III SA/Wa 2496/05

W dniu 27.02.07 NSA w sprawie IFSK 373/06 uchylił wyrok do ponownego rozpoznania. W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Płusa, Sędziowie asesor WSA Hieronim Sęk, asesor WSA Alojzy Skrodzki (spr.), Protokolant Ewa Rutkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2005 r. sprawy ze skargi Z. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia w zakresie rozstrzygnięcia obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz strony skarżącej kwotę 340 zł (trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 24 stycznia 2005r. Z. . w W. złożyła do Naczelnika Urzędu Celnego w W. wniosek o udzielenie interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego stosownie do art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137 poz 926 ze zm.), w zakresie opodatkowania podatkiem akcyzowym produkowanych automatów wykorzystywanych w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej. Po rozpatrzeniu wyżej wymienionego wniosku postanowieniem z dnia [...] marca 2005 r. Naczelnik Urzędu Celnego w W. uznał przedstawione przez Spółkę stanowisko w zakresie opodatkowania podatkiem akcyzowym wykorzystywania produkowanych automatów na potrzeby prowadzonej działalności za nieprawidłowe. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji wskazał, że zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 3 ustawy z dnia 23.01.2004r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 z późn. zm.) opodatkowaniu akcyzą podlega: * sprzedaż wyrobów akcyzowych na terytorium kraju; * nabycie lub posiadanie przez podatnika wyrobów akcyzowych, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości. Tak więc z chwilą wyprodukowania automatu do gier będącego wyrobem akcyzowym (poz. nr 62 załącznika nr 1 do ww. ustawy o podatku akcyzowym) wykorzystywanego na potrzeby prowadzonej działalności, powstaje obowiązek podatkowy z tytułu posiadania przez podatnika ww. wyrobu bez zapłaconej akcyzy w należnej wysokości. Pismem z dnia 22.03.2005r. Podatnik zwrócił się z wnioskiem do Naczelnika Urzędu Celnego w W. o uzupełnienie postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia 09.03.2005r. w zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym. W przedmiotowym piśmie Spółka wskazała, że organ podatkowy nie odniósł się do zapytania złożonego we wniosku w zakresie wskazanego przez Spółkę przepisu art. 4 ust. 2 pkt 9 ustawy o podatku akcyzowym. Po rozpatrzeniu ww. wniosku Naczelnik Urzędu Celnego w W. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2005r. odmówił uzupełnienia swojego postanowienia z dnia [...] marca 2005r., w zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji wyjaśnił, że w rozstrzygnięciu zawartym w postanowieniu z dnia [...] marca 2005r. uznał przedstawione przez Podatnika stanowisko za nieprawidłowe. Ponadto przytoczył w interpretacji przepisy prawa podatkowego, które odnoszą się do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Pismem z dnia 25 kwietnia 2005r. Spółka złożyła zażalenie na postanowienie organu I instancji odmawiające uzupełnienia postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w W. W zażaleniu podatnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i ustosunkowanie się do wniosku dotyczącego uzupełnienia postanowienia w zakresie rozstrzygnięcia postanowienia z dnia [...] marca 2005 r., a tym samym odpowiedzi czy wykorzystywanie wyprodukowanych wyrobów akcyzowych (automatów) na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej stanowi przedmiot opodatkowania podatkiem akcyzowym lub uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W zażaleniu Spółka ponadto zarzuciła naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej,. poprzez przyjęcie, że postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia [...] marca 2005r. jest wyczerpujące i zupełne w zakresie przedstawionym przez wnioskodawcę, a jego uzupełnienie jest bezprzedmiotowe. Wskazała również, że zaskarżone postanowienie narusza art. 14a § 1 Ordynacji podatkowej poprzez odmówienie stronie prawa do uzyskania pisemnej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r. Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia [...] kwietnia 2005r. odmawiające uzupełnienia postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia [...] marca 2005r. w zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym. Z powyższym postanowieniem Spółka się nie zgodziła i zaskarżyła je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz uchylenie postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w W. nr [...] z dnia [...].04.2005r. Spółka zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 122 w związku z art. 222 i w związku z art. 239 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez: * przyjęcie, iż uzyskała wyczerpującą i zupełną informację dotyczącą interpretacji przepisów podatkowych, * przyjęcie, iż żądanie dotyczące uzupełnienia postanowienia organu podatkowego w zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym jest bezprzedmiotowe, - odmówienie Spółce prawa do uzyskania pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie Podatnika, przez co naruszony został art. 14a § 1 Ordynacji podatkowej. Dyrektor Izby Celnej w W. podtrzymał w odpowiedzi na skargę stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji powtarzając argumentację w nim zawartą i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje; Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sąd zwraca także uwagę na art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Powołany przepis daje podstawę do uwzględnienia skargi także wtedy, gdy strona nie podnosi podczas toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego zarzutów będących podstawą wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego indywidualnego aktu administracyjnego. Art. 213 Ordynacji podatkowej określa zakres, tryb i formę uzupełnienia lub sprostowania decyzji podatkowej. W art. 213 chodzi o uzupełnienie lub sprostowanie decyzji przez usunięcie z niej jedynie takich wad, które nie dają podstaw do zmiany lub uchylenia decyzji. Uzupełnienie decyzji może dotyczyć jej składników wymienionych w art. 213 Ordynacji podatkowej, a mianowicie: rozstrzygnięcia lub pouczeń co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa cywilnego do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego. Nie może ono dotyczyć innych składników wymienionych w art. 210 Ordynacji podatkowej. Uzupełnienie decyzji co do pouczenia o przysługujących stronie środkach prawnych następuje w wypadku, gdy decyzja nie zawiera takiego pouczenia. Natomiast w wypadku zamieszczenia w decyzji błędnego pouczenia o przysługujących stronie środkach prawnych, strona może żądać jej sprostowania. Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, iż podatnik w uzasadnieniu wniosku z dnia 24 stycznia 2005 r. wskazywał na brzmienie art. 4 ust. 2 pkt 9 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. nr nr 29 poz. 257 ze zm.) oraz powoływał się na art. 4 ust 1,2,3 ww. ustawy. Zatem z ww. pisma wynikało, że Spółka oczekuje interpretacji tych dwóch przepisów a w szczególności art. 4 ust 2 pkt 9 ustawy o podatku akcyzowym, bowiem ten przepis był w szczególności dla niej niejasny. W odpowiedzi na ten wniosek organ celny nie dokonał interpretacji art. 4 ust 2 pkt 9 ustawy o podatku akcyzowym. Zatem żądanie uzupełnienia postanowienia o interpretację art.4 ust 2 pkt 9 ustawy o podatku akcyzowym było zasadne. Odmawiając takiego uzupełnienia organ celny naruszył art. 213 § 1 Ordynacji podatkowej. Niekompletność rozstrzygnięcia sprawy w niniejszej sprawie jest oczywista przy porównaniu z materiałami zawartymi w aktach sprawy a w szczególności z wnioskiem z dnia 24 stycznia 2005 r., a więc z żądaniami strony. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a. oraz art. 200 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.