VII SAB/Wa 72/05

WyrokWSA w Warszawie2005-10-04

Skład orzekający: Wojciech Mazur, Ewa Machlejd, Agnieszka Wilczewska-Rzepecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej, zawieszając postępowanie odwoławcze na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa z powodu konieczności rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ, działał zasadnie, czy też jego bezczynność jest uzasadniona?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie może bezpodstawnie zawieszać postępowania odwoławczego, powołując się na konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ, jeśli posiada wystarczający materiał dowodowy do samodzielnego rozstrzygnięcia sprawy w ramach istniejącego stanu prawnego. W przypadku braku takiej przesłanki, organ popada w bezczynność, a skarga na bezczynność jest uzasadniona.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB) z powodu nierozpatrzenia jej odwołania od decyzji PINB umarzającej postępowanie w sprawie budowy miejsc parkingowych. WINB zawiesił postępowanie odwoławcze, powołując się na konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Wojewodę dotyczącego zgodności z prawem decyzji zatwierdzającej projekt budowlany. Skarżąca zarzuciła, że organ powinien był rozstrzygnąć zagadnienie we własnym zakresie, co spowodowało przewlekłość postępowania.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę, zobowiązał Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do rozpoznania odwołania w terminie 30 dni od uprawomocnienia się wyroku oraz zasądził od WINB na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania w kwocie 100 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur, , Sędzia WSA Ewa Machlejd ( spr.), Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska- Rzepecka, Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2005 r. sprawy ze skargi G. S. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. I. zobowiązuje [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do rozpoznania odwołania T. B. i G. S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 1999 r. nr [...] w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku, II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej G. S. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. G. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z powodu braku rozpatrzenia jej odwołania z dnia 11 października 1999 r. od decyzji nr [...] z dnia [...] września 1999 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie wybudowania dodatkowych miejsc parkingowych w rejonie ul. [...] przez Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]". Pismem z dnia 20 kwietnia 2000 r. G. S. i T. B. wniosły zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2000 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] dodatkowy termin rozpatrzenia odwołania do dnia [...] lipca 2000 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2000 r. zawiesił z urzędu postępowanie odwoławcze w sprawie wybudowania dodatkowych miejsc parkingowych w rejonie ul. [...] w [...] przez Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]". W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że zachodzi przesłanka do zawieszenia postępowania odwoławczego z urzędu na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, bowiem rozpatrzenie odwołania zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ. W tym celu [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu [...] sierpnia 2000 r. wystąpił do Wojewody [...] o wszczęcie postępowania w sprawie zgodności z prawem decyzji Burmistrza Gminy [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. zatwierdzającej projekt budowlany dodatkowych miejsc parkingowych i zezwalającej Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" na budowę dodatkowych miejsc parkingowych na terenie działki przy ul. [...]..[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał przy tym, że parking usytuowany jest przy głównej drodze w odległości 13m od okien budynku przy ul. [...], gdy tymczasem zgodnie z § 19 ust. 12 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 14 grudnia 1994 r., odległość parkingu o liczbie miejsc parkingowych o 60 stanowiskach od okien budynku mieszkalnego powinna wynosić co najmniej 20m. W tym przypadku, jak wynika z materiału dowodowego liczba miejsc parkingowych jest większa niż 60 miejsc. W skardze na bezczynność skarżąca G. S. podnosi, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wobec posiadania stosownego materiału dowodowego winien skorzystać z możliwości rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego we własnym zakresie na co zezwala art. 100 p 2 kpc co spowodowało dalszą przewlekłość w rozpatrywaniu sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Możliwość wzniesienia skargi na organy administracji publicznej w zakresie terminowego załatwiania spraw administracyjnych, w postaci skargi na bezczynność organu do sądu administracyjnego, determinowana jest kompetencjami tego sądu do rozstrzygania skarg na określone czynności z zakresu administracji publicznej. Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) Sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy. Oznacza to, że skarga na bezczynność służy w sytuacji, gdy organ nie wydaje decyzji, postanowienia lub innego aktu czy czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Rozpatrując skargę na bezczynność Wojewódzki Sąd Administracyjny ogranicza się do kontroli czy skarga została wniesiona w sprawie o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 cyt. ustawy, czy strona wyczerpała środki przewidziane w art. 37 kpa i czy zwłoka w wydaniu decyzji przekroczyła terminy określone w art. 35 kpa. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku bezczynności organu administracji środkiem zaskarżenia jest przewidziane w art. 37 kpa zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 kpa. Skarżąca wniosła zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu [...] kwietnia 2000 r., a organ administracji wyższego stopnia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznając zażalenie za uzasadnione wydał postanowienie z dnia [...] lipca 2000 r. wyznaczając Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dodatkowy termin rozpatrzenia odwołania do dnia [...] lipca 2000 r. Wobec spełnienia przez skarżącą wymogów formalnych w zakresie wyczerpania środków odwoławczych w postępowaniu administracyjnym Sąd przystąpił do merytorycznego rozpoznania skargi na bezczynność. Postępowanie administracyjne zostało wszczęte na skutek skargi mieszkańców bloku przy ul. [...] w [...] w dniu [...] stycznia 1999 r. Po przeanalizowaniu dokumentów Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie znalazł podstaw do wszczęcia postępowania w ramach nadzoru budowlanego, gdyż roboty budowlane przeprowadzone były w oparciu o zatwierdzoną i zaopiniowaną dokumentację i na podstawie art. 105 kpa umorzył postępowanie w sprawie. Odwołanie T. B. i G. S. z dnia [...] października 1999 r. nie zostało przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego rozpatrzone wobec zawieszenia z urzędu postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2000 r. postępowania odwoławczego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzja Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. zatwierdzająca projekt budowlany dodatkowych miejsc parkingowych i zezwalająca Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w [...] na budowę dodatkowych miejsc parkingowych powinna być sprawdzona pod kątem zgodności z prawem przez Wojewodę [...], a więc jest to zagadnienie wstępne uzależniające dalsze postępowanie odwoławcze. Ze stanowiskiem tym nie sposób się zgodzić. W przedmiotowej sprawie organ winien rozpoznać odwołanie i podniesione w nim zarzuty w ramach istniejącego stanu prawnego, w którym funkcjonuje ostateczna decyzja Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] czerwca 1998 r., zatwierdzająca projekt budowlany dodatkowych miejsc parkingowych i zezwalająca Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" na budowę dodatkowych miejsc parkingowych. Skoro więc postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego należy uznać za oczywiście bezzasadne, wobec braku przesłanki określonej w art. 97 § 1 pkt 4 kpa, zarzut bezczynności organu jest uzasadniony (tak też Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11.03.1998 r. sygn. akt IV SAB 143/97). W tym stanie rzeczy na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę uwzględnił i orzekł jak w wyroku.

Powołane przepisy

art. 97 § 1 pkt 4 kpart. 100art. 3 § 2 pkt 8 ustawyart. 3 § 2 pkt 1art. 37 kpart. 35 kpart. 52 § 1 ustawyart. 35art. 36 kpart. 105 kpart. 149 ustawy

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło