III SA/Łd 810/04

Dnia 28 września 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Janusz Furmanek Sędziowie : NSA Irena Krzemieniewska /spr./ Asesor Małgorzata Łuczyńska Protokolant: Asystent sędziego Jarosław Szkudlarek po rozpoznaniu w dniu 14 września 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz skarżącej A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. kwotę złotych 355 /trzysta pięćdziesiąt pięć/ tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. orzeka, że do dnia uprawomocnienia się wyroku zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Decyzją z dnia [...] Nr [..] Dyrektor Izby Celnej działając na podstawie art. 233 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa, art. 85 § 1, art. 256 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 roku – Kodeks celny, § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2000 roku w sprawie ustalenia Taryfy Celnej, Wyjaśnień do taryfy celnej stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 roku, art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004 roku – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo celne, po rozpatrzeniu odwołania Spółki A z siedzibą w Ł. z dnia [...] od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. nr [...] z dnia [...] uznającej zgłoszenie celne SAD Nr [...] z dnia [...] za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej towarów, stawki celnej oraz kwoty wynikającej z długu celnego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż z akt zgromadzonych w przedmiotowej sprawie wynika, że w dniu [...] spółka "A" zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu na formularzu SAD nr [...] towar o nazwie "Multipower L-Carnitine Pfirsich" opisany jako związki aminowe z tlenową grupą funkcyjną i zaklasyfikowany do kodu 2922 49 70 0 ze stawką celną w wysokości 0%. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w Ł. zakwestionował klasyfikację w/w towaru zgłoszonego na podstawie w/w zgłoszenia celnego i decyzją nr [...] z dnia [...] uznał przedmiotowe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej w/w towaru, ustalając dla towaru o nazwie "Multipower L-Carnitine Pfirsich" kod 2106 90 92 0 oraz stawkę celną w wysokości 20% od wartości celnej towaru. Od w/w decyzji Strona odwołała się pismem z dnia 8 marca 2004r. wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji. Po zapoznaniu się z aktami sprawy Dyrektor Izby Celnej w Ł. wyjaśnił, iż obowiązująca w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego Taryfa celna przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów, wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzoną w Brukseli 14 czerwca 1983 r. (załącznik do Dz. U. nr 11, poz. 62 z dnia 7 lutego 1997r.). Zgodnie z postanowieniem art. 13 ustęp 2 powyższej Konwencji - weszła ona w życie w stosunku do Polski dnia l stycznia 1996r. Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Ponadto dokonując klasyfikacji taryfowej należy uwzględniać informacje zawarte w Wyjaśnieniach do taryfy celnej. Do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod Taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną. Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, przy czym wiążący jest tu, wynikający z art. 85 § l ustawy Kodeks celny - stan towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego. Bezsporny jest fakt, iż przedmiotem importu na podstawie zgłoszenia celnego nr [...] z dnia [...] był towar o nazwie "Multipower L-Carnitine Pfirsich". W toku postępowania wyjaśniającego uzyskano dokument dotyczący charakteru w/w towaru w postaci zezwolenie Głównego Inspektora Sanitarnego nr [...] z dnia 21 grudnia 1998 r., zgodnie z którym przedmiotowy towar jest dietetycznym środkiem spożywczym dla sportowców i osób o wzmożonym wysiłku fizycznym, a także jako uzupełniającym środkiem odżywczym w ampułkach, w którego skład wchodzą następujące elementy: woda, L-karnityna, kwas cytrynowy, aromat naturalny, acesulfam K, aspartam, ryboflawina. W związku z faktem, iż Strona w przedmiotowym zgłoszeniu celnym dla w/w towaru deklarowała kod 2922 49 70 0 organ odwoławczy wyjaśnił, iż zgodnie ze swoim brzmieniem pozycja 2922 obejmuje "związki aminowe z tlenową grupą funkcyjną". Jednocześnie zgodnie z uwagą l (a) do Działu 29 Taryfy celnej, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej, pozycje tego Działu obejmują jedynie odrębne chemicznie zdefiniowane związki