VII SA/Wa 138/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Asesor WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2005 r. sprawy ze skargi M. P., Z. S., A. S. i J. S. na decyzję Wojewody [....] z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżących M. P., Z. S., A. S. i J. S. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] września 2004 roku, Nr [...] Prezydent Miasta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Spółce [...] S.A. z siedzibą w W. .pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego (XII kategoria) wraz z ogrodzeniem i instalacją gazową na działce o nr ew.[...] z obrębu [....] przy ulicy [....] w W. Od powyższej decyzji odwołanie złożyli M. P., B. P. oraz Z., A. i J. S. podnosząc zarzuty: a) otrzymania decyzji bez stosownych załączników, które są jej integralną częścią, a w szczególności projektu zagospodarowania działki sporządzonego na aktualnej mapie oraz projektu architektoniczno – budowlanego określającego funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego ukazującego zasady nawiązywania tego obiektu do otoczenia przez co nie są w stanie w sposób rzetelny odnieść się do decyzji zaś ich pisma z prośbą o uzupełnienie decyzji o te materiały pozostały bez odpowiedzi, b) odmowy udostępnienia A. S. odpisów brakujących dokumentów w postaci ksero, c) udzielenia pozwolenia na budowę budynku wielorodzinnego o powierzchni zabudowy 454,97 m2 podczas gdy decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczy budynku o powierzchni 114,97 m2, d) nieprawdziwości twierdzenia, że budynek nie oddziałuje niekorzystnie na sąsiednie nieruchomości gdyż, • rozpatrując sprawę zacienienia nieruchomości przez projektowany budynek odniesiono się tylko do istniejących budynków, • decyzja Nr [...] nie wykazuje oddziaływania inwestycji na przyszłą zabudowę w zakresie cieniowania, • w przyszłości planują gruntowną przebudowę należących do nich nieruchomości, co powoduje, iż odległość budynku od granicy z ich nieruchomością jest niedostateczna i powinna wynieść co najmniej 4 m, e) decyzja nie zawiera odniesienia do zarzutów mieszkańców ulicy [...] i tych użytkowników tej ulicy, którzy mają wjazd od na swoją posesję od strony ulicy [...] (właściciele nieruchomości przy ulicy [...]), a które skierowane zostały do Zarządu Dróg Miejskich i Głównego Architekta [...]; liczba miejsc parkingowych winna wynosić 1 miejsce na jedno mieszkanie zaś z rachunku matematycznego wynika, że dla dwóch samochodów zabraknie miejsca na parkingu; Inżynier ruchu nie odniósł się do pytania mieszkańców, gdzie mają parkować samochody rodzin, które będą miały więcej niż 1 samochód i gdzie będą parkowały samochody osób przebywających czasowo samochodem z wizytą u osób zamieszkałych w budynku; zdaniem skarżących należy założyć z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością, że osoby wynajmujące lub wykupujące mieszkanie w projektowanym budynku będą miały dochody wyższe niż przeciętny mieszkaniec W. i będą dysponować dwoma pojazdami, f) wyrażenie zgody na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego spowoduje, że obniżą się obecne walory ich osiedla domów jednorodzinnych oraz obniżą się takie standardy charakteryzujące ich osiedle jak spokój, kameralny charakter, izolacja przed bezpośrednią bliskością osób trzecich, g) wybudowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego dla 20 rodzin spowoduje zmniejszenie wartości ich nieruchomości, h) Z. i J. S. odwołali swoja zgodę dotyczącą służebności gruntowej związanej z podłączeniem do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej do projektowanego budynku zaś M. P. i B. P. odwołali swoje oświadczenie o nie wnoszeniu zastrzeżeń do projektowanej inwestycji zaś mieszkańcy ulicy [...] na odcinku od ulicy [...] do ulicy [...] wyrażają swój sprzeciw przeciwko budowie domu mieszkalnego wielorodzinnego. Decyzją z dnia [...] grudnia 2004 roku, Nr [....] Wojewoda [....] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2004 roku. W uzasadnieniu swojej decyzji Wojewoda [...] stwierdził, że inwestycja ma być zrealizowana na działce o nr ew. [...] z obrębu [...]. Zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] zatwierdzonego Uchwalą Nr [...] Rady [....] z dnia [...] września 1992 roku obowiązującego w dacie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nieruchomość ta znajdowała się na terenie oznaczonym symbolem MU – 31, na którym preferuje się utrzymanie i rozwój funkcji mieszkaniowych wraz z urządzeniami I stopnia obsługi z wykluczeniem obiektów, których uciążliwość i szkodliwość dla środowiska wykraczałaby poza granice terenu inwestycji. Przedmiotowa inwestycja jest zatem zgodna z ustaleniami planu co potwierdza przedłożony projekt budowlany oraz projekt zagospodarowania omawianego terenu. W decyzji Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 roku ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowego budynku oraz dla przyłączy inżynieryjnych określono warunki wynikające z przepisów szczególnych, warunki wynikające z ustaleń planu, warunki dotyczące ochrony interesów osób trzecich, warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji oraz zobowiązano inwestora do uzyskania niezbędnych uzgodnień i opinii dotyczących projektu budowlanego. Zarzut dotyczący przekroczenia przez inwestora powierzchni zabudowy wskazanej w decyzji o warunkach zabudowy z powierzchnią określoną w projekcie zagospodarowania terenu jest nieuzasadniony z uwagi na fakt, iż w przedmiotowej sprawie organ I instancji uwzględnił argumenty podnoszone przez inwestora. Decyzja o warunkach zabudowy, została wydana na wniosek poprzedniego inwestora kilkanaście miesięcy wcześniej. Inwestor ten zgłosił konkretne parametry inwestycji dotyczące m.in. powierzchni zabudowy, nie dysponując w tym czasie projektem architektoniczno – budowlanym. Następnie w/w decyzja została przeniesiona w dniu [...] kwietnia 2004 roku na obecnego inwestora, który przedłożył szczegółowy projekt architektoniczno – budowlany. Zdaniem Wojewody projekt budowlany w bardzo niewielkim stopniu odbiega od parametrów budynku, określonych w decyzji o warunkach zabudowy. Z art. 54 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynika jednoznacznie, iż decyzja o warunkach zabudowy określa rodzaj inwestycji oraz warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu i jego zabudowy wynikające z przepisów szczególnych nie zaś warunki wynikające z wniosku o jej wydanie. Tylko takie ustalenia decyzji o warunkach zabudowy są wiążące. Nadto organ I instancji w decyzji o warunkach zabudowy nie zawarł żadnego nakazu lub zakazu odnośnie gabarytów budynku lecz jedynie informacyjnie opisano ogólną charakterystykę budynku proponowaną przez wnioskodawcę. Odnośnie zarzutu dotyczącego uniemożliwienia skarżącym poprzez realizację projektowanego budynku — rozbudowania w przyszłości ich budynku, to zdaniem Wojewody stwierdzić należy, iż usytuowanie projektowanego budynku nie narusza ustaleń z § 12 ust. 3, §12 ust.4 oraz §13 ust.1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Odnośnie zarzutu dotyczącego obsługi komunikacyjnej to zdaniem Wojewody stwierdzić należy, iż z projektu budowlanego wynika, że zaprojektowano 18 miejsc postojowych w garażu oraz 2 na zewnątrz co odpowiada liczbie mieszkań. Ponadto inwestor wykazał się pozytywnym uzgodnieniem Inżyniera Ruchu Urzędu [...]. W myśl §39 rozporządzenia Ministra Infrastruktury na działkach budowlanych, przeznaczonych pod zabudowę wielorodzinną, co najmniej 25% powierzchni działki należy urządzić jako powierzchnię terenu biologicznie czynnego, jeżeli inny procent nie wynika z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W przedmiotowej sprawie powierzchnia zieleni wynosi 39% powierzchni terenu, a w planie brak jest odmiennego opracowania w tym zakresie. Do akt sprawy załączono również pismo geodety uprawnionego z dnia 19 listopada 2004 roku zawierające pomiary okolicznych budynków. Z treści tego pisma wynika, iż projektowany budynek nie będzie budynkiem przewyższającym obiekty otaczające. W pobliżu znajduje się bowiem sąsiedni wyższy budynek przy ul. [...] oraz budynek wyższy od projektowanego przy ul. [...], w związku z czym inwestor nie był zobowiązany do dokonania uzgodnienia budynku z władzami lotniczymi. Inwestor przedłożył kompletny projekt budowlany wraz z wymaganymi pozwoleniami, opiniami i uzgodnieniami oraz wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Inwestor przedłożył uzgodnienia przyłączeń mediów przez właściwe jednostki organizacyjne pozytywną opinię komunikacją Nr [...] Inżyniera Ruchu z dnia ‘[...] kwietnia 2004 roku, uzgodnienie odnośnie właściwego sposobu zbierania odpadów Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Dzielnicy B., uzgodnienie inwestycji z dnia [...] kwietnia 2004 roku przez Wydział Zarządzania Kryzysowego oraz pozytywną opinię Nr [...] z dnia [...] maja 2004 roku. Zarzuty skarżących odnośnie niedoręczenia im wraz z zaskarżoną decyzją istotnych elementów projektu architektoniczno-budowlanego nie znajdują uzasadnienia, gdyż stronom zapewniono czynny udział w postępowaniu zawiadamiając ich o wszczęciu postępowania w dniu [...] czerwca 2004 roku i tym samym strony mogły zapoznawać się z aktami sprawy. Art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane stanowi, że nie można odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę jeżeli są spełnione wymagania określone w art. 32 ust. 4 oraz w art. 35 ust. 1 tejże ustawy. Powyższe względy zdaniem Wojewody [....] przemawiają za utrzymaniem w mocy zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta [....]. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli M. P., B. P. oraz Z., A. i J. S. podnosząc następujące zarzuty 1. naruszenia art. 32 ust. 4 pkt.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016, ze zm.) poprzez utrzymanie w mocy decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę pomimo tego, że wniosek o pozwolenie na budowę nie został złożony na podstawie ważnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, 2. naruszenie art. 34 ust. 1 oraz 35 ust.1 pkt. 1 Prawa budowlanego, poprzez utrzymanie w mocy decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę pomimo tego, że projekt budowlany stanowiący jego podstawę nie został oparty na ważnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, 3. naruszenie art. 10, art. 73 oraz art. 74 kpa poprzez utrudnianie skarżącym dostępu do akt postępowania w trakcie trwającego postępowania oraz odmowy wydania odpisów akt postępowania, a w konsekwencji pozbawienie ich możliwości skonstruowania linii obrony w sprawie. Zdaniem skarżących decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest nieważna, gdyż wydana została wprawdzie w dniu [...] grudnia 2004 roku, ale została doręczona stronom już po utracie mocy obowiązującej przez Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego zatwierdzony Uchwałą Rady [...] z dnia [...] września 1992 roku, który obowiązywał do dnia [...] grudnia 2004 roku. Z kolei naruszenie prawa procesowego polegało zdaniem skarżących na odmowie udostępnienia im odpisów części znajdujących się w posiadaniu organu I instancji akt na co wskazywano w odwołaniu z dnia [...] października 2004 roku. Takie zachowanie organów administracji spowodowało, że nie mogli we właściwy sposób przygotować złożonego przez siebie odwołania i w efekcie wydana została dla nich niekorzystna decyzja. W piśmie uzupełniającym z dnia [...] września 2005 roku, skarżący podtrzymali swoje zarzuty związane z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Nadto podnieśli zarzuty związane z decyzją o pozwoleniu na budowę. Zdaniem skarżących teren na którym ma powstać inwestycja jest terenem o zabudowie jednorodzinnej, a obecna szerokość ulicy [...] nie spełnia funkcji komunikacyjnych pod przyszły zwiększony ruch pojazdów samochodowych. Pozwolenie na budowę nie rozwiązuje kwestii związanych z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu wynikających z zapewnienia placyków dla dzieci najmłodszych i miejsca rekreacyjnego dla osób starszych i niepełnosprawnych, które wynikają z przepisów szczególnych, a które zwarte zostały w pkt.3 decyzji o warunkach zabudowy. Projekt budowlany uwzględnił dwa miejsca dla osób niepełnosprawnych, a kompletnie pominął potrzeby tych osób w zakresie rekreacji i wypoczynku. Miejsce rekreacji w istocie znajdowałoby się w bezpośrednim sąsiedztwie balkonów co będzie stanowić zagrożenie dla ich zdrowia, a nawet życia, gdyż wystąpi zagrożenie w postaci upadku doniczki z kwiatami czy innego sprzętu znajdującego się w danej chwili na balkonie. Realizowany budynek wielorodzinny o powierzchni 340 m2 i liczbie kondygnacji naziemnej cztery będzie zdaniem skarżących stanowił dominantę nad otaczającą przestrzenią pod względem kubatury i kolidowania z cechami zabudowy i zagospodarowania terenu domów jednorodzinnych. Organ wydający pozwolenie na budowę winien więc nałożyć obowiązek uzgodnienia projektu architektoniczno – budowlanego z Radą Dzielnicy [...] lub z Prezydentem Miasta [...]. Skarżący podnieśli też, że w innej sprawie Spółce Akcyjnej [...] wydano odmowną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla podobnej inwestycji przy ul. [...], a powodem odmowy był fakt, iż nieruchomości graniczące z terenem inwestycji zabudowane są budynkami jednorodzinnymi. Projekt budynku mieszkalnego jest też zdaniem skarżących niezgodny z decyzją o warunkach zabudowy, która określała powierzchnię zabudowy na około 340 m2, a decyzja o pozwoleniu na budowę określa powierzchnię zabudowy na 454,97 m2. Nadto skarżący podnieśli zarzut, iż inwestor realizuje inwestycję w sposób niezgodny z pozwoleniem na budowę przytaczając argumenty na poparcie tych twierdzeń. