego). Może zatem m.in. wydać decyzję uznającą zgłoszenie celne za nieprawidłowe i określić kwotę wynikającą z długu celnego zgodnie z przepisami prawa celnego. W ramach przysługujących mu uprawnień organ celny może zatem także zakwestionować wskazany przez stronę w zgłoszeniu celnym kod towaru.
W postępowaniu w sprawach celnych stosuje się, na podstawie art. 262 Kodeksu celnego odpowiednio przepisy art. 12 i działu IV Ordynacji podatkowej. Zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, wynikającą z art. 122 Ordynacji podatkowej, obowiązkiem organu celnego jest dokładnie i wnikliwe wyjaśnienie okoliczności sprawy, w stopniu niezbędnym do jej załatwienia. Organ celny winien zebrać w sposób wszechstronny cały materiał dowodowy, rozpatrzyć go (art. 187 § Ordynacji podatkowej) i ocenić zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 191 Ordynacji podatkowej). Ponadto winien on zapewnić stronie w toku całego postępowania czynny udział (art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej). Winien zatem nie tylko zapoznać stronę z zebranym materiałem dowodowym przed rozstrzygnięciem sprawy (art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej), ale także uwzględnić złożone przez nią wnioski dowodowe. Wprawdzie bowiem o zakresie postępowania dowodowego decyduje przede wszystkim organ celny, to jednak nie może on odmówić przeprowadzenia dowodu wnioskowanego przez stronę, jeżeli przedmiotem tego dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy. Odmowa taka jest prawnie dopuszczalna tylko wówczas, gdy okoliczności, na które wnioskowany przez stronę dowód ma być przeprowadzony stwierdzone są dostatecznie innym dowodem (art. 188 Ordynacji podatkowej).
Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, iż przedmiotem sporu między stronami jest zaklasyfikowanie importowanych towarów do właściwego kodu. Przesądza on bowiem o zastosowaniu stawki celnej, a więc i o wysokości długu celnego.
Zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej (stanowiących załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej – Dz.U. Nr 129, poz. 1253 z późn.zm.) klasyfikacje towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Wyroby stanowiące mieszaniny lub składające się z kilku materiałów lub substancji należy ustalać według następujących zasad:
- pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy, ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny; w przypadku, gdy dwie lub więcej pozycji odnosi się tylko do części materiałów lub substancji zawartych w mieszaninie lub wyrobie złożonym albo tylko do części towarów w zestawach przeznaczonych do sprzedaży detalicznej, pozycje te należy uważać za równorzędne, nawet gdy jedna z nich określa dany wyrób w sposób bardziej szczegółowy lub bardziej pełny;
- do wyrobów stanowiących mieszaniny wyrobów składających się z różnych materiałów lub wytworzonych z różnych komponentów oraz wyrobów stanowiących komplety do sprzedaży detalicznej, których klasyfikacja w myśl wyżej wymienionej reguły nie jest możliwa, należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu, jeżeli takie kryterium jest możliwe do zastosowania;
- jeżeli klasyfikacja i w taki, jak wyżej sposób nie jest możliwa, należy stosować pozycję, która w kolejności numerycznej jest ostatnia z pozycji możliwych do zastosowania.
Wskazane wyżej kryteria klasyfikacji obligują zatem podmiot dokonujący tej klasyfikacji do ustalenia składu danego towaru, ustalenia, czy stanowi on mieszaninę różnych składników, jakie jest jego przeznaczenie, czy wśród tych komponentów jeden decyduje o zasadniczym charakterze wyrobu. Reguły klasyfikacji przesądzają też o zakresie postępowania dowodowego, jakie winien przeprowadzić organ celny, uznając zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej m.in. klasyfikacji towaru. Wprawdzie zgodzić się należy ze stanowiskiem Dyrektora Izby Celnej, iż ostateczna klasyfikacja towaru jest uprawnieniem organu celnego, lecz nie można a priori wykluczyć, iż dla jej dokonania niezbędne będzie dopuszczenie dowodu z opinii biegłego. Biegły ten niewątpliwie nie może zastępować organu w dokonaniu klasyfikacji czy kontrolować prawidłowość klasyfikacji dokonanej przez organ, sporządzona przez niego opinia może jednakże dostarczyć danych niezbędnych do dokonania tej klasyfikacji w przypadku towarów, stanowiących mieszaniny różnych komponentów. W postępowaniu celnym jako dowód należy bowiem dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 Ordynacji podatkowej).
