IV SA/Wa 910/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie asesor WSA Tomasz Wykowski, asesor WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant Marta Olszówka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2005 r. sprawy ze skargi Z. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzje organu I instancji; 2. orzeka, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia. Prezydent W. w dniu [...] grudnia 2004 r. po rozpoznaniu wniosku Spółki N. Sp. z o. o. z siedzibą w W., wydał decyzję Nr [...] ustalającą warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na realizacji zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażem podziemnym, częścią handlowo-usługową, transformacją, elementami zagospodarowania terenu oraz infrastrukturą techniczną przy ul. [...], na działce o nr ew. [...] z obrębu [...], na terenie [...] w W. Odwołanie od niniejszej decyzji wniosła Spółka Z. S.A. z siedzibą w W. wskazując, iż na podstawie decyzji Nr [...] Ministra Gospodarki, wydanej w dniu [...] lutego 2000 r. przedsiębiorstwo przez nią prowadzone znajduje się w wykazie obszarów, obiektów i urządzeń ważnych dla obronności kraju, militaryzacji przedsiębiorstwa na wypadek zagrożenia i wojny. W bezpośrednim sąsiedztwie niniejszej inwestycji położone są zaś działki o numerach ewidencyjnych [....] z obrębu [...], których wieczystym użytkownikiem jest Spółka, a na terenie to których uwzględniono doraźne obszary ewakuacyjne w razie zagrożenia TSP-amoniak oraz w razie powstania groźby zamachu terrorystycznego. W wyniku rozpoznania odwołania Z. S.A. z siedzibą w W., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] lutego 2005 r., Nr [...], (sentencję której skorygowano następnie postanowieniem z dnia [...] marca 2005 r. Nr [...]) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2004 r. W uzasadnieniu niniejszej decyzji organ wskazał między innymi, iż przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) nie zakazują ustalania warunków zabudowy w sąsiedztwie "terenu zamkniętego" w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 17 maja 1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - jednolity tekst Dz. U. z 2000r. Nr 100 poz. 1086 z późn. zm.) w związku z art. 2 pkt 11 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Brak jest również przepisu, który nakazywałby uzgadniać inwestycję położoną w sąsiedztwie "terenu zamkniętego" z organem właściwym do spraw obronności państwa. Ponadto organ wskazał, iż przedmiotowa inwestycja jest zgodna z art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz wydana została po zasięgnięciu opinii określonych w art. 53 ust. 4 pkt 9 w związku z art. 60 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2005 r. wniosła Spółka Z. S.A. z siedzibą w W. Żądając jej uchylenia jak również poprzedzającej ją decyzji Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2004 r. skarżący zarzucił; - naruszenie art., 5 Konstytucji RP, poprzez zaniechanie zapewnienia bezpieczeństwa obywateli wskutek braku uzgodnień w zakresie uwzględniania potrzeb obronności państwa w zagospodarowaniu przestrzennym oraz określenia granic stref ochronnych wokół terenu zamkniętego Skarżącego, - naruszenie art. 60 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz w związku z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie sposobu uwzględniania w zagospodarowaniu przestrzennym potrzeb obronności i bezpieczeństwa państwa z dnia 7 maja 2004r. (Dz. U. Nr 125, poz. 1309) w tym jego paragrafu 1 ust. 1 i 2 , poprzez zaniechanie przedsięwzięcia uzgodnień w zakresie uwzględnienia potrzeb obronności państwa w zagospodarowaniu przestrzennym oraz zaniechanie określenia granic stref ochronnych występujących wokół terenu zamkniętego Skarżącego, - wydanie decyzji z naruszeniem art. 61 ust. 1 pkt. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez zaniechanie uwzględnienia przepisów ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 maja 2004 r. - naruszenie art. 7 kpa poprzez prowadzenie postępowania bez uwzględnienia interesu społecznego w zakresie bezpieczeństwa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi, ustosunkowując się do zarzutów w niej podniesionych, podtrzymało swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Ponadto organ wskazał, iż przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 maja 2004 r. w sprawie sposobu uwzględniania w zagospodarowaniu przestrzennym potrzeb obronności i bezpieczeństwa państwa przewidują, iż właściwe organy wojskowe, ochrony granic i bezpieczeństwa państwa zgłaszają potrzeby w zakresie obronności i bezpieczeństwa państwa w zagospodarowaniu przestrzennym przez; 1. składanie wniosków dotyczących studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, 2. opiniowanie projektów studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, 3. uzgadnianie projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i projektu planu zagospodarowania przestrzennego województwa. W przepisach tych nie wspomina się natomiast np. o opiniowaniu, czy uzgadnianiu projektu decyzji o warunkach zabudowy, gdy decyzja ta wydawana jest w sytuacji braku planu miejscowego. W niniejszej sprawie wobec braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie została dotychczas wyznaczona strefa ochronna wokół terenu zamkniętego. Organ właściwy w sprawie wydawania warunków zabudowy nie był więc związany żadnymi ustaleniami w tym zakresie. Zatem podnoszony przez skarżącego zarzut braku uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy z właściwym organem wojskowym (art. 60 ust. 1 ww. ustawy) i w związku z tym niezgodności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z przepisami odrębnymi (art. 61 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy) zdaniem organu jest niezasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi. Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja jak również utrzymana nią w mocy decyzja Prezydenta [...] W. z dnia [...] grudnia 2004 r., naruszaj ą prawo. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja wydana na podstawie art. 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Należy więc wskazać, iż na podstawie upoważnienia zawartego w art. 61 ust. 6 niniejszej ustawy, szczegółowy sposób ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy w powiązaniu z analizą stanu istniejącego, określa rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588). Sąd stwierdził, iż prowadząc postępowanie w przedmiotowej sprawie organy administracji uchybiły obowiązkowi sporządzenia analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, spełniającej warunki określone w niniejszym rozporządzeniu. Zawarta w aktach sprawy analiza (z dnia 16 grudnia 2004 r.) nie określa w sposób prawidłowy obszaru analizowanego terenu, co uchybia wymaganiom określonym w § 3 ust. 2 rozporządzenia. W jego świetle granice obszaru analizowanego wyznacza się w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów. Na załączonej mapie (część graficzna) obszar analizowanego terenu, jest mniejszy niż trzykrotna szerokość frontu działki. A zatem nie spełnia on wymogów określonych w rozporządzeniu. Ponadto należy wskazać, iż nawet niewłaściwie wyznaczony obszar analizowany, obejmował w swym zasięgu, teren należący do Spółki Z. S.A. z siedzibą w W. Jak wynika z treści skargi. Spółka ta znajduje się w wykazie obszarów, obiektów i urządzeń ważnych dla obronności kraju, militaryzacji przedsiębiorstwa na wypadek zagrożenia i wojny, a wokół jej lokalizacji znajdują się doraźne obszary ewakuacyjne w razie zagrożenia TSP-amoniak oraz w razie zagrożenia zamachem terrorystycznym. Ponadto skarżący wskazał, iż zgonie z decyzją nr [...] Ministra Gospodarki wydaną w dniu [...] lutego 2000 r. dysponuje on terenem zamkniętym, wokół którego ma być ustanowiona strefa ochronna. W świetle powyższego podnieść należy, iż generalną zasadą, którą muszą się kierować organy orzekające w przedmiocie warunków zabudowy, jest konieczność uwzględnienia wymagań dotyczących ochrony zdrowia oraz bezpieczeństwa ludzi i mienia (art. 1 ust 2 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). W celu spełnienia tych wymagań, w procesie decyzyjnym związanym z ustalaniem warunków zabudowy, ustawodawca ustanowił obowiązek przeprowadzenia wstępnej analizy warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikającej z