II SA/Wa 1197/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA -Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. M. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2005 r. o numerze [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia odrzucić skargę Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie natomiast do art. 47 § 1 powołanej ustawy, do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Pismem Sądu z dnia 8 lipca 2005 r. H. M. wezwany został do nadesłania -w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - odpisu skargi z dnia 25 maja 2005 r. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2005 r. o numerze [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. W piśmie tym skarżący został pouczony, że w przypadku nienadesłania odpisu skargi w wyznaczonym terminie - skarga zostanie odrzucona. Korespondencja skierowana do skarżącego na adres podany w skardze zwrócona została do Sądu z adnotacją "nie zastano, awizowano", "zwrot, nie podjęto w terminie". Przesyłka pozostawiona była na okres 7 dni w placówce pocztowej (na zwrotnym potwierdzeniu odbioru i przesyłce odnotowano, że była ona awizowana w dniu 15 lipca 2005 r. i ponownie w dniu 25 lipca 2005 r.). Sąd uznał wezwanie skierowane do skarżącego za skutecznie doręczone. Braków formalnych skargi nie uzupełniono do chwili obecnej. W świetle powyższego, Sąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 57 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 57 § 1, art. 47 § 1 oraz art. 73 powołanej ustawy - orzekł jak w sentencji.