Strona w postępowaniu odwoławczym, korzystając z przysługujących jej uprawnień do czynnego udziału w postępowaniu, złożyła wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność prawidłowej klasyfikacji towarowej sprowadzonych przez nią towarów. W uzasadnieniu wskazała, iż wniosek ten uzasadniony jest faktem dokonywania różnej klasyfikacji tego samego towaru przez organ celny. Wskazuje to na to, iż ogólna wiedza, jaką posiadają pracownicy organów celnych nie jest wystarczająca dla dokonania prawidłowej klasyfikacji i wymagane są w tym zakresie wiadomości specjalne.
Organ celny nie odniósł się do tego wniosku ani w odrębnym postanowieniu (art. 187 § 2 w zw. z art.235 Ordynacji podatkowej), ani w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W aktach administracyjnych brak jest dowodu doręczenia stronie postanowienia z dnia [...] lipca 2003 r w którym organ wyznaczył termin do zapoznania się i wypowiedzenia w sprawie materiału dowodowego. Nawet jednak gdyby przyjąć zgodnie z twierdzeniem organu, że wniosek o powołanie biegłego strona złożyła po upływie terminu wyznaczonego jej do zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym oraz wypowiedzenia się co do niego, to wyjaśnić należy , iż termin wskazany w art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej nie jest terminem zawitym, którego upływ powoduje bezskuteczność wniosków dowodowych strony. Wbrew twierdzeniom organu zawartym w odpowiedzi na skargę ( str. 8 ) zaskarżona decyzja nie została wydana w tym samym dniu w którym strona złożyła wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego. Wniosek został złożony jeszcze przed wydaniem decyzji, to jest 2 grudnia 2003 r ( data prezentaty) a zatem w toku postępowania celnego i winien być rozpoznany przed jej wydaniem czyli przed [...] grudnia 2003 r. . Nie rozpoznając wniosku strony i wydając decyzję organ celny naruszył art. 123 § 1 i art. 188 Ordynacji podatkowej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Dokonana w odpowiedzi na skargę (stanowiącej już wszak pismo kierowane do Sądu i złożone na etapie postępowania sądowoadministracyjnego) ocena zasadności wniosku nie może sanować uchybień mających miejsce w postępowaniu celnym. Odmowa uwzględnienia wniosku dowodowego mogła bowiem spowodować zgłoszenie przez stronę dalszych wniosków dowodowych.
Zauważyć ponadto należy, iż wprawdzie wniosek strony nie był sformułowany w sposób dostatecznie jasny i istotnie jego brzmienie mogło wskazywać na to, iż strona żąda wskazania przez biegłego konkretnego kodu taryfy, to jednak organ winien był rozważyć zasadność tego wniosku biorąc pod uwagę także jego uzasadnienie, wskazujące na trudności z właściwym ustaleniem charakteru importowanego towaru. Dokonując klasyfikacji towarów wprowadzonych na polski obszar celny przez skarżącą organy celne oparły się na danych, zawartych w zezwoleniach Głównego Inspektora Sanitarnego, dotyczących poszczególnych towarów. W zezwoleniach tych podano skład surowcowy towarów, wskazujący na to, iż jest to mieszanina różnych komponentów. Nie podano w nim jednakże proporcji, w jakich surowce te zastosowano w danym produkcie. Ponadto nie zostało wyjaśnione czy organ odwoławczy wydał swoją decyzję w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony przez organ I instancji. Organ I instancji czynił starania w celu uzyskania certyfikatu lub innego dokumentu stwierdzającego skład chemiczny sprowadzonego towaru ( pismo z 1 sierpnia 2002 r ). Strona skarżąca wyjaśniła, iż poszczególne certyfikaty załączone są do akt innych spraw, których numery podała w piśmie z dnia 14 sierpnia 2002 r. Organ I instancji miał zatem dostęp do tych dokumentów i mógł z nich skorzystać, kopii tych dokumentów brak jednak w aktach sprawy, brak także pozostałych dowodów na które powołuje się organ I instancji w uzasadnieniu swojej decyzji
( str. 3-4 decyzji, k- 65-66 akt administracyjnych), a starania Sądu w tym zakresie nie przyniosły oczekiwanego rezultatu.