przepisów odrębnych (art. 53 ust. 3 pkt 1 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy). Jak wynika z treści przedłożonej analizy, organ dokonując uzgodnienia warunków zabudowy w niniejszej sprawie w ogóle nie wziął pod uwagę, iż w obszarze objętym analizą znajduje się "teren zamknięty", zaś działalność prowadzona przez spółkę Z. S.A. z siedzibą w W. może stwarzać zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi z uwagi na ewentualne skażenie TSP-amoniak oraz groźbę zamachu terrorystycznego.. Zagrożenie związane z działalnością spółki w ocenie Sądu nie jest czynnikiem, obojętnym dla życia i zdrowia ludzi, którzy ewentualnie będą zamieszkiwać na terenie planowanej inwestycji mieszkaniowej. Organ winien był więc w analizie odnosząc się do powyższych kwestii wskazać jakie skutki, co do faktycznej możliwości realizacji inwestycji ma fakt, istnienia potencjalnego zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi na terenie sąsiadującym z terenem inwestycji i ewentualnie wskazać pod jakimi warunkami może być ona realizowana. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze dotyczących braku uzgodnienie projektu decyzji z właściwymi organami wojskowymi. Sąd uznał iż nie znajdują one podstaw. Przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) nie zakazują ustalania warunków zabudowy w sąsiedztwie "terenu zamkniętego" w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - jednolity tekst Dz. U z 2000 r. Nr 100 poz. 1086 z późn. zm.) w związku z art. 2 pkt 11 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Brak jest również przepisu, który nakazywałby uzgadniać inwestycję położoną w sąsiedztwie "terenu zamkniętego" z organem właściwym do spraw obronności państwa. Również przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 maja 2004 r. w sprawie sposobu uwzględniania w zagospodarowaniu przestrzennym potrzeb obronności i bezpieczeństwa państwa, na które powołuje się skarżący, nie wskazują na konieczność uzgadniania projektu decyzji o warunkach zabudowy z właściwymi organami wojskowym. W świetle powyższego należy wskazać, iż w mniejszej sprawie organy wydając decyzję ustalającą warunki zabudowy, wobec braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie miały obowiązku dokonania jej uzgodnienia z właściwymi organami wojskowymi. Niemniej jednak zdaniem Sądu organ mając świadomość istnienia decyzji Nr [...] Ministra Gospodarki, wydanej w dniu [...] lutego 2000 r. stosownie do której przedsiębiorstwo prowadzone przez stronę skarżącą znajduje się w wykazie obszarów, obiektów i urządzeń ważnych dla obronności kraju, militaryzacji przedsiębiorstwa na wypadek zagrożenia i wojny, powinien był wziąć pod uwagę jej treść, badając czy może mieć ona jakiekolwiek znaczenie dla realizacji planowanej inwestycji, czego nie uczynił o czym świadczyć może brak niniejszej decyzji w aktach administracyjnych sprawy. Reasumując należy wskazać, iż wskazane wyżej naruszenie wymagań określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także nieustosunkowanie się w decyzji do wpływu na życie i zdrowie ludzi- potencjalnych mieszkańców osiedla, ewentualnych zagrożeń znajdujących się na obszarze objętym analizą (skażenie TSP-amoniak, zamach terrorystyczny), stanowi naruszanie prawa materialnego - art. 53 ust. 3 w zw. z art. 64 ust. l ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, mające wpływ na wynik sprawy. Stwierdzenie tego naruszenia musiało prowadzić do uchylenia przez Sąd decyzji utrzymującej w mocy wadliwe rozstrzygniecie pierwszoinstancyjne. Z uwagi na potrzebę ponownego przeprowadzenie postępowania administracyjnego w oparciu o prawidłowo sporządzoną analizę funkcji oraz cech zagospodarowania terenu. Sąd uchylił także decyzję organu I instancji. Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. Rozpatrując ponownie sprawę Prezydent W. winien właściwie określić na mapie analizowany obszar i przeprowadzić analizę funkcji oraz cech zagospodarowania terenu na właściwym obszarze w wymaganym zakresie i ocenić zgodność planowanego przedsięwzięcia z wymaganiami dotyczącymi. nowej zabudowy, uwzględniając wymagania dotyczące ochrony zdrowia i bezpieczeństwa ludzi.