III SA/Kr 766/05
WyrokWSA w Krakowie2005-10-10
Skład orzekający: Halina Jakubiec, Elżbieta Kremer, Dorota Dąbek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o stwierdzeniu nieważności decyzji nadającej stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego została wydana z naruszeniem prawa, w szczególności zasady ochrony praw nabytych?Ratio decidendi
Sąd uznał, że decyzja o stwierdzeniu nieważności decyzji nadającej stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego została wydana prawidłowo. Stwierdzono rażące naruszenie prawa przy wydawaniu pierwotnej decyzji, ponieważ zastosowano przepis (art. 9a ust. 3 Karty Nauczyciela), który nie mógł być stosowany do nauczyciela już zatrudnionego w szkole w dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej. Zasada ochrony praw nabytych dotyczy jedynie praw dobrze nabytych, a akty administracyjne wydane z rażącym naruszeniem prawa mogą być eliminowane z obrotu prawnego.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi I.T. na decyzję Kuratora Oświaty, która utrzymała w mocy decyzję Wójta Gminy stwierdzającą nieważność decyzji dyrektora szkoły nadającej I.T. stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego. Skarżąca zarzuciła naruszenie zasady ochrony praw nabytych i wyrządzenie jej szkody. Sąd oddalił skargę, uznając, że pierwotna decyzja o nadaniu awansu została wydana z rażącym naruszeniem prawa.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie WSA Elżbieta Kremer AWSA Dorota Dąbek (spr.) Protokolan Agnieszka Słaboń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2005 r sprawy ze skargi I. T. na decyzję Kuratora Oświaty z dnia 18 kwietnia 2005 r Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności skargę oddala
Uzasadnienie.
Zaskarżoną decyzją z dnia 18 kwietnia 2005r., nr [...]Kurator Oświaty utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] 2004r., nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji dyrektora Szkoły Podstawowej w [...] z dnia [...] 2001r. nadającej I.T. stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego. Jako podstawę prawną wskazano art. 138 §1 pkt 1 kpa w związku z art. 9b ust.7 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. Karta Nauczyciela. W uzasadnieniu stwierdzono, że I.T posiada ośmioletni staż pracy nauczycielskiej. W okresie od [...] 1996r. do dnia wydawania zaskarżonej decyzji pracowała na stanowisku nauczycielki języka angielskiego w Szkole Podstawowej w [...] Ukończyła studia wyższe magisterskie na Wydziale Ekonomii Produkcji Akademii Ekonomicznej w zakresie ekonomii i organizacji produkcji w 1983r. Posiada certyfikat podstawowej znajomości języka angielskiego uzyskany [...] 1996r. oraz od dnia [...] 2003r. legitymuje się tytułem licencjata w zakresie języka angielskiego. Pomimo braku kwalifikacji do 2000r. uzyskała dwie wyróżniające oceny pracy zawodowej. W dniu wejścia życie ustawy z dnia 18 lutego 2000r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw ustalono jej stopień nauczyciela stażysty. Na jej pisemny wniosek z dnia [..] 2000r. skierowany do Wójta Gminy [...] o nadanie jej statusu nauczyciela kontraktowego wójt gminy wyraził pisemnie zgodę na nadanie jej stopnia nauczyciela kontraktowego. W oparciu o tę zgodę i całokształt pracy I. T.- wyróżniającej nauczycielki języka angielskiego z czternastoletnim stażem, w tym czteroletnim wówczas stażem nauczycielskim, dyrektor Szkoły w [...] nadał jej w oparciu o art. 9a ust.3 Karty Nauczyciela w dniu [...] 2001r. stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego. W uzasadnieniu tej decyzji nie ma jednakże odniesienia się do art. 9a ust.3 Karty Nauczyciela, lecz błędne odniesienie się do art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw. W decyzji tej błędnie zastosowano postanowienia art. 9a ust.3 Karty Nauczyciela, albowiem nie było dopuszczalne zastosowanie tego przepisu do nauczyciela zatrudnionego w szkole w dniu wejścia w życie ustawy z 18 lutego 2000r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 19 poz. 239 ze zm.) i pozostającego już w stosunku pracy. Podkreślono też, że w dniu wydawania tej decyzji I.T. nie miała wymaganych zgodnie z art. 9a ust. 3 Karty Nauczyciela kwalifikacji do zajmowania stanowiska nauczyciela. Nadto w decyzji tej zastosowano uzasadnienie nieadekwatne do podstawy prawnej decyzji.
W skardze na tę decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego I.T. wniosła o jej uchylenie, jak również o uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, jako decyzji rażąco naruszających zasadę ochrony praw nabytych obywatela. Zarzuca, ze nie wzięto pod uwagę skutków, jakie te decyzji dla nie wywołują i szkody, jaką jej wyrządzają. Zaskarżone decyzje są według skarżącej przykładem bezwzględnego i bezdusznego działania. Podkreśla, że to nie ona powinna ponosić konsekwencje cudzych błędów.
