VII SA/Wa 1414/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Asesor WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka (spr.), Protokolant Ewa Pecelt, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2005 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2004 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. skargę oddala. Decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. Wojewoda [...] na podstawie art. 145 § 1, art. 149 § 3 oraz 150 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej wydaniem przez Kierownika Wydziału Urbanistyki Architektury i Nadzoru Budowlanego Urzędu Miejskiego w [...] w dniu [...] lutego 1990 r. decyzji udzielającej pozwolenia na budowę zabudowy szeregowej mieszkaniowej 11 – to segmentowej przy ul. [...] (obecnie [...]) w [...]. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 148 § 1 K.p.a. podanie wnosi się do organu administracji publicznej w terminie 1 miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, natomiast termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Organ I instancji stwierdził, że J. S. dowiedział się o decyzji Kierownika Wydziału Urbanistyki Architektury i Nadzoru Budowlanego Urzędu Miejskiego w [...] wydanej w dniu [...] lutego 1990 r. już w styczniu 1996 r., czego dowodem jest uczestniczenie na prawach strony w postępowaniu dotyczącym nakazania Prezesowi Spółdzielni Mieszkaniowej [...] doprowadzenie segmentu w zabudowie szeregowej do stanu zgodnego z prawem, postępowaniu w którym odwoływano się od decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę segmentów. Natomiast o fakcie braku niektórych dokumentów w sprawie wnioskodawca dowiedział się przy piśmie Dyrektora Wydziału Architektury i Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2002 r., a wniosek w sprawie wznowienia postępowania zakończonego wydaniem przedmiotowej decyzji o pozwoleniu na budowę złożony został w dniu [...] grudnia 2002 r. Decyzją z dnia [...] września 2004 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. po rozpatrzeniu odwołania J. S. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu podał, że słusznie przyjął organ wojewódzki, że J. S. złożył wniosek o wznowienie postępowania z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia w związku z tym podnoszone przez wnioskodawcę zarzuty nie podlegają rozpatrzeniu jako nie mające w świetle odmowy wznowienia postępowania merytorycznej wartości. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył J. S. W uzasadnieniu podał, ze rozstrzygnięcie w sprawie jest przedwczesne i sprzeczne z prawem. W dniu [...] kwietnia 2004 r. skarżący złożył wniosek do Wojewody [...] w [...] o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji o pozwolenie na budowę wydanego w dniu [...] lutego 1990 r. na rzecz Spółdzielni "[...]" w związku z występującą przerwą w procesie budowy powyżej 2 lat. Wniosek ten nie został rozpatrzony, a więc zdaniem skarżącego orzekanie w sprawie wznowienia postępowania może być bezprzedmiotowe. Skarżący stwierdził, że postępowanie administracyjne przeprowadzone przez organy administracji publicznej w [...] w okresie 11 stycznia 1995 r. do 4 kwietnia 1996 r. przeprowadzono już na obiekcie bez pozwolenia na budowę i zostało sfałszowane. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów I i II instancji. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. odmowa wznowienia postępowania może nastąpić jedynie wówczas, gdy wznowienie jest niedopuszczalne z przyczyn podmiotowych (podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną w rozumieniu art. 28 K.p.a.) lub przedmiotowych (w podaniu o wznowienie nie powołano żadnej z przyczyn wznowienia, określonych w art. 145 § 1 K.p.a.), a także gdy podanie o wznowienie postępowania wpłynęło z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 148 k.p.a., a nie został on przywrócony. Przyczyny odmowy muszą być wykazane w uzasadnieniu decyzji, czego wymaga art. 107 k.p.a. Z utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania, o jakiej mowa w art. 149 § 3 k.p.a., może nastąpić tylko z ww. trzech przyczyn (wyrok NSA w Warszawie z dnia 24 marca 1998 r.syg. II SA 122/98 , ONSA 1999/2/53). W niniejszej sprawie organy administracji odmówiły wznowienia postępowania z powodu niezachowania terminu określonego