III SA/Wa 1216/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Pinkowski, Sędzia NSA Krystyna Chustecka (spr.), Asesor WSA Sylwester Golec, Protokolant Marcin Bącal, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2005 r. sprawy ze skargi E. I. sp. z o. o. z/s w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości kosztów egzekucyjnych oddala skargę Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego, postanowieniem z [...] stycznia 2005 r. Nr [...] , na podstawie art. 123 kpa (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 64c § 1 i § 7 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. Nr 110, poz. 968 ze zm.) określił E. I. Sp. z o.o. kwotę zaległości z tytułu kosztów egzekucyjnych, powołując się na zasadę odpowiedzialności zobowiązanego za koszty egzekucyjne. W zażaleniu na to postanowienie Spółka zarzuciła naruszenie art. 7 i art. 8 kpa oraz art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz.U. Nr 155, poz. 1287, powoływanej dalej jako ustawa restrukturyzacyjna ). Zdaniem spółki ,zgodnie z art. 4 ustawy restrukturyzacyjnej, restrukturyzacja polega na umorzeniu należności publicznoprawnych, w tym także kosztów egzekucyjnych związanych z przeprowadzeniem postępowania egzekucyjnego w administracji w zakresie wyegzekwowania należności publicznoprawnych przedsiębiorcy, następnie umorzonych w ramach postępowania restrukturyzacyjnego. Odmienna interpretacja powoduje naruszenie art. 7 i art. 8 kpa oraz niezrealizowanie celów, które – w założeniu – powinna realizować ta ustawa. Dyrektor Izby Skarbowej, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa oraz art. 18, i art.64 c § 1 i § 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej powstałe koszty egzekucyjne zostały w sprawie naliczone w sposób prawidłowy zgodnie z art. 64c § 1 ustawy i obciążają zobowiązanego. W art. 6 ustawy o restrukturyzacji zostały wymienione należności, które podlegały restrukturyzacji, tj. znane na dzień 30 czerwca 2002 r. zaległości z tytułu podatków, należności celnych, wypłat z zysku oraz znane na dzień 31 grudnia 2001 r. zaległości wobec wskazanych w treści przepisu funduszy. Niezależnie od objętych i umorzonych należności ,koszty upomnień i koszty egzekucyjne pozostają wymagalne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na to postanowienie skarżąca podtrzymała zarzuty naruszenia art. 7 i art. 8 kpa oraz art. 4 ustawy restrukturyzacyjnej i wniosła o jego uchylenie. Podnosi, że restrukturyzacja należności polega na umorzeniu ich w całości, a zatem na umorzeniu należności głównej, odsetek oraz innych należności powstałych w toku postępowania i z nim związanych. Organ administracji nie odniósł się do zarzutów naruszenia art. 7 i art. 8 kpa, pozostawiając tym samym stronę skarżącą w niepewności, tym bardziej, że dokonana przez Dyrektora izby Skarbowej interpretacja ustawy o restrukturyzacji należności publicznoprawnych narusza zasady wyrażone przywołanych przepisach.. Zwróciła uwagę na to, że skutkiem zastosowania interpretacji Dyrektora mógłby być obowiązek zapłaty kwoty znacznie przekraczającej kwotę umorzoną w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w art. 6 ustawy restrukturyzacyjnej zostały wymienione enumeratywnie należności podlegające restrukturyzacji i tylko te należności podlegają umorzeniu na podstawie art. 4 tej ustawy. Ustawa określa, jakie należności podlegają restrukturyzacji i rozszerzanie zakresu art. 6 jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 64 e § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji umorzenie kosztów egzekucyjnych może nastąpić jedynie na podstawie przepisów tej ustawy ,przy czym z akt sprawy nie wynika, żeby strona wystąpiła ze stosownym wnioskiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest bezzasadna. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153,poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. Nr 153, poz. 1270z późn. zm. ,powoływanej dalej jako p.p.s.a.)., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy -art. 145 § 1 pkt 1 lit. a lub c p.p.s.a. Zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Zgodnie z art. 64c § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji opłaty, o których mowa w art. 64 § 1 i 6 oraz w art. 64a, oraz wydatki poniesione przez organ egzekucyjny są kosztami egzekucyjnymi Obowiązek zapłaty upomnień i kosztów egzekucyjnych, pomimo tego, że należności podatkowe, które poddano egzekucji administracyjnej, zostały umorzone w procesie restrukturyzacji, nie wygasł, ponieważ nie dzieli on bytu prawnego należności poddanych restrukturyzacji. Koszty egzekucyjne, nie są zaliczone do należności podlegających restrukturyzacji, nie zostały one bowiem wymienione w art. 6 ustawy restrukturyzacyjnej, określającego rodzaje należności podlegające restrukturyzacji. Stosownie do art. 6 ustawy restrukturyzacyjnej , restrukturyzacji podlegają znane na dzień 30 czerwca 2002 r. zaległości - z zastrzeżeniem ust. 4 i art. 16 - z tytułu podatków: dochodowego od osób fizycznych, zryczałtowanego dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne - dochodowego od osób prawnych,od towarów i usług, i akcyzowego. Restrukturyzacji podlegają ponadto należności celne oraz wpłaty z zysku, a także znane na dzień 31 grudnia 2001 r. zaległości wobec Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, z tytułu składek należnych do dnia 31 grudnia 1998 r. - w całości, oraz z tytułu składek należnych za okres od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia 31 grudnia 2001 r. - w części finansowanej przez płatnika, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 11 i 16, Funduszu Pracy, z tytułu należnych składek, Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, z tytułu należnych składek, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, z tytułu należnych wpłat Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, z tytułu należnych opłat i kar pieniężnych ustalanych na podstawie przepisów prawa geologicznego i górniczego oraz opłat produktowych pobieranych na podstawie przepisów o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej, a także odsetki za zwłokę od niektórych wymienionych zaległości. Restrukturyzacji podlegają również zaległości, o których mowa w ust. 1 art. 6, w stosunku do których do dnia 30 czerwca 2002 r. zostały wydane decyzje rozkładające na raty lub odraczające termin płatności, lub gdy zaległości te stanowią należności sporne oraz opłaty prolongacyjne. Stosownie do art. 4 ustawy restrukturyzacyjnej , restrukturyzacja należności, o których mowa w art. 6, polega na umorzeniu tych należności w całości wraz z odsetkami za zwłokę lub opłatą prolongacyjną - na zasadach określonych w ustawie. W świetle powyższego nie może być wątpliwości ,że prawo do restrukturyzacji dotyczy tylko niektórych, wskazanych w ustawie należności i koszty egzekucyjne, nie zostały zaliczone do należności podlegających restrukturyzacji. Obowiązek zapłaty kosztów egzekucyjnych, mimo restrukturyzacji innych należności publicznoprawnych, nie narusza art. 7 kpa, art. 8 kpa, ponieważ obowiązek ich uiszczenia wynika z przepisów prawa, wskazanych przez organy administracji i jest wynikiem nieregulowania (dobrowolnego) należności, które ciążyły na skarżącej. Nie do przyjęcia jest ,sugerowana przez skarżącą koncepcja, że realizacja przywołanych zasad ogólnych kodeksu postępowania administracyjnego (art. 7 i art. 8 kpa), powinna odbywać się bez uwzględnienia powinności realizacji innych obowiązujących przepisów prawa, z których wynika obowiązek regulowania przez stronę ciążących na niej zobowiązań. Za nieuprawnione należy uznać oczekiwania skarżącego do łącznego zastosowania art. 64 c § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i art. 4 ustawy restrukturyzacyjnej, ponieważ ustawy te regulują odrębne zagadnienia oraz tryby postępowań i brak jest w ich treści odesłań niezbędnych do podjęcia przez organy administracji publicznej – działań. Mając powyższe na Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.