II SA/Gd 90/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Kostka Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik (spr.) Protokolant Diana Wojtowicz po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. i L. L. na decyzję Wojewody z dnia 16 stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego dotyczącego pozwolenia na budowę oddala skargę. II SA/Gd 90/04 U z a s a d n i e n i e W dniu 2 października 2003 r. wpłynęły do Wydziału Architektury i Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Gminy w K. przekazane przez Urząd Wojewódzki pisma M. i L. L. z dnia 24 VII 2003 r. i 11 VIII 2003 r., w których wnosili o uchylenie decyzji z dnia 19 II 2003 r. zezwalającej B. i S. P. na budowę na ich działce w miejscowości N. H. domu jednorodzinnego, z uwagi na usytuowanie działki na terenie chronionym (upraw rolnych), kwestionowali podział działki nr [...] bez powiadomienia ich o pomiarach geodezyjnych oraz zarzucali nie dokonanie rozbiórki wybudowanej na tej działce części pieczarkarni zaadaptowanej na budynek mieszkalny. Wymienione pisma w związku z udzieloną przez Urząd Wojewódzki wskazówką uznane zostały za wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Burmistrza nr [...] z dnia 19 II 2003 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu B. i S. P. pozwolenia na budowę na działce nr [...] w N. H. budynku jednorodzinnego z infrastrukturą. Decyzją z dnia 18 XI 2003 r. nr [...] Burmistrz, powołując się na przepisy art. 149 § 3 i 150 § 1 K.p.a., orzekł o odmowie wznowienia postępowania w powyższej sprawie uznając, iż w postępowaniu tym M. i L. L. nie przysługiwał przymiot strony, w związku z czym nie są legitymowani do żądania wznowienia postępowania. W uzasadnieniu decyzji podano, że nieruchomość B. i S. P. oznaczona nr [...] nie graniczy bezpośrednio z działką nr [...] stanowiącą własność M. i L. L. i uchwałą nr [...] Rady Miejskiej z 23 IV 2002 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentu gminy K. położonego we wsi N. H. przeznaczona została pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, wnioskujący nie wykazali naruszenia swych interesów jako właścicieli działki nr [...], jak również organ nie dopatrzył się takiego naruszenia w związku z wydanym pozwoleniem na budowę budynku w odległości około 50 m od granicy działki nr [...]. Ustosunkowując się do pozostałych zawartych w pismach z dnia 24 lipca i 11 sierpnia 2003 r. zarzutów organ wyjaśnił, że dotyczą one odrębnych spraw nie należących do jego kompetencji. W odwołaniu od decyzji Burmistrza M. i L. L. podnieśli, iż w jej uzasadnieniu niesłusznie uznano ich kolejne pisma jako złożone w trakcie postępowania, a nadto niewłaściwie je nazwano, że we wszystkich postępowaniach Urzędu składali wnioski, uwagi i wyjaśnienia, wydzielona działka [...] znajduje się w punkcie granicznym z działką [...], niesłusznie nieorzeczono o rozbiórce zabudowy oraz, iż w piśmie Urzędu Wojewódzkiego zostało podkreślone, że bez własnej winy nie brali udziału w postępowaniu. Nie uwzględniając wniesionego odwołania decyzją z dnia 16 stycznia 2004 r. nr [...] Wojewoda zaskarżoną decyzję organu I instancji utrzymał w mocy. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że M. i L. L. nie brali udziału w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę, gdyż nie byli stroną tego postępowania, jak również obecnie nie wykazali, że legitymują się przymiotem strony. Kwestionowana przez nich inwestycja – budowa domu jednorodzinnego wg gotowego projektu wraz ze zbiornikiem na ścieki sanitarne i przyłączem wodno-kanalizacyjnym usytuowana jest bowiem na działce nr [...] oddzielonej od działki wnioskujących (nr [...]) działką nr [...] i oddalona jest od ich nieruchomości około [...] m i – jakkolwiek dopuszcza się przyznanie legitymacji strony właścicielom działek nie sąsiadujących bezpośrednio z działką inwestora, to w niniejszej sprawie brak jest dowodów, by zamierzona inwestycja miała oddziaływanie na działkę [...] w sposób znajdujący oparcie w przepisach prawa materialnego. Nadto organ odwoławczy podniósł, iż w sprawie o wznowienie postępowania brak jest podstaw do ustosunkowywania się do merytorycznych zarzutów dotyczących wydanego pozwolenia na budowę oraz, iż poruszona w odwołaniu sprawa rozbiórki pieczarkarni należy do kompetencji organu nadzoru budowlanego. Decyzję Wojewody M. i L. L. