II FZ 486/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 24 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "P." Sp. z o. o. w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 czerwca 2007 r. sygn. akt I SA/Wr 3144/03 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi "P." Sp. z o. o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 10 października 2003 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1997 r. postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek "P." sp. z o. o. z siedzibą w P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 5 października 2005 r., sygn. akt I SA/Wr 3144/03. Z uzasadnienia tego rozstrzygnięcia wynika, że podstawą odrzucenia wniosku było niedochowanie przez skarżącego 7-dniowego terminu do wniesienia tego wniosku, biegnącego od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. Sad podniósł, że bieg powyższego terminu rozpoczął się od dnia 27 grudnia 2005 r., w którym pełnomocnik strony dowiedział się o doręczeniu zastępczym odpisu wyroku z uzasadnieniem, które nastąpiło w dniu 28 listopada 2005 r. Podniósł też, że nie można przyjąć by przyczyna uchybienia terminu ustała później, w szczególności w dniu ponownego doręczenia pełnomocnikowi odpisu wyroku z uzasadnieniem, co nastąpiło w dniu 26 marca 2007 r. W konsekwencji Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu jako spóźniony odrzucił. W zażaleniu na to postanowienie strona podnosząc naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 77, art. 85, art. 86 § 1 i 2, art. 87 i art. 88 p.p.s.a. wniosła o uchylenie powyższego postanowienia, ewentualnie o jego zmianę przez przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu strona przedstawiła przebieg korespondencji z Sądem pierwszej instancji w odniesieniu do otrzymania odpisu wyroku z uzasadnieniem, jego kopii, a w końcu powołała się na to, że przy doręczeniu odpisu wyroku z uzasadnieniem w dniu 28 listopada 2005 r. nie została zachowana zasada dwukrotnego awizowania przesyłki co oznacza, że doręczenie było niezgodne z prawem i wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r., P 13/05. Ponadto pełnomocnik strony podniósł, że w związku z doręczeniem mu w dniu 26 marca 2007 r. odpisu wyroku z uzasadnieniem, a następnie wywiedzeniem przez stronę skargi kasacyjnej w dniu 25 kwietnia 2007 r., a więc z dochowaniem terminu, przestał w sprawie istnieć problem uchybienia terminowi do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu i wniesienia skargi kasacyjnej. Doręczenie to było bowiem pierwszym doręczeniem odpisu wyroku z uzasadnieniem nie obarczonym naruszeniem prawa. Również bez znaczenie dla prawa zaskarżenia wyroku skargą kasacyjną było doręczenie stronie kopii wyroku z uzasadnieniem po uiszczeniu opłaty kancelaryjnej, gdyż miało ono skutek równoznaczny z przejrzeniem akt sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne i podlega oddaleniu. Przede wszystkim zwrócić uwagę należy na to, że błędne jest twierdzenie zażalenia jakoby termin do wniesienia skargi kasacyjnej zawsze należało liczyć dopiero od niewadliwego doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem, co oznaczałoby, że uprzednie doręczenie jako wadliwe nie wywołuje już żadnych skutków prawnych. Gdyby tak było w istocie, przepisy o przywróceniu terminu zawarte w art. 86 - 89 p.p.s.a. byłyby zbędne. W orzecznictwie zaś i w piśmiennictwie zgodnie przyjmuje się, że każda wadliwość jaka nastąpiła w trakcie doręczenia odpisu wyroku (postanowienia) z uzasadnieniem, może być zwalczana tylko we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia danego środka zaskarżenia, o ile oczywiście z tego powodu strona uchybiła terminowi do jego wniesienia oraz gdy uchybienie to wywołuje dla niej niekorzystne skutki prawne. Niewątpliwym jest przy tym to, że doręczenie stronie odpisu wyroku z uzasadnieniem w trybie art. 142 § 1 i art. 177 § 1 p.p.s.a. dokonane w dniu 28 listopada 2005 r. było - z uwagi na jednokrotność awizowania - wadliwe, pomijając przy tym to, że strona kwestionuje przy tym sam fakt awizowania. Istotnie Trybunał Konstytucyjny w przedstawionym wyżej wyroku stwierdził, że art. 73 p.p.s.a. jest niezgodny z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, ale to nie oznacza, że konsekwencją tej niezgodności jest obowiązek ponownego doręczenia stronie odpisu wyroku z uzasadnieniem. Wadliwość ta może zaś uzasadniać przywrócenie terminu. Jednakże warunkiem pozytywnego rozstrzygnięcia jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Wniosek ten zaś wnosi się w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Sad pierwszej instancji przyjął trafnie, że bieg tego siedmiodniowego terminu rozpoczął się od dnia 28 grudnia 2005 r., to jest od dnia następnego po dniu 27 grudnia 2005 r.i zakończył swój bieg w dniu 3 stycznia 2006 r. Jest to wprawdzie termin przywracalny, jednakże strona nie zawarła w tym zakresie żadnego żądania, W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odrzucenie wniosku było uzasadnione (art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.).