Organ I instancji przyjął, iż w pozycji 1 zgłoszenia celnego w polu 31 winno być : " przetwory spożywcze niezawierające tłuszczów, mleka sacharozy, izoglukozy , glukozy lub skrobi lub zawierające w masie mniej niż 1,5% tłuszczu mleka , 5% sacharozy lub izoglukozy , 55 glukozy lub skrobi " . Swoje ustalenia organ oparł na – jak podaje w uzasadnieniu decyzji – zgromadzonym materiale dowodowym w postaci: decyzji Generalnego Inspektora Sanitarnego, certyfikatów producenta na dopuszczenie produktów na rynek niemiecki, certyfikatów ISO 9002 i IQNET dla linii Multipower, fotokopii kontraktu wraz z tłumaczeniem, kserokopii zamówień oraz składów jakościowo-ilościowych.
Natomiast organ odwoławczy zmienił ten zapis na "dietetyczne środki spożywcze" opierając się wyłącznie na ulotkach informacyjnych i zezwoleniach Głównego Inspektora Sanitarnego. Zmiana ta nie ma odzwierciedlenia w pierwszej części sentencji decyzji.
W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy nie wyjaśnił tej zmiany. Odniósł się jedynie do pozycji Taryfy celnej natomiast brak jest odniesienia do konkretnej podpozycji którą podał organ I instancji.
Tego rodzaju konstrukcja decyzji i wymienione braki uzasadnienia powodują, iż zaskarżona decyzja jest mało czytelna i niejasna.
Wyjaśnienia organu odwoławczego zawarte w odpowiedzi na skargę i złożone przez pełnomocnika na rozprawie dotyczące klasyfikacji towarów nie sanują tych uchybień.
Nie zostały zatem wyjaśnione wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia okoliczności sprawy, co stanowi naruszenie art. 123 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej. Dyrektor Izby Celnej nie uzasadnił przy tym dostatecznie, zgodnie z wymogami wynikającymi z art. 124 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej powodów, dla których zakwalifikował te towary do dietetycznych środków spożywczych. Wprawdzie w zezwoleniu Głównego Inspektora Sanitarnego produkty te określono jako dietetyczne środki spożywcze, lecz zdaniem Sądu w tym składzie - stwierdzenie to nie decyduje o sposobie zaklasyfikowania towaru do właściwego kodu taryfy celnej, zwłaszcza, iż jak wynika z wyjaśnienia strony skarżącej - spółka sprowadza produkty dla sportowców od wielu lat i stosuje jednolite kody Taryfy Celnej, które dotychczas nie były kwestionowane przez organy celne. Kwestionując kod towaru zastosowany przez stronę w zgłoszeniu celnym organ winien wskazać, dlaczego w jego ocenie towar nie odpowiada opisowi danej pozycji. Organ odwoławczy tego nie uczynił w sposób wystarczający np.: kwestionując pozycję 2922,2295 i 2936 powołał się na uwagę 1 (a) Działu 29 Taryfy Celnej pomijając i nie odnosząc się do pełnej treści tej uwagi, gdyż pominięto słowa " jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej " .Organ odwoławczy stanął na stanowisku, iż strona w odwołaniu kwestionowała wyłącznie słuszność wymierzenia odsetek wyrównawczych , a nie kwestionowała prawidłowości klasyfikacji taryfowej towaru dokonanej przez organ I instancji. Stanowisko takie nie jest zasadne, bowiem jak wynika z uzasadnienia odwołania ( k- 45 i 46 akt administracyjnych ) strona skarżąca zarzucała również nieprzeprowadzenie postępowania w przedmiocie ustalenia podstaw do poboru tych odsetek.
Wskazane wyżej naruszenie przepisów postępowania – art. 122, 123 § 1, 124,187 § 1, 188 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej mogło mieć wpływ na wynik postępowania. Skutkuje ono zatem koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ celny winien odnieść się do wniosku dowodowego strony, zgłoszonego w postępowaniu odwoławczym, a następnie ponownie ocenić kompletność zebranego materiału dowodowego, zwłaszcza pod kątem możliwości dokonania właściwej klasyfikacji towarów na podstawie dotychczas zebranych przez organy obu instancji dowodów. Winien także w uzasadnieniu decyzji wskazać dowody, na których się oparł oraz przedstawić wynik oceny zebranego materiału dowodowego oraz przesłanki, które przesądziły o zaklasyfikowaniu danego towaru do konkretnego kodu Taryfy.
Dopiero rozstrzygnięcie o prawidłowości bądź nieprawidłowości danych podanych w zgłoszeniu celnym pozwoli też na prawidłową ocenę, czy po stronie importera istnieje obowiązek zapłaty odsetek wyrównawczych.
O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z wynikiem postępowania na podstawie art. 200 i 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 6 i § 14 ust.2 pkt.1 lit.a Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 z późn.zm.)
Wstrzymanie wykonania decyzji uzasadnia art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło