I OSK 263/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi T. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2007 r., sygn. akt I OSK 311/06 oddalającym skargę kasacyjną Gminy S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 września 2005 r., sygn. akt II SA/Kr 732/05 w sprawie ze skargi Zarządu Miasta S. na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia [...] września 2000 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. POSTANOWIENIE Dnia 11 marca 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku T. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi T. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2007 r., sygn. akt I OSK 311/06 oddalającym skargę kasacyjną Gminy S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 września 2005 r. sygn. akt II SA/Kr 732/05 w sprawie ze skargi Zarządu Miasta S. na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia [...] września 2000 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia: przekazać wniosek T. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny na mocy wyroku z dnia 13 marca 2007 r. (sygn. akt I OSK 311/06) oddalił wniesioną przez Gminę S. skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 września 2005 r. (sygn. akt II SA/Kr 732/05) w sprawie ze skargi Zarządu Miasta S. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...] września 2000 r. nr [....] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. W dniu [...] lutego 2011 r. T. K. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego sporządzoną i podpisaną przez siebie skargę o wznowienie przedmiotowego postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) dalej "P.p.s.a." do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy działu VII (regulującego problematykę wznowienia postępowania) nie stanowią inaczej, a gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175 w/w ustawy. Zgodnie z tym przepisem, skarga kasacyjna - a odpowiednio na gruncie odesłania z cytowanego art. 276 ustawy także i skarga o wznowienie postępowania - powinna być sporządzona przez radcę prawnego lub adwokata, z zastrzeżeniem kilku wyjątków (np. gdy skargę kasacyjną we własnej sprawie sporządza sędzia, adwokat). Obowiązek sporządzenia skargi o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przez adwokata bądź radcę prawnego, w świetle przytoczonych wyższej przepisów, nie budzi wątpliwości. W rozpoznawanej sprawie skarga T. K. o wznowienie postępowania sądowego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym została sporządzona przez samego skarżącego, który nie zalicza się do podmiotów uprawnionych na mocy w/w ustawy do samodzielnego sporządzenia skargi kasacyjnej, a co za tym idzie również skargi o wznowienie postępowania sądowego. Wobec powyższego należało uznać, iż skarga T. K. o wznowienie postępowania nie spełnia wskazanego powyżej wymogu ustawowego, a zatem jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Z tych też względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 193 oraz w zw. z art. 276 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. Sygn. akt I OSK 263/11 UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny na mocy wyroku z dnia 13 marca 2007 r. (sygn. akt I OSK 311/06) oddalił wniesioną przez Gminę S. skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 września 2005 r. (sygn. akt II SA/Kr 732/05) w sprawie ze skargi Zarządu Miasta S. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...] września 2000 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. W dniu [...] lutego 2011 r. T. K. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego sporządzoną i podpisaną przez siebie skargę o wznowienie postępowania zakończonego w/w orzeczeniem. Wraz powołanym pismem, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 254 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.), rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub już się toczy. W przepisie tym określono właściwość sądu administracyjnego do rozpatrzenia wniosku strony o przyznanie prawa pomocy. Postępowanie w takiej sprawie powinien przeprowadzić i wydać odpowiednie postanowienie na podstawie art. 258 § 1 pkt 7 lub art. 260 P.p.s.a. ten wojewódzki sąd administracyjny, w którym sprawa ma się toczyć lub już się toczy. Z kolei według z art. 275 P.p.s.a. do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. Co oznacza, że przy rozpoznawaniu takiej skargi Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu przysługują kompetencje charakterystyczne dla sądu I instancji, jednakże nie w pełnym zakresie. Odpowiednie stosowanie przepisów może polegać bowiem na zastosowaniu przepisu (lub jego części) wprost, z modyfikacją lub nawet na odmowie zastosowania. Z tą ostatnią alternatywą mamy do czynienia przy postępowaniu z wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego na etapie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Pomimo, że sprawa dotyczy skargi o wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem wydanym przez Naczelny Sąd Administracyjny, to do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy właściwym jest wojewódzki sąd administracyjny. Wskazać należy, że postępowanie dotyczące wniosku o przyznanie prawa pomocy w toku postępowania sądowoadministracyjnego ma charakter incydentalny, bowiem rozpoznanie tego wniosku pozostaje bez wpływu na inne czynności procesowe podejmowane w sprawie. Ponadto jest to postępowanie wyodrębnione procesowo, gdyż ma własną pełną regulację. Ustawodawca wprowadził bowiem zasadę co do procedowania w tym przedmiocie, zgodnie z którą najpierw orzeka referendarz sądowy, a dopiero w następnej kolejności (po sprzeciwie) wojewódzki sąd administracyjny, zaś od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 258-260 P.p.s.a.). Regulacja ta przewiduje zatem dwuinstancyjność postępowania w tym przedmiocie. Przekazanie wniosku w rozpoznawanej sprawie realizuje tę zasadę i gwarantuje wnioskodawcy możliwość skorzystania ze wszystkich środków zaskarżenia przysługujących w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy. Ustalając właściwość miejscową Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie, wzięto pod uwagę okoliczność, że przedmiotem sprawy jest rozpoznanie skargi o wznowienie postępowania w sprawie rozpoznawanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w pierwszej instancji. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 254 § 1 i art. 59 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.