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonej decyzji z prawem materialnym i procesowym. Zaskarżona decyzja zdaniem Sądu zapadła z naruszeniem art. 35 ust.1 pkt.1 ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 roku Nr 89 poz.414 ze zm.) w brzmieniu tego przepisu na datę wydania decyzji przez organ I i II instancji. Zgodnie z treścią tego przepisu przed wydaniem pozwolenia na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ administracji sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami zawartymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W niniejszej sprawie inwestor uzyskał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] grudnia 2003 roku, Nr [...] o warunkach zabudowy. Z decyzji tej wynika, że planowaną inwestycją ma być budynek wielorodzinny z garażem podziemnym o następujących parametrach: • powierzchnia projektowanej zabudowy – około 340 m2, • powierzchnia użytkowa – około 800 m2, • powierzchnia garaży i piwnic – około 300 m2, • liczba kondygnacji nadziemnych – 4, • liczba kondygnacji podziemnych – 1, • wysokość zabudowy – 14,5 m, • kubatura – 50002, Tymczasem z zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę projektu budowlanego wynika, że planowany budynek posiadać ma następujące parametry: • powierzchnia zabudowy – 455,40 m2, • powierzchnia użytkowa – 1639,73 m2, w tym powierzchnia garażu 388,30 m2, powierzchnia komunikacyjna – 127,18 m2, • powierzchnia techniczna i gospodarcza – 27,75 m2, • liczba kondygnacji – 4, • wysokość budynku – 14,43 m, • kubatura całkowita budynku – 6563,20 m3, Porównanie parametrów budynku wymienionych w decyzji o warunkach zabudowy z parametrami wynikającymi z decyzji o pozwoleniu na budowę pozwala stwierdzić, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie jest zgodna z decyzją o warunkach zabudowy. Wskazać należy, iż powierzchnia zabudowy w stosunku do tej, która została wskazana w decyzji o warunkach zabudowy przekroczona została o 115,40 m2, powierzchnia użytkowa została przekroczona o 731,73 m2, zaś kubatura budynku została przekroczona o 1563,20 m3. Wprawdzie wielkość powierzchni zabudowy oraz powierzchni użytkowej w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu podane zostały w przybliżeniu, ale nie można twierdzić, iż wielkości wskazane w projekcie budowlanym są zbliżone do tych, które wynikają z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Różnice między tymi wielkościami są zdaniem Sądu znaczące i widoczne. Nie można natomiast zgodzić się z pozostałymi podniesionymi przez skarżących zarzutami. Za bezzasadny uznać należy zarzut, iż decyzja o pozwoleniu na budowę wydana została w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która jest nieważna. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] grudnia 2003 roku, Nr [...] funkcjonuje w obrocie prawnym. Nie została stwierdzona jej nieważność. Twierdzenie, iż jest ona nieważna jest jedynie własną oceną skarżących. Nieważność decyzji nawet jeśli jest to nieważność wynikająca z mocy samego prawa musi być stwierdzona przez właściwy organ administracji w nadzwyczajnym postępowaniu administracyjnym. Dopóki właściwy organ administracji nie stwierdzi nieważności decyzji nikt nie może skutecznie powoływać na to, że decyzja jest nieważna. Również Sąd dokonując oceny zgodności z prawem decyzji o pozwoleniu na budowę nie może z urzędu stwierdzić, iż decyzja o warunkach zabudowy, która poprzedzała pozwolenie na budowę jest nieważna. Sąd rozpoznaje bowiem skargę tylko w granicach zaskarżonego aktu, a w niniejszej sprawie jest nim decyzja o pozwoleniu na budowę. Bezzasadny jest również zdaniem Sądu zarzut, iż organy administracji naruszyły przepis art.10 kpa oraz art.74 kpa poprzez utrudnianie stronom wglądu do akt oraz odmowę wydania stronom odpisów akt postępowania. W aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek śladu aby którakolwiek ze stron postępowania zwracała się do organów administracji o wydanie odpisów dokumentów znajdujących się w aktach. Są jedynie niczym nie poparte twierdzenia skarżących, iż taki fakt miał miejsce. Nadto stwierdzić należy, iż zgodnie z treścią art.74 §2 kpa odmowa umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek i odpisów, uwierzytelnienia