organiczne, także zanieczyszczone". Mając na uwadze treść cytowanej powyżej uwagi należy stwierdzić, iż w pozycji 2922 klasyfikuje się jedynie odrębne chemicznie zdefiniowane związki aminowe z tlenową grupa funkcyjną. Analizując treść w/w dokumentu wskazującego skład w/w preparatu należy stwierdzić, iż przedmiotowy towar stanowi mieszankę różnych substancji o zróżnicowanym charakterze co powoduje, iż w/w preparat zgodnie z uwagą l (a) do Działu 29 nie może być klasyfikowane w pozycji 2922. Mając powyższe na uwadze organ celny I instancji zaklasyfikował przedmiotowy preparat do pozycji 2106, która zgodnie ze swoim brzmieniem obejmuje "przetwory spożywcze gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone." Zgodnie z treścią Wyjaśnień do taryfy celnej pozycja 2106 obejmuje m.in. "przetwory spożywcze przeznaczone do spożycia przez ludzi, zarówno bezpośrednio, jak i po obróbce (takiej jak gotowanie, rozpuszczanie lub zagotowywanie w wodzie, mleku itd.)". Biorąc pod uwagę skład oraz zastosowanie preparatu o nazwie "Multipower L-Carnitine Pfirsich" należy stwierdzić, iż w pełni wypełnia on warunki klasyfikacji do pozycji 2106. Odpowiadając na zarzut Strony dotyczący naruszenia art. 122 i art. 187 Ordynacji podatkowej wyjaśniam, iż organy administracji państwowej na mocy w/w artykułów są zobowiązane do ustalania prawdy obiektywnej, co w przedmiotowej sprawie miało miejsce, ponieważ przed wydaniem decyzji wzięto pod uwagę wszystkie dowody zgromadzone w toku postępowania. Zatem należy stwierdzić, iż w analizowanym przypadku nie doszło do naruszenia art. 122 i art. 187 Ordynacji podatkowej. Ponadto wyjaśniono, iż zgodnie z art. 191 Ordynacji podatkowej organ uprawniony jest do swobodnej oceny zgromadzonych dowodów. Powyższa zasada uprawnia organ do ustalania prawdy obiektywnej według swojej wiedzy, doświadczenia oraz przekonania o wartości dowodowej poszczególnych środków dowodowych. Zasada swobodnej oceny dowodów nie oznacza rzecz jasna nieograniczonej dowolności w wartościowaniu dowodów i ich selekcji. Jednakże organ uprawniony jest do wyboru faktów, które uznał za udowodnione. Fakt, iż analiza zebranego materiału dowodowego nie przyniosła oczekiwanych przez Stronę rezultatów nie może być powodem kwestionowania rzetelności poczynań organów celnych lub zasadności zajmowanego przez te organy stanowiska w przedmiotowej sprawie. Odpowiadając na zarzut naruszenia art. 123 oraz art. 200 Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, iż Naczelnik Urzędu Celnego [...] w Ł. po zakończeniu postępowania wyjaśniającego postanowieniem z dnia [...] wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zapewniając tym samym Stronie czyny udział w postępowaniu. Strona w dniu 6 lutego 2004r. skorzystała z przysługującego jej prawa do zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, co potwierdza adnotacja znajdująca się w aktach sprawy. Jednocześnie Strona wniosła o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego. Organ celny I instancji odniósł się do w/w wniosku i postanowieniem z dnia [....] odmówił przeprowadzenia wnioskowanego przez Stronę dowodu. Złożenie przez Stronę wniosku dowodowego i jego odmowne rozpatrzenie przez organ celny nie zmieniło stanu faktycznego sprawy, ani też nie przyniosło nowych dokumentów mających znaczenie dla sprawy, które nie byłyby znane Stronie. Akta sprawy nie zostały uzupełnione w porównaniu z dniem 6 lutego 2004r., gdy Strona zapoznała się z dokumentami zgromadzonymi w sprawie. Tym samym nie było konieczności ponownego wyznaczania terminu do zapoznania się z aktami sprawy. W analizowanej sprawie Strona miała pełną możliwość do wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego, z którego skorzystała jedynie częściowo składając wniosek dowodowy z dnia 6 lutego 2004 r. Nie można zatem zgodzić się z podniesionym w odwołaniu twierdzeniem Strony, iż "Brak w aktach sprawy końcowego oświadczenia strony dowodzi, że organ prowadzący postępowanie nie pouczył strony o przysługującym jej prawie - uzasadnia to wniosek, że organ prowadzący postępowanie naruszył obowiązek ustalony w art. 200 ustawy Ordynacja podatkowa." Wbrew twierdzeniom Strony brak w aktach końcowego oświadczenia spółki "A" dowodzi jedynie, iż w/w spółka nie skorzystała z prawa do złożenia takiego pisma, o którym to prawie została poinformowana postanowieniem z dnia [...]. Uzyskanie "końcowego oświadczenia strony" nie jest warunkiem koniecznym do zakończenia postępowania celnego i tym samym fakt nie skorzystania przez Stronę z przysługujących jej uprawnień nie może obciążać organu celnego. Tym samym Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż w analizowanej sprawie nie doszło do naruszenia art. 123 i art. 200 Ordynacji podatkowej. Na powyższą Decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. skarżąca Spółka złożyła w dniu 12 sierpnia 2004 roku skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o jej uchylenie bądź uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] nr [...] z dnia [...] Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie norm prawa procesowego w tym art. 65 § 4 i 5 Kodeksu celnego, art. 120, 122, 124, 187 ustawy Ordynacja podatkowa oraz naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez zastosowanie nieprawidłowego kodu PCN z Taryfy celnej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153 poz. 1269 ) - sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Oznacza to , że sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron, oraz procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Decyzja zaś lub postanowienie stosownie do art. 145 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ) podlega uchyleniu jeżeli sąd stwierdzi : a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania c/ inne naruszenie przepisów postępowania , jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, iż doszło do naruszenia przez organ przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wprowadzenie towaru na polski obszar celny następuje w chwili faktycznego przywozu towaru na polski obszar celny (czyli terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - art. 2 § 1 i art. 3 § 1 pkt. 13 Kodeksu celnego). Wprowadzenie towaru na polski obszar celny powoduje powstanie z mocy prawa uprawnień i obowiązków, wynikających z przepisów prawa celnego (art. 2 § 2 Kodeksu celnego). Jednym z nich jest obowiązek dokonania zgłoszenia celnego na właściwym formularzu. W formularzu tym, zgodnie z przepisami § 205 i załącznikami do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 listopada 1999 r. w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych (Dz.U. Nr 104, poz. 1193 z późn.zm.) importer winien m.in. wskazać właściwy kod towaru, zgodny z Polską Scaloną Nomenklaturą Towarową Handlu Zagranicznego PCN (art. 13 § 3 pkt. 1 Kodeksu celnego). Organ celny zobowiązany jest przyjąć zgłoszenie celne, jeżeli spełnia ono wymogi formalne, określone w art. 64 Kodeksu celnego oraz jeżeli (poza wyjątkiem przewidzianym w art. 80 § 2) wraz z nim przedstawiony jest towar (art. 65 § 1 Kodeksu celnego). Zgłoszenie celne może być z urzędu lub na wniosek strony poddane przez organ celny kontroli po zwolnieniu towarów. Jeżeli w wyniku kontroli organ celny stwierdzi, iż przepisy regulujące procedurę celną zostały zastosowane nieprawidłowo, podejmie on wszelkie działania niezbędne do prawidłowego zastosowania przepisów prawa celnego, biorąc pod uwagę nowe dane (art. 83 § 1 i 2 Kodeksu celnego). Może zatem m.in. wydać decyzję uznającą zgłoszenie celne za nieprawidłowe i określić kwotę wynikającą z długu celnego zgodnie z przepisami prawa celnego. W ramach przysługujących mu uprawnień organ celny może zatem także zakwestionować wskazany przez stronę w zgłoszeniu celnym kod towaru. W postępowaniu w sprawach celnych stosuje się, na podstawie art. 262 Kodeksu celnego odpowiednio przepisy art. 12 i działu IV Ordynacji podatkowej. Zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, wynikającą z art. 122 Ordynacji podatkowej, obowiązkiem organu celnego jest dokładnie i wnikliwe wyjaśnienie okoliczności sprawy, w stopniu niezbędnym do jej załatwienia. Organ celny winien zebrać w sposób wszechstronny cały materiał dowodowy, rozpatrzyć go (art. 187 § Ordynacji podatkowej) i ocenić zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 191 Ordynacji podatkowej). Ponadto winien on zapewnić stronie w toku całego postępowania czynny udział (art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej). Winien zatem nie tylko zapoznać stronę z zebranym materiałem dowodowym przed rozstrzygnięciem sprawy (art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej), ale także uwzględnić złożone przez nią wnioski dowodowe. Wprawdzie bowiem o zakresie postępowania dowodowego decyduje przede wszystkim organ celny, to jednak nie może on odmówić przeprowadzenia dowodu wnioskowanego przez stronę, jeżeli przedmiotem tego dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy. Odmowa taka jest prawnie dopuszczalna tylko wówczas, gdy okoliczności, na które wnioskowany przez stronę dowód ma być przeprowadzony stwierdzone są dostatecznie innym dowodem (art. 188 Ordynacji podatkowej). Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, iż przedmiotem sporu między stronami jest zaklasyfikowanie importowanych towarów do właściwego kodu. Przesądza on bowiem o zastosowaniu stawki celnej, a więc i o wysokości długu celnego. Zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej (stanowiących załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej – Dz.U. Nr 129, poz. 1253 z późn.zm.) klasyfikacje towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Wyroby stanowiące mieszaniny lub składające się z kilku materiałów lub substancji należy ustalać według następujących zasad: - pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy, ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny; w przypadku, gdy dwie lub więcej pozycji odnosi się tylko do części materiałów lub substancji zawartych w mieszaninie lub wyrobie złożonym albo tylko do części towarów w zestawach przeznaczonych do sprzedaży detalicznej, pozycje te należy uważać za równorzędne, nawet gdy jedna z nich określa dany wyrób w sposób bardziej szczegółowy lub bardziej pełny; - do wyrobów stanowiących mieszaniny wyrobów składających się z różnych materiałów lub wytworzonych z różnych komponentów oraz wyrobów stanowiących komplety do sprzedaży detalicznej, których klasyfikacja w myśl wyżej wymienionej reguły nie jest możliwa, należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu, jeżeli takie kryterium jest możliwe do zastosowania; - jeżeli klasyfikacja i w taki, jak wyżej sposób nie jest możliwa, należy stosować pozycję, która w kolejności numerycznej jest ostatnia z pozycji możliwych do zastosowania. Wskazane wyżej kryteria klasyfikacji obligują zatem podmiot dokonujący tej klasyfikacji do ustalenia składu danego towaru, ustalenia, czy stanowi on mieszaninę różnych składników, jakie jest jego przeznaczenie, czy wśród tych komponentów jeden decyduje o zasadniczym charakterze wyrobu. Reguły klasyfikacji przesądzają też o zakresie postępowania dowodowego, jakie winien przeprowadzić organ celny, uznając zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej m.in. klasyfikacji towaru. Postanowieniem z dnia [...] organ I instancji odmówił przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w sprawie analizy składu surowcowego sprowadzonego towaru i jego klasyfikacji towarowej uznając, iż wobec tego, że w zezwoleniu Głównego Inspektora Sanitarnego wyszczególniony jest skład surowcowy poszczególnych produktów, a jedynym władnym organem do ustalenia klasyfikacji towarowej jest Urząd Celny, to żądanie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w tej sprawie jest bezzasadne. Ze stanowiskiem tym skarżący nie zgodził się we wniesionym odwołaniu. Wprawdzie zgodzić się należy ze stanowiskiem Dyrektora Izby Celnej, iż ostateczna klasyfikacja towaru jest uprawnieniem organu celnego, lecz nie można a priori wykluczyć, iż dla jej dokonania niezbędne będzie dopuszczenie dowodu z opinii biegłego. Biegły ten niewątpliwie nie może zastępować organu w dokonaniu klasyfikacji czy kontrolować prawidłowość klasyfikacji dokonanej przez organ, sporządzona przez niego opinia może jednakże dostarczyć danych niezbędnych do dokonania tej klasyfikacji w przypadku towarów, stanowiących mieszaniny różnych komponentów. W postępowaniu celnym jako dowód należy bowiem dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 Ordynacji podatkowej). Stanowisko takie wyrażane było w orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wyroku z dnia 25 stycznia 2001 r V SA 1085/00 ( nie publikowany ) Sąd stwierdził iż ; "Rezygnacji z przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego nie może usprawiedliwiać użyte w art. 197 Ordynacji podatkowej słowo "może", gdy chodzi o prawną regulację korzystania z opinii biegłego, gdyż regulacja ta pozostawia wprawdzie organowi swobodę w korzystaniu z tego środka dowodowego, jednakże granice tej swobody są wyznaczone przez zasadę prawdy obiektywnej, bo z niej wypływa obowiązek organu podjęcia wszelkich niezbędnych działań mających na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy (art. 122 Ordynacji