I SA/Po 2865/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Ruszyński Sędziowie NSA Maria Skwierzyńska /spr./ as.sąd. WSA Maciej Jaśniewicz Protokolant: st.sekr.sąd. Urszula Kosowska po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2005 r. sprawy ze skargi A.W. na postanowienie Izby Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego uchyla zaskarżone postanowienie /-/M.Jaśniewicz /-/J.Ruszyński /-/M.Skwierzyńska I SA/Po 2865/03 U Z A S A D N I E N I E W związku z wystawieniem przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych tytułów wykonawczych celem wyegzekwowania od A.W. składek ubezpieczeniowych, Urząd Skarbowy wszczął p-ko ww. postępowanie egzekucyjne. Na postępowanie to A.W. wniósł zarzuty do organu egzekucyjnego, w związku z czym organ ten wystąpił do wierzyciela o zajęcie stanowiska. Postanowieniem z dnia [...]r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych - wierzyciel uznał zarzuty zobowiązanego za nieuzasadnione, zawierając jednocześnie pouczenie, że na postanowienie to przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Poznaniu. Zgodnie z pouczeniem A.W. skierował zażalenie do tegoż Sądu za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu postanowieniem z dnia 20 marca 2003r. sygn. akt VII.K. 169/03/17 uznając się za niewłaściwy na podstawie art.464 § 1 kpc przekazał sprawę do rozpatrzenia Dyrektorowi Izby Skarbowej, który postanowieniem z dnia [...]r. m.in. na podstawie art.18, 33 § 3 i § 5, art.59 § 2 i art.61 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji utrzymał w mocy postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oddalające zarzuty A.W. Postanowienie to ww. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jego uchylenie i zarzucając Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych egzekwowanie nieistniejącego obowiązku z tytułu ubezpieczenia, wobec czego nieuzasadnione było zajęcie nadpłaty podatku jaką posiadał w Urzędzie Skarbowym. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpatrując sprawę na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zważył, co następuje: Na wstępie zauważyć należy, że Sąd - w myśl przepisu art.134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi. W związku z tym rozważeniu wymaga zasadność wydania zaskarżonego postanowienia. Zgodnie z przepisem art.34 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2002r. Nr 113, poz.984 ze zm.) na postanowienie wierzyciela przysługuje zobowiązanemu zażalenie. W rozpatrywanej sprawie wierzycielem jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Zgodnie z art.180 § 1 kpa w sprawach z zakresu Ubezpieczeń Społecznych stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Z kolei przepis ar.181 kpa stanowi, że przepisy odrębne określają organy odwoławcze właściwe w sprawach ubezpieczeń społecznych. Z regulacji tej wynika, że działanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych uregulowane jest odrębnymi przepisami, tj. ustawą z dnia 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. Nr 137, poz.887 ze zm.) mimo, iż postępowanie administracyjne odbywa się wg zasad określonych w kpa. Ustawa ta określa też organy sprawujące nadzór nad oddziałami ZUS, a więc organ odwoławczy, o którym mowa w art.17 pkt 3 kpa. Organem odwoławczym nie może więc być Dyrektor Izby Skarbowej, mimo, iż to jemu sąd przekazał do załatwienia zażalenie A.W., bowiem jest on organem nadzoru nad organem egzekucyjnym zgodnie z art.23 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. i nie pełni roli nadzoru nad Zakładem Ubezpieczeń Społecznych. Zauważyć także należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 maja 2004r. sygn. akt FW 8/04 wyraził pogląd, że organem właściwym do rozpoznania zażalenia na postanowienie wierzyciela wyrażające stanowisko w zakresie zarzutów (art.34 § 1 i 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji) jest właściwy dla wierzyciela organ wyższego stopnia, o którym mowa w art.17 kpa. Z tych względów zaskarżone postanowienie nie może się ostać w obrocie prawnym, wobec czego na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.a i c ustawy z dnia 30.08.2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji. /-/M.Jaśniewicz /-/J.Ruszyński /-/M.Skwierzyńska