VI SA/Wa 347/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Bosakirska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Olga Żurawska - Matusiak Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Protokolant Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2005 r. sprawy ze skargi "P." Spółka z o.o. z siedzibą w L. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2004r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania uchyla zaskarżone postanowienie Decyzją z dnia [...] maja 2004r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w [...], nałożył na "P." spółkę z o.o. karę pieniężną w wysokości 500 zł za wykonywanie transportu drogowego bez posiadania w pojeździe wymaganego wypisu z licencji. Od tej decyzji odwołała się "P." spółka z o.o. wnosząc o odstąpienie od nałożonej kary pieniężnej. Odwołanie złożone na druku firmowym spółki zostało podpisane przez jednego członka zarządu E. S. Główny Inspektor Transportu Drogowego, kierując pismo do spółki "P.", wezwał E. S. jako wnoszącego odwołanie do przedłożenia w ciągu 7 dni, pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpoznania, dokumentu wskazującego, iż jest umocowany do działania w sprawie i reprezentowania spółki. W odpowiedzi na to wezwanie E. S. przesłał organowi odpis z rejestru przedsiębiorców, z którego wynika, że jest on członkiem zarządu spółki, a do składania oświadczeń woli w zakresie praw i obowiązków majątkowych oraz niemajątkowych spółki upoważnionych jest dwóch członków zarządu działających łącznie lub jeden członek zarządu wraz z prokurentem. W piśmie przewodnim do tego dokumentu wyjaśnił, że jest uprawniony do reprezentowania spółki. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2004r. Główny Inspektor Transportu Drogowego powołując się na art. 134 k.p.a. w zw. z art. 64 § 2 k.p.a. "stwierdził niedopuszczalność do wniesienia odwołania". W uzasadnieniu wskazał, że prawo wniesienia odwołania przysługuje stronie, zaś w tej sprawie odwołanie wniósł E. S., który nie był umocowany do jednoosobowej reprezentacji spółki. W tym stanie rzeczy jego odwołanie było niedopuszczalne. Na to postanowienie skarżąca "P." spółka z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego uchylenie i nadanie biegu odwołaniu. Zarzucała naruszenie art. 64 § 2 k.p.a. polegające na stwierdzeniu, że w sprawie zachodzi niedopuszczalność wniesienia odwołania. W uzasadnieniu skargi podnosiła, że odwołanie wniosła skarżąca spółka, a nie E. S., który był uprawniony do prowadzenia spraw spółki zgodnie z art. 204 k.s.h. Ponieważ oświadczenia woli w imieniu spółki powinny być składane przez dwóch członków zarządu, brak podpisu drugiego członka zarządu na odwołaniu stanowił brak formalny w rozumieniu art. 64 § 2 k.p.a. Organ powinien wezwać spółkę do usunięcia tego braku w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie go spowoduje pozostawienie odwołania bez rozpoznania. W ocenie skarżącej brak było podstaw prawnych do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania bez wezwania do usunięcia istniejącego braku formalnego. Główny Inspektor Transportu Drogowego, w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie wskazując, że E. S. nie był uprawniony do jednoosobowego reprezentowania spółki, zatem wniesione przez niego odwołanie było niedopuszczalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1270/, dalej zwanej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami. Kontrolując w ten sposób zaskarżone decyzje Sąd stwierdził naruszenie prawa, skarga jest więc uzasadniona. W sprawie niniejszej po wniesieniu odwołania przez spółkę organ powziął wątpliwość czy jest ono sporządzone przez osobę powołaną do reprezentacji spółki, wezwał zatem stronę do nadesłania dokumentu, który wątpliwość tę wyjaśniłby. Strona nadesłała w wyznaczonym terminie żądany dokument /odpis z KRS/, z którego wynikało, że pan S. jest członkiem zarządu spółki nieuprawnionym do jednoosobowej reprezentacji. Z pisma przewodniego strony wynika, że ocenia ona treść tego dokumentu wadliwie i wyciąga z niego wadliwe wnioski sądząc, że jest uprawniona do jednoosobowego podpisania odwołania. Należy jednak zauważyć, że dopiero po przedłożeniu odpisu z KRS stało się jasne dla organu, iż odwołanie dotknięte jest brakiem formalnym: nie zostało podpisane przez dwóch członków zarządu lub też nie dołączono do niego pełnomocnictwa od drugiego członka zarządu dla pana S. do reprezentowania spółki w przedmiotowej sprawie. Po ustaleniu istnienia braku formalnego organ, zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. powinien wezwać skarżącą do jego usunięcia określonego już jasno braku formalnego wyznaczając stosowny termin. Dopiero w razie nieusunięcia braku odwołanie można pozostawić bez rozpoznania, co jest jedną z postaci niedopuszczalności odwołania, przewidzianą w art. 134 k.p.a. Ominięcie tego etapu postępowania i niewezwanie do usunięcia braku formalnego stanowi istotne naruszenie prawa procesowego, a w szczególności wyrażonej w art. 9 k.p.a. zasady należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków /por. wyrok NSA z dnia 20 sierpnia 1999r. IV SA 848/98/. W sprawie niniejszej organ nigdy nie wezwał skarżącej do usunięcia braku formalnego polegającego na wadliwości reprezentacji przez dostarczenie właściwego pełnomocnictwa lub egzemplarza odwołania właściwie podpisanego przez dwóch członków zarządu. W tym stanie rzeczy stwierdzenie niedopuszczalności odwołania bez wezwania strony do usunięcia braku formalnego polegającego na nieprawidłowej reprezentacji stanowi naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ nada bieg odwołaniu i wezwie stronę do usunięcia braku formalnego zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. Zważywszy powyższe, działając na podstawie art. 145 § 1 p.1, lit. c p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.