podatkowej). W sprawach zatem o zawiłym stanie faktycznym, który tak jak w sprawie niniejszej można wyjaśnić dopiero wtedy, gdy dysponuje się specjalnymi wiadomościami, organ celny jest obowiązany wykorzystać środek dowodowy w postaci opinii biegłego." Sąd w tym składzie w pełni podziela pogląd wyżej wyrażony. W uzasadnieniu odwołania strona podniosła, iż ogólna wiedza, jaką posiadają pracownicy organów celnych nie jest wystarczająca dla dokonania prawidłowej klasyfikacji i wymagane są w tym zakresie wiadomości specjalne. Strona wskazała, iż wniosek ten uzasadniony jest faktem dokonywania różnej klasyfikacji tego samego towaru przez organ celny. Organ celny nie odniósł się do tego zarzutu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dokonanie przez polskie organy celne innej taryfikacji przedmiotowego preparatu niż dotychczas świadczy zarówno o znacznej zawiłości tej sprawy jak i potrzebie dokonania przed jej ostatecznym rozstrzygnięciem pogłębionej analizy spornej kwestii przy pomocy odpowiednich biegłych. Według oceny Sądu występująca w rozpoznawanej sprawie od początku potrzeba skorzystania przez organy celne z pomocy odpowiedniego biegłego wynika przede wszystkim z charakteru tej sprawy, która wymaga posiadania specjalistycznej wiedzy i wiadomości w zakresie chemii, której to wiedzy w dostatecznym stopniu nie posiadają organy orzekające, a także Sąd. Stwierdzić zatem należy, iż w sprawie niniejszej organy celne nie wykorzystały tego środka dowodowego, wskutek czego okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia nie zostały w sposób dokładny wyjaśnione. Dokonując klasyfikacji towaru wprowadzonego na polski obszar celny przez skarżącą organy celne oparły się na danych, zawartych w zezwoleniu Głównego Inspektora Sanitarnego. W zezwoleniu tym podano skład surowcowy towaru, wskazujący na to, iż jest to mieszanina różnych komponentów. Nie podano w nim jednakże proporcji, w jakich surowce te zastosowano w danym produkcie. Organ I instancji przyjął, iż w pozycji 1 zgłoszenia celnego w polu 31 podano związki aminowe z tlenową grupą funkcyjną 300 szt. L-Carnitine, a powinno być Multipower L- Carnitine Pfirsich. Organ zatem dokonał zmiany podając jedynie nazwę towaru, a nie jego opis. W uzasadnieniu swojej decyzji organ powołując kod PCN 21 06 90 92 0 obejmujący " przetwory spożywcze niezawierające tłuszczów, mleka sacharozy, izoglukozy , glukozy lub skrobi lub zawierające w masie mniej niż 1,5% tłuszczu mleka , 5% sacharozy lub izoglukozy , 55 glukozy lub skrobi " - stwierdził jedynie, że biorąc pod uwagę skład i charakter preparatu o nazwie Multipower L-Carnitina w ampułkach należy klasyfikować go do tegoż kodu. Takie samo uzasadnienie podał organ odwoławczy. Tego rodzaju uzasadnienie nie jest wystarczające. Nie zawiera bowiem praktycznie żadnej merytorycznej treści. Skoro, co jest niesporne w sprawie, spółka sprowadza tego rodzaju produkty od wielu lat i stosuje kod Taryfy Celnej, który dotychczas nie był kwestionowany przez organy celne, to kwestionując kod towaru zastosowany przez stronę w zgłoszeniu celnym organ winien wskazać, dlaczego w jego ocenie towar nie odpowiada opisowi danej pozycji. Organ odwoławczy tego nie uczynił w sposób wystarczający. Organ I instancji stwierdził jedynie, iż fakt, że przedmiotowy preparat stanowi mieszaninę różnych substancji spożywczych przesądza o braku możliwości jego klasyfikacji do pozycji 2922 ponieważ obejmuje ona wyłącznie wyodrębnione, zdefiniowane związki organiczne. Podobnie przyjął organ odwoławczy powołując się na uwagę 1 (a) do Działu 29 Taryfy celnej, pomijając i nie odnosząc się do pełnej treści tej uwagi, gdyż nie wzięto pod uwagę i nie ustosunkowano się do zastrzeżenia " jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej ". Nie zostały zatem wyjaśnione wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia okoliczności sprawy. Wskazane wyżej naruszenie przepisów postępowania – art. 122, 124,187 § 1, 188 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej mogło mieć wpływ na wynik postępowania. Skutkuje ono zatem koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z wynikiem postępowania na podstawie art. 200 i 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 6 i § 14 ust.2 pkt.1 lit.a Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 z późn.zm.) Wstrzymanie wykonania decyzji uzasadnia art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.