II SA/Sz 1017/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędziowie: Sędzia WSA Maria Mysiak /spr./ Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Frej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2005 r. sprawy ze skargi A.Ś i D. Ś. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego o d d a l a skargę Na skutek pisma skarżącej A.Ś. z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wszczął postępowanie w sprawie samowolnie wykonanych robót budowlanych przez S. i L.T. w budynku mieszkalnym położonym w[...] , przy ul.[...] , stanowiącym współwłasność skarżących A. i D. Ś. oraz S. i L. T. W trakcie postępowania ustalono, że S. i L. T. w [...] r. samowolnie zamontowali okno połaciowe w kuchni i wybudowali ścianę między korytarzem na piętrze, a klatką schodową. W związku z powyższym, decyzją z dnia [...] r., nr [...] , Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nakazał S. i L. T. dostarczenie określonych dokumentów we wskazanym terminie, w celu doprowadzenia samowolnie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, w tym zgody współwłaścicielek. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego udzielił inwestorom pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku mieszkalnego wraz z nowopowstałymi elementami, tj.: oknem połaciowym w kuchni i ścianą między korytarzem na piętrze , a klatką schodową. Pismem z dnia [...] r. A. i D. Ś. wniosły odwołanie od powyższej decyzji do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w[...] . Skarżące oświadczyły, iż ze względu na fakt nie przedłożenia przez S. i L. T. dokumentów potwierdzających m. in. zgodę skarżących na wykonanie opisanych powyżej robót budowlanych, domagają się nakazania przywrócenia funkcji klatki schodowej zgodnie z posiadaną dokumentacją. Decyzją z dnia [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] umorzył postępowanie odwoławcze, stwierdziwszy w uzasadnieniu, iż zgodnie z art. 59 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor, w związku z tym skarżące nie mogły wnieść skutecznie odwołania, które na gruncie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego przysługuje tylko stronie. Pismem z dnia [...] r. skarżące, reprezentowane przez radców prawnych I. L. i J. S., wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [....] skargę na wyżej opisaną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] e, żądając jej uchylenia, zarzuciły naruszenie art. 32, 48, 51 i 59 ustawy Prawo budowlane przez błędne przyjęcie, iż niniejsza sprawa jest sprawą o pozwolenie na użytkowanie. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżących wskazał, iż w prawie budowlanym obowiązuje generalna zasada, że trzeba nakazać rozbiórkę obiektu budowlanego, który został wybudowany bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę lub, ewentualnie, bez zgłoszenia, o którym mowa w art. 29 ustawy Prawo budowlane. Odstępstwo od powyższej zasady dopuszczalne jest tylko wówczas, gdy budowa jest zgodna z przepisami o zagospodarowaniu i planowaniu przestrzennym, a inwestor wykona ponadto czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Przedłożenie wszystkich wymaganych prawem dokumentów w terminie traktuje się jako wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego, po czym organ, po ich przeanalizowaniu podejmuje decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego. Stąd, zdaniem skarżących, tak zaskarżona decyzja, jak i ją poprzedzająca, są niezgodne z prawem i winny zostać uchylone. W uzasadnieniu skargi podniesiony jest ponadto zarzut zalegalizowania samowoli budowlanej pomimo braku zgody skarżących na dokonanie robót budowlanych. W odpowiedzi na skargę, pismem z dnia [...] r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wniósł o jej oddalenie ze względu na brak nowych dowodów, które mogłyby stanowić podstawę do zmiany zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja wydana została w wyniku wniosku S. i L. T. z dnia [...] r., w którym zwrócili się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] o wydanie pozwolenia na użytkowanie, załączając dokumenty wymagane decyzją[...] Złożenie przez stronę wniosku, znajdującego oparcie w obowiązujących przepisach materialnego prawa administracyjnego, w tym przypadku przepisach art. 55 pkt 2, art. 57 i art. 59 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), obliguje organ administracji publicznej do jego załatwienia i to w formie decyzji administracyjnej rozstrzygającej sprawę co do istoty. Przy tym organ nie może rozstrzygnąć sprawy w oderwaniu od złożonego wniosku. W każdym bowiem przypadku gdy postępowanie wszczynane jest na wniosek strony organ związany jest złożonym wnioskiem i do niego musi się odnieść w wydanym orzeczeniu. Oznacza to, że organ nie może według swego uznania zakwalifikować wniosku, co sugerują skarżący w uzasadnieniu skargi, i rozpatrzyć sprawę na podstawie przepisów, które zdaniem organu powinny mieć zastosowanie w sprawie. Skoro zatem S. i L. T. wnieśli o wydanie pozwolenia na użytkowanie, to możliwe było wydanie decyzji tylko w tym przedmiocie i taka też decyzja została wydana przez organ pierwszej instancji w oparciu o przepis art. 59 ustawy prawo budowlane. Przepis ten regulując postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie, w ust. 7 jednoznacznie stanowi, że stroną postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor. Z mocy tego przepisu skarżące nie mogły być stroną postępowania o udzielenie S. i L. T. pozwolenia na użytkowanie. Tym samym nie mogły skutecznie wnieść odwołania od decyzji w tym przedmiocie, bowiem zgodnie z przepisem art., 127 § 1 kpa, odwołanie od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie. Wniesienie odwołania przez osobę nie posiadającą przymiotu strony, z kolei obliguje organ odwoławczy do umorzenia postępowania odwoławczego. Oznacza to, że będąca przedmiotem zaskarżenia i podlegająca kontroli Sądu decyzja organu odwoławczego umarzająca postępowanie odwoławcze odpowiada prawu. Z powyższych względów Sąd, na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.