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zarzucając niezgodne z prawem udzielenie B. i S. P. pozwolenia na budowę oraz dokonanie bez ich wiedzy w latach 1978 i 1994 geodezyjnego pomiaru działki [...] W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Wznowienie postępowania stanowi nadzwyczajny tryb weryfikacji decyzji ostatecznych i może nastąpić tylko w przypadkach ściśle określonych w ustawie i po spełnieniu koniecznych warunków. Stosownie do art. 147 K.p.a. następuje ono z urzędu lub na żądanie strony. Przepis ten nakłada na organ obowiązek badania, czy podanie o wznowienie postępowania pochodzi od strony. Stroną jest osoba, która brała udział w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną lub, która wprawdzie w postępowaniu zwykłym nie uczestniczyła, lecz może wykazać istnienie swego interesu prawnego lub obowiązku w rozumieniu art. 28 K.p.a., uzasadniającego jej udział. Interes prawny, jako atrybut strony w kwestionowaniu decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę obiektu budowlanego, obok inwestora i innych osób mogących także wykazać się prawem do dysponowania nieruchomością objętą procesem inwestycyjnym, posiadają również właściciele i użytkownicy wieczyści przyległych nieruchomości, bowiem jako "osoby trzecie" uprawnieni są do żądania od organu zapewnienia im ochrony uzasadnionych interesów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 7 VII 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2003 r. Nr 80, poz. 718). Granice ich praw i interesów prawnych określają przepisy prawa materialnego – wymienionej wyżej ustawy i aktów wykonawczych do niej, a zatem naruszenie ich interesów prawnych ma miejsce, gdy naruszone zostały konkretne przepisy obowiązujące w budownictwie. W przypadku M. i L. L., jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz załącznika graficznego nr 1 do uchwały Rady Miejskiej z dnia 23 IV 2002 r. nr [...] w sprawie planu zagospodarowania przestrzennego gminy K., stanowiąca ich własność działka nr [...] oddzielona jest wąskim pasem działki nr [...] od działki nr [...], na której przewidziana jest budowa przez B. i S. P. jednorodzinnego budynku mieszkalnego, a zatem nie sąsiaduje bezpośrednio z terenem inwestycji. Nadto jakkolwiek działkę nr [...] dzieli od działki nr [...] niewielka przestrzeń, to zauważyć należy, że w projekcie zagospodarowania działki nr [...] będącym integralną częścią pozwolenia na budowę, wskazany budynek usytuowany został w znacznej odległości od granicy działki skarżących, rzędu 45-50 metrów. Nie sąsiadując bezpośrednio z działką B. i S. P. skarżący, w celu uznania ich za stronę postępowania, musieliby wykazać, że zamierzona inwestycja będzie miała wpływ na ich interesy chronione przepisem art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane. Tymczasem w pismach inicjujących postępowanie w niniejszej sprawie oraz pismach, które wpłynęły do Urzędu Gminy w późniejszym czasie, a także odwołaniu od decyzji I instancji, jeżeli chodzi o budowę na działce [...] domu, jedyny podnoszony przez nich zarzut sprowadzał się do sprzecznej, ich zdaniem, z planem zagospodarowania przestrzennego jego lokalizacji na terenie chronionym, terenie upraw rolnych. Nie wskazali więc żadnej okoliczności, która mogłaby uzasadniać stanowisko, że kwestionowane przez nich pozwolenie na budowę naruszyło ich uzasadniony, chroniony przepisami prawa interes. Także, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji sam organ rozpatrując wniosek o wznowienie postępowania nie dopatrzył się z urzędu, mając na uwadze charakter planowanego obiektu, naruszenia w przypadku jego realizacji jakichkolwiek interesów skarżących mających oparcie w przepisach Prawa budowlanego. Podzielając w tym ostatnim zakresie stanowisko organu I instancji Wojewoda nie miał żadnych podstaw do uwzględnienia wniesionego przez M. i L. L. odwołania od decyzji tego organu. Podnieść dodatkowo należy, że w pismach potraktowanych jako wniosek – podanie o wznowienie postępowania skarżący nie wskazali, na jakiej spośród wymienionych w art. 145§ 1 K.p.a. przesłanek opierają żądanie wznowienia postępowania. Nie uczynili tego także w swych kolejnych pismach. Trudno zaś uznać za sprecyzowanie w tym zakresie żądania zamieszczenia w końcowej części odwołania zdania o treści "nie braliśmy też z własnej winy udziału w postępowaniu, co jest podkreślone w piśmie Urzędu Wojewódzkiego z 30 IX 2003 r.". Faktycznie w wymienionym piśmie przypomniano jedynie jego adresatowi o konieczności zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu i skutkach nie wywiązania się z tego obowiązku. Z przytoczonych względów uznając, iż zaistniały przesłanki podmiotowo-przedmiotowe do wydania decyzji odmawiającej wznowienia z wniosku skarżących postępowania w przedmiocie wydanego B. i S. P. pozwolenia na budowę i utrzymania jej w mocy przez organ odwoławczy, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzekł o oddaleniu skargi.