II OZ 765/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska po rozpoznaniu w dniu 13 września 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 maja 2005r., sygn. akt II S.A./Gl 295/05 w sprawie ze skargi I. S. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 1 marca 2005r., [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej p o s t a n a w i a oddalić zażalenie I. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 1 marca 2005r. w przedmiocie opłaty legalizacyjnej. Pismo zawierało także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżanego postanowienia. Postanowieniem z dnia 25 maja 2005r. (sygn. akt II S.A./Gl 359/05) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania powołanego postanowienia Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 1 marca 2005r. W piśmie z dnia 22 czerwca 2005r. skarżący wnieśli zażalenie na przedmiotowe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 maja 2005r., w którego treści wskazali wadliwości zaskarżanego postanowienia organu administracji oraz podnieśli, że zapłata opłaty legalizacyjnej w wysokości nałożonej tym rozstrzygnięciem doprowadzi do zagrożenia bytu ich rodziny poprzez pozbawienie środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Skarżący wnieśli o uchylenie postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest nieuzasadnione i nie może zostać uwzględnione. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżanego postanowienia nie powołała jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do Sygn. akt II OZ 765/05 uwzględnienia jej wniosku. Podobnie w zażaleniu na postanowienie wydane w tym zakresie przez Sąd I instancji skarżąca nie skupiła się na wykazaniu zasadności takiego wstrzymania przez Sąd I instancji, podnosząc w znacznej mierze zarzuty dotyczące zaskarżanego postanowienia wydanego przez organ administracji. Wobec powyższego, skoro skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie podała argumentów przemawiających za uwzględnieniem tego wniosku – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach słusznie odmówił wstrzymania wykonania postanowienia Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 1 marca 2005r. Okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia skarżący nie przytoczyli również we wniesionym zażaleniu. Zarzuty w nim zawarte nie odnoszą się bowiem do postanowienia Sądu I instancji o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, lecz stanowią dalsze uzasadnienie samej skargi. W związku z powyższym nie było podstaw do zmiany zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 maja 2005r. Niezależnie od tego należy się zgodzić z poglądem wyrażonym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżanym postanowieniu, że opłata legalizacyjna nie podlega egzekucji, a w przypadku jej nie uiszczenia przez skarżących zostanie wydana zaskarżalna decyzja o nakazie rozbiórki i dopiero jej wykonanie rodzi trwałe skutki i może narazić skarżącą na szkodę. W przypadku zaskarżenia decyzji nakładającej obowiązek rozbiórki można jednak wnosić o wstrzymanie jej wykonania. Zauważyć także należy, że wykonanie postanowienia wydanego w przedmiocie opłaty legalizacyjnej co do zasady nie sprowadza niebezpieczeństwa powstania nieodwracalnych skutków czy wywołania znacznej szkody, albowiem opłata uiszczona w zawyżonej wysokości jest zwracana. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżane postanowienie Sądu I instancji jest zgodne z prawem i na podstawie art. 197 w zw. z art. 184 ustawy orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.