VII SA/Wa 1551/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2002 r. Znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę J. S. o wznowienie postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 maja 2004 r., sygn. akt 7/IV SA 2857/02, oddalił skargę J. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2002 r., znak: [...]w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. W dniu 15 listopada 2005 r. (data nadania) wpłynęła do Sądu skarga J. S. z dnia 14 listopada 2005 r. o wznowienie postępowania zakończonego w/w wyrokiem. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przesłanki wznowienia zostały enumeratywnie wymienione w art. 271 – 274 w/w ustawy. Można je podzielić na trzy grupy: 1) przyczyny nieważności; 2) orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie; 3) właściwe przyczyny restytucyjne. W piśmie z dnia 14 listopada 2005 r. wnioskodawczyni powołuje się na przepisy zawarte w art. 273 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Ponadto skarżąca powołuje się na postanowienie NSA w Warszawie z dnia 3 lutego 1995 r., sygn. akt IV SA 114/95, którym Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę na postanowienie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 15 grudnia 1994 r. w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na budowę zakończonej ostateczną decyzją i wstrzymania wykonania tej decyzji. "Odrzucenie skargi G. K. oznacza, że decyzja [...] jest decyzją prawomocną i ostateczną." Wznowienia postępowania, stosownie do przepisu art. 273 § 2 powołanej ustawy, można żądać w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Natomiast stosownie do przepisu 273 § 3 w/w ustawy można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy. Podkreślić należy, iż w postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania nie są rozpoznawane zarzuty poza zakresem ustawowych podstaw wznowienia (por. postanowienie SN z dnia 12 października 2001 r., III AO 29/01, OSNAP 2002, Nr 13, poz. 319). Ponadto podstawę wznowienia postępowania stanowi jedynie późniejsze wykrycie prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy, tylko wtedy, gdy wykryte orzeczenie już istniało w czasie postępowania, którego dotyczy skarga o wznowienie, lecz o którym to orzeczeniu strona wówczas nie wiedziała (post. SN z dnia 26 czerwca 1997, I CNK 149/97). Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego uzasadniają tylko te przesłanki wznowienia postępowania, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym, w którym ostatecznie rozstrzygnięto, co do istoty sprawę administracyjną (por. wyrok NSA z dnia 30 kwietnia 1986 r., SA/Wr 137/86, ONSA 1986, Nr 1, poz. 29). Argumenty zawarte w treści skargi z dnia 14 listopada 2005 r. nie zawierają żadnej z ustawowych podstaw wznowienia postępowania co uniemożliwia merytoryczne rozpatrywanie skargi o wznowienie postępowania. Nadto z treści wniosku wynika, że rozstrzygnięcia organów podnoszone jako przesłanki wznowieniowe istniały i były skarżącej znane w toku rozpatrywania sprawy o sygn. 7/IV SA 2857/02 przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.