w art. 148 § 1 K.p.a. Wojewoda [...] podniósł, że skarżący o wydaniu decyzji Kierownika Wydziału Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego Urzędu Miejskiego w [...] z dnia [...] lutego 1990 r. dowiedział się w styczniu 1996 r. Dowodem na to jest uczestnictwo skarżącego na prawach strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym nakazania Prezesowi Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w [...] doprowadzenie segmentu w zabudowie szeregowej do stanu zgodnego z prawem. Ponadto o fakcie braku niektórych dokumentów w sprawie, co było istotną kwestią dalszych postępowań prowadzonych w sprawie, skarżący dowiedział się najpóźniej przy piśmie Dyrektora Wydziału Architektury i Budownictwa [...] Urzędu Wojewódzkiego z dnia [...] kwietnia 2002 r. Natomiast wniosek w sprawie wznowienia postępowania został złożony w dniu [...] grudnia 2002 r. Mając na uwadze przepis art. 149 § 3 K.p.a. organ administracji zobligowany był do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania, ponieważ termin do złożenia wniosku nie został przywrócony o co – na marginesie należy zaznaczyć – skarżący nie wnosił. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego działający w sprawie jako organ odwoławczy podzielił stanowisko Wojewody zawarte w decyzji i na tej podstawie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W tym stanie rzeczy organy nie badały merytorycznych przesłanek wznowienia postępowania, gdyż w świetle powyższego rozpatrywanie ich było zbędne. Sąd oceniając sprawę stwierdził, że decyzje organów administracji nie naruszają prawa. Na podstawie akt sprawy organy administracji zasadnie przyjęły, że J. S. o decyzji, w sprawie której wnosił o wznowienie postępowania, dowiedział się już w 1996 r. kiedy toczyło się postępowanie administracyjne dotyczące nakazania Prezesowi Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" doprowadzenie segmentu w zabudowie szeregowej do stanu zgodnego z prawem. W dniu [...] stycznia 1996 r. Prezydent Miasta [...] wydał w sprawie decyzję, która została przesłana do wiadomości J. S. Od decyzji tej skarżący wniósł odwołanie do Wojewody [...]. Organ II instancji wydał w dniu [...] kwietnia 1996 r. decyzję, która również została doręczona skarżącemu. Zatem już w kwietniu 1996 r. skarżącemu było wiadomym, iż została wydana decyzja udzielająca pozwolenia na budowę obiektu położonego w bezpośrednim sąsiedztwie budynku skarżącego. Brak w archiwach organu dokumentów związanych z wydanym pozwoleniem na budowę był znany skarżącemu, jak trafnie przyjęły to organy administracji na podstawie akt sprawy, już w kwietniu 2002 r. Wniosek o wznowienie postępowania skarżący złożył natomiast w dniu [...] grudnia 2002 r. Niewątpliwie zatem skarżący J. S. uchybił terminowi określonemu w art. 148 K.p.a. przewidzianemu na złożenie wniosku o wznowienie postępowania. Również pod względem formalnym zaskarżonej decyzji jak i decyzji poprzedzającej nie można zarzucić naruszenia prawa. Organy w decyzjach podały podstawę i przyczynę odmowy, co jest zgodne z art. 107 K.p.a. Organy będąc związane przepisami art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 K.p.a. wypełniły swoje obowiązki wynikające z powołanych przepisów. Organy te w ocenie Sądu podjęły wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy, dokonały oceny okoliczności sprawy na podstawie materiału dowodowego sprawy. Ponadto w uzasadnieniach wskazały okoliczności na podstawie których podjęły swoje rozstrzygnięcia i dowody na których się oparły. Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego wygaśnięcia decyzji udzielającej pozwolenia na budowę, należy stwierdzić, że przepisy prawa nie przewidują instytucji wygaśnięcia udzielonego pozwolenia na budowę na wniosek strony postępowania w odniesieniu do obiektu już zrealizowanego. Z tego względu argument ten jest chybiony. Również za chybiony należy uznać argument o sfałszowaniu postępowania prowadzonego przez organy administracji publicznej w [...] w okresie od 11 stycznia 1995 r. do 4 kwietnia 1996 r., gdyż w tej sprawie nie podjął skutecznych działań żaden kompetentny organ (prokuratura, sąd karny), a tylko orzeczenie takiego organu mogłoby świadczyć o sfałszowaniu danego postępowania. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.