takich odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Istnieje więc możliwość dochodzenia w odrębnym postępowaniu żądania od organów administracji wydania odpisów dokumentów z akt. Jeśli organ administracji nie wydaje postanowienia to stronom przysługuje skarga na bezczynność organu na ogólnych zasadach wynikających z kpa. Dodać także należy, iż analiza akt sprawy oraz treści pism skarżących wskazuje, iż brali oni czynny udział w postępowaniu i są bardzo dobrze zorientowani co jest przedmiotem tego postępowania. Świadczy o tym fakt, iż znane są im doskonale parametry budynku, którego dotyczy inwestycja. Bezpodstawny jest zarzut skarżących, iż obecna szerokość ulicy [...] nie spełnia funkcji komunikacyjnych pod przyszły zwiększony ruch pojazdów samochodowych. Żaden przepis prawa budowlanego nie uzależnia możliwości zabudowy nieruchomości przez inwestora od tego czy przylegająca do nieruchomości ulica będzie w stanie obsłużyć zwiększony ruch pojazdów. Niewątpliwie w interesie dotychczasowych mieszkańców nieruchomości sąsiadujących z ulicą jest by ruch na tej ulicy był jak najmniejszy, gdyż ułatwia to poruszanie się po niej. Jest to jednak ich interes faktyczny, a nie prawny. Interes faktyczny nie podlega ochronie w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę i nie może być brany przez sąd pod uwagę. Nadto stwierdzić należy, iż inwestor przedłożył pozytywną opinię komunikacyjną inżyniera Ruchu. Budzi też wątpliwość, by kilkanaście samochodów spowodowało takie zagęszczenie ruchu na ulicy aby powodowało to odczuwalne pogorszenie warunków jej używania. Nieporozumieniem jest zarzut skarżących, iż zagospodarowanie działki nie rozwiązuje kwestii związanych z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu wynikających z zapewnienia placyków dla dzieci najmłodszych i miejsca rekreacyjnego dla osób starszych i niepełnosprawnych. Skarżący nie mają żadnego interesu prawnego w tym by domagać się by mieszkańcy projektowanego budynku mieli miejsce do wypoczynku i rekreacji. Nieporozumieniem jest również zarzut, iż miejsce rekreacji znajdowałoby się w bezpośrednim sąsiedztwie balkonów co będzie stanowić dla nich zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia, gdyż wystąpi zagrożenie w postaci upadku doniczki z kwiatami czy innego sprzętu znajdującego się w danej chwili na balkonie. Do na właścicielu mieszkania z balkonem ciąży obowiązek by nie znajdowały się na nich rzeczy, które mogłyby spaść i zagrażać przechodniom. Podkreślić należy, iż to nabywcy mieszkań zdecydują, czy chcą kupić mieszkania, i czy budynek spełnia ich oczekiwania i czy w projektowanym budynku i będą mieszkać. Skarżący nie mają żadnych uprawnień do występowania w ich imieniu. Zarzut, iż organ wydający pozwolenie na budowę winien nałożyć obowiązek uzgodnienia projektu architektoniczno – budowlanego z Radą Dzielnicy [...] lub z Prezydentem Miasta [...] jest o tyle niezrozumiały, że to właśnie Prezydent Miasta [...] wydawał zarówno decyzję o warunkach zabudowy jak i decyzję o pozwoleniu na budowę. Spełnienie tego postulatu prowadziłoby do sytuacji w której Prezydent Miasta [...] musiałby konsultować się sam ze sobą. Okoliczność, iż w innej sprawie inwestor nie uzyskał decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. W niniejszej sprawie inwestor posiada ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i okoliczność ta jest dla Sądu wiążąca. Za gołosłowny uznać należy zarzut skarżących, iż projektowany budynek będzie stanowił dominantę nad otaczającą przestrzenią. Wojewoda [...] wskazał, iż na ulicy [...] znajdują się budynki o podobnej wysokości. Zarzut, iż inwestor realizuje obiekt niezgodnie z pozwoleniem na budowę nie może być wzięty pod uwagę przez Sąd przy wydawaniu rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Przedmiotem niniejszego postępowania jest dokonanie kontroli zgodności wydanego pozwolenia na budowę z przepisami prawa, a nie zgodności realizowanej inwestycji z pozwoleniem na budowę. Do dokonywania kontroli realizacji inwestycji z warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę powołane są organy nadzoru budowlanego. Jeśli skarżący uważają, że inwestor realizuje inwestycję niezgodnie z pozwoleniem na budowę mogą zgłosić ten fakt właściwemu miejscowo Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, który zbada zasadność podniesionych zarzutów. Z powyższych względów na podstawie art. 145§1 pkt.1 a, art.135 i art.152 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.