II SAB/Kr 48/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Izabela Dobosz po rozpoznaniu w dniu 26 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej postanawia skargę odrzucić Decyzją Prezydenta Miasta K. z [...] 03.2005 r. (znak sprawy: [...]) odmówiono P.B. udostępnienia informacji publicznej. Od tej decyzji P.B. wniósł 31.03.2005r. odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W dniu 20.06.2005r. P.B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (za pośrednictwem SKO w [...]) na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą terminowego rozpatrzenia sprawy. Powołuje się na to, że ustawa o dostępie do informacji publicznej przewiduje 14-dniowy termin do rozpatrzenia odwołania od decyzji odmownej. Tymczasem w aktach Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z którymi P.B. się zapoznał brak do chwili obecnej rozstrzygnięcia sprawy, mimo wyznaczenia posiedzenia SKO na 15.04.2005 r. Zgodnie z art. 52 § 1 p. o. p. p. s. a. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Art. 52 § 2 p. o. p. p. s. a. stwierdza, iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której w stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wyliczenie to ma zatem charakter przykładowy, o czym świadczy określenie "taki, jak". Środkiem, który przysługuje w przypadku, gdy Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wydaje w terminie ustawowym decyzji jest wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, co wynika z treści art. 52 § 4 w zw. z art. 52 § 3 p. o. p. p. s. a. Ponieważ skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność SKO nie poprzedził jej wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, skarga jest niedopuszczalna i z tego względu podlega odrzuceniu na podstawie wspomnianych wyżej przepisów oraz art. 58 § 1 pkt 6 p. o. p. p. s. a.