W odpowiedzi na skargę Kurator Oświaty wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podkreślił, że błędnie zastosowano w decyzji Dyrektora Szkoły Podstawowej w [...] art. 9a ust. 3 Karty Nauczyciela, czym rażąco naruszono prawo. Natomiast I.T. nie uzyskała też stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego z mocy prawa, a więc z mocy art. 7 ust. 3 ustawy z 18 lutego 2000r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw, albowiem w dniu wejścia w życie ustawy nie posiadała wymaganych kwalifikacji w rozumieniu Rozporządzenia MEN z dnia 10.10.1991r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia (Dz.U. nr 98, poz. 433).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W ocenie sądu złożona w niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie jest prawidłowość zaskarżonej decyzji Kuratora Oświaty, którą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji stwierdzająca nieważność decyzji Dyrektora Szkoły w [...] z dnia [...] 2001r., mocą której nadano I. T. stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego. Przedmiotem kontroli sądu administracyjnego jest zatem ocena, czy w zaskarżonej decyzji prawidłowo przyjęto istnienie przesłanek pozwalających na stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji i czy je prawidłowo zastosowano.
Przedmiotowa decyzja Dyrektora Szkoły w [...] z dnia [...] 2001r., nadająca I.T. stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego, powołała w podstawie prawnej art. 9b ust. 4 w związku z art. 9a ust.3 Karty Nauczyciela. W uzasadnieniu natomiast tej decyzji brak jakiegokolwiek odniesienia do tego przepisu, organ administracyjny natomiast w sposób bardzo lakonicznych odwołuje się do art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw. Analiza akt przedmiotowej sprawy prowadzi do wniosku, że w przedmiotowej decyzji doszło do rażącego naruszenia prawa, w sposób nieuprawniony bowiem doszło do zastosowania w niej art. 9a ust. 3 ustawy Karta Nauczyciela, albowiem nie było dopuszczalne zastosowanie tego przepisu do nauczyciela zatrudnionego w szkole w dniu wejścia w życie ustawy z 18 lutego 2000r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 19 poz. 239 ze zm.) i pozostającego już w stosunku pracy. Przepis ten nie mógł mieć zatem zastosowania w niniejszej sprawie, z jego brzmienia wyraźnie bowiem wynika, że ma on być stosowany do tych nauczycieli, którzy w dniu wejścia w życie nie pozostają w stosunku pracy w szkole, albowiem jest nim mowa o tym, że stopień awansu zawodowego uzyskują oni "z dniem nawiązania stosunku pracy w szkole". Podkreślić równocześnie trzeba, że także art. 7 ust. 3 ustawy z 18 lutego 2000r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw, który znajduje zastosowanie właśnie do nauczycieli zatrudnionych w szkole w dniu wejścia w życie tej ustawy, a o którym wspomina uzasadnienie przedmiotowej decyzji, nie dawał możliwości przyznania I. T. kwalifikacji nauczyciela kontraktowego, albowiem w dniu wejścia w życie tej ustawy nie posiadała ona wymaganych kwalifikacji w rozumieniu Rozporządzenia MEN z dnia 10.10.1991r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia (Dz.U. nr 98, poz. 433).
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że przedmiotowa decyzja wydana została z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 §1 pkt 2 kpa. Prawidłowo zatem oceniły istnienie tej przesłanki nieważności zarówno organ I instancji, jak i II instancji, wydając decyzję stwierdzającą nieważność .
Wobec tego, że przedmiotowej decyzji doszło do rażącego naruszenia prawa, niezasadne są argumenty powołane w skardze, iż zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji rażąco naruszają zasadę ochrony praw nabytych obywatela. Zasada ta bowiem, co należy z całą mocą podkreślić, dotyczy jedynie praw dobrze nabytych. Obowiązująca w naszym porządku prawnym zasada trwałości aktu administracyjnego, dająca gwarancję pewności prawa, doznaje ustawowych wyjątków, polegających w szczególności na możliwości wyeliminowania z porządku prawnego aktów administracyjnych wydanych bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Istnienie tego rodzaju wyjątków uzasadnione jest zasadą legalności i praworządności. Odnosząc się natomiast do podniesionych w skardze argumentów dotyczących szkody, jaką wyrządzono skarżącej przez stwierdzenie nieważności wcześniejszej decyzji o nadaniu jej stopnia nauczyciela kontraktowego należy podkreślić, że skarżąca może dochodzić naprawienia wszelkich szkód spowodowanych niezgodnym z prawem działaniem administracji na drodze postępowania cywilnego. Ta konstytucyjna zasada została wprowadzona właśnie po to, by skarżąca nie musiała ponosić konsekwencji cudzych błędów.
Mając na uwadze powyżej zacytowane przepisy należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, zapadła po należytym wyjaśnieniu sprawy. W ocenie Sądu nie doszło w niniejszej sprawie do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynika sprawy, ani do naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tego powodu skarga została oddalona, w oparciu o 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.
Powołane przepisy
art. 138 §1 pkt 1 kpart. 9b ust.7 pkt 2 ustawyart. 9a ust.3art. 7 ust. 1 ustawyart. 9a ust. 3art. 7 ust. 3 ustawyart. 9b ust. 4art. 9a ust. 3 ustawyart. 156 §1 pkt 2 kp
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło