III SAB/Łd 18/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 12 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Z. i J. Sz. na bezczynność Naczelnika Wydziału Dochodzeniowo-Śledczego VII Komisariatu Komendy Miejskiej Policji w Ł. w przedmiocie zawiadomienia o przestępstwie postanawia: odrzucić skargę. W dniu 5 kwietnia 2005 r. Z. i J. Sz. złożyli za pośrednictwem Komendy Miejskiej Policji w Ł. skargę na bezczynność Naczelnika Wydziału Dochodzeniowo-Śledczego VII Komisariatu Komendy Miejskiej Policji w Ł. w sprawie rozpoznania zawiadomienia Z. Sz. o popełnieniu przestępstwa przez P. G.. Skarga została podpisana przez Z. Sz.. Zarządzeniem z 10 czerwca 2005 r., doręczonym w dniu 15 czerwca 2005 r., J. Sz. została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie – w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie J. Sz. nie podpisała skargi. Następnie zarządzeniem z 20 lipca 2005 r. Z. Sz. został zobowiązany do wyjaśnienia, czy przedmiotowa skargę złożył we własnym imieniu, czy też w imieniu i na rzecz J. T.. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Z. Sz. oświadczył, że skargę złożył we własnym imieniu (str. 3 pisma z dnia 5 września 2005 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Granice właściwości sądów administracyjnych oraz istota wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez sądy, zostały określone w art. 184 Konstytucji RP. Z przepisu tego wynika, że sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych organów administracji rządowej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) – dalej p.p.s.a. – kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2) i postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3). Ponadto sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na inne niż wyżej wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6), akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7) i bezczynność organów w przypadkach określonych w punkcie 1-4 (pkt 8). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Z przytoczonych wyżej przepisów wynika zatem, że wojewódzki sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi Z. Sz., co stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., prowadzi do jej odrzucenia. Ponadto stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 i art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym tj. zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Gdy skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie z treści skargi wynika, że została wniesiona wspólnie przez Z. i J. Sz., jednakże podpisana jest wyłącznie przez Z. Sz.. W tej sytuacji sąd, mając na uwadze treść art. 49 § 1 p.p.s.a., wezwał J. Sz. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. Wezwanie doręczono w dniu 15 czerwca 2005 r., a J. Sz. w wyznaczonym terminie nie podpisała skargi. Z powyższych względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 3 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.