I SA/Wa 1603/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie WSA Gabriela Nowak asesor WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant Piotr Kabała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2005 r. sprawy ze skargi P. [...] S.A. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwłaszczenia państwowych osób prawnych oddala skargę Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Spółki "P. [...]" SA w W. (dalej powoływana jako P. [...] SA), utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 27 października 2000 r. przez przedsiębiorstwo państwowe P. [...] prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, położonej w D., oznaczonej ewidencyjnie jako działka nr [...] obręb Z. W uzasadnieniu decyzji Minister przedstawił następujący stan faktyczny: Pismem z dnia [...] października 2001 r. P. [...] SA wystąpiła o stwierdzenie nabycia z mocy prawa z dniem 27 października 2000 roku na podstawie art. 34 ustawy z dnia 4 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe" (Dz. U. Nr 89, poz. 948 ze zm.) prawa użytkowania wieczystego powołanej nieruchomości. Na potwierdzenie faktu posiadania gruntu przedłożono wypis z ewidencji gruntów i budynków, sporządzony według stanu na dzień 5 grudnia 1990 roku, z którego wynika że działka nr [...] znajdowała się w zarządzie [...] Dyrekcji Okręgowej [...] Państwowych. W trakcie toczącego się postępowania, pismem z dnia [...] października 2002 r. P. P. "[...] " zwróciła się do Wojewody [...] o pomoc w uregulowaniu stanu prawnego działki nr [...], na którym "zlokalizowany jest, wybudowany ze środków własnych przedsiębiorstwa, budynek urzędu [...] P.P. D.". [...] wskazała, że P. P. "[...]" posiada tą nieruchomość w zarządzie od 1974 roku. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. odmówił stwierdzenia nabycia z mocy prawa użytkowania wieczystego do przedmiotowej nieruchomości. Wojewoda wskazał, że zgodnie z art. 34 powołanej ustawy z dnia 8 września 2000 roku decydującą przesłanką umożliwiającą uwłaszczenie P. [...] w trybie tego przepisu jest posiadanie przez P. [...] uwłaszczanego gruntu w dniu 5 grudnia 1990 roku. Natomiast w ustalonym przez organ stanie faktycznym nie można uznać P. [...] za posiadacza działki nr [...] ponieważ działa ta była i jest nadal efektywnie wykorzystywana przez Państwowe Przedsiębiorstwo [...] "[...]" a wcześniej przez jej poprzednika prawnego państwową jednostkę organizacyjną "Polska [...]". Fakt ten potwierdza również oświadczenie złożone przez przedstawicieli spółki P. [...] z dnia [...] marca 2002 r. w którym stwierdzono, iż położony na działce nr [...] budynek [...], wybudowany w 1974 roku stanowi własność P.P. [...] [...]. Organ stwierdził, że powyższej sytuacji nie zmienia przedłożony przez wnioskodawcę wypis z ewidencji gruntów i budynków, ponieważ stanowi on tylko jeden z dopuszczalnych środków dowodowych. Po rozpatrzeniu odwołania od tej decyzji, Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...]. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że skoro na przedmiotowej działce usytuowany jest budynek urzędu [...], wybudowany w 1974 r., który znajduje się w ewidencji środków trwałych P. P. i nie znajduje się w posiadaniu P. [...] SA, to należy uznać, że nie została spełniona przesłanka posiadania przedmiotowej działki przez P.[...]. W związku z tym brak jest podstaw do wydania decyzji o uwłaszczeniu P. [...] w trybie art. 34 powołanej ustawy z dnia 8 września 2000 r. Decyzja ta stała się przedmiotem skargi spółki P. [...] SA do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze wskazano, że nie można się zgodzić z twierdzeniami zawartymi w uzasadnieniu, albowiem organ wydający decyzję w ogóle nie wziął pod uwagę ówczesnego i obecnego stanu faktycznego oraz obowiązującego stanu prawnego. Skarżący podnosi, że przedmiotowa nieruchomość była w zarządzie P. [...] w sposób nieprzerwany od 1945 r. i nadal pozostaje w wykazie aktywów strony skarżącej. P. [...] jest nieprzerwanie od tego okresu samoistnym posiadaczem nieruchomości, a P. P. nie dysponuje żadną dokumentacją potwierdzającą zawarcie z P. [...] S.A. umowy cywilnoprawnej, która w sposób jednoznaczny stwierdziłaby prawo P. P. do przedmiotowego gruntu. Natomiast fakt wybudowania budynku ze środków własnych przez P. P. jak również użytkowanie budynków przez [...] nie potwierdza praw rzeczowych do gruntu i nie oznacza posiadania tytułu prawnego do przedmiotowej nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd uwzględnia skargę i uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie, stwierdza nieważność lub wydanie z naruszeniem prawa tego rozstrzygnięcia jedynie wówczas, gdy uzna, że w sprawie istnieją przesłanki określone w art. 145 § 1 powołanej ustawy. W sprawie niniejszej nie stwierdzono wskazanych w tym przepisie przesłanek uzasadniających uwzględnienie skargi. Zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja pierwszoinstancyjna są zgodne z prawem materialnym i procesowym. Stanowisko, że w ustalonym stanie faktycznym nie zostały spełnione przesłanki nabycia z mocy prawa z dniem 27 października 2000 r. prawa użytkowania wieczystego jest prawidłowe. Zgodnie bowiem z treścią art. 34 ust. 1 ustawy o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe", grunty będące własnością Skarbu Państwa, znajdujące się w dniu 5 grudnia 1990 r. w posiadaniu PKP, co do których PKP nie legitymowało się dokumentami o przekazaniu mu tych gruntów w formie prawem przewidzianej i nie legitymuje się nimi do dnia wykreślenia z rejestru przedsiębiorstw państwowych, stają się z dniem wejścia w życie ustawy, z mocy prawa, przedmiotem użytkowania wieczystego PKP. W przedmiotowej sprawie niespornym pozostaje fakt wybudowania przez poprzednika pradawnego P. P. na przedmiotowym gruncie budynku [...] i funkcjonowanie [...] od 1974 r.. Skarżący wskazał przy tym w skardze, że "nie dysponuje żadną dokumentacją potwierdzająca zawarcie z P. [...] SA umowy cywilnoprawnej, która w sposób jednoznaczny stwierdziłaby prawa P. P. do gruntu". Wprawdzie zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 3 stycznia 2001 r. w sprawie sposobu potwierdzania posiadania przez przedsiębiorstwo państwowe "Polskie Koleje Państwowe" gruntów będących własnością Skarbu Państwa, w tym rodzajów dokumentów stanowiących dowody w tych sprawach (Dz U. Nr 4, poz.29) potwierdzenia posiadania przez PKP gruntów dokonuje się na podstawie m.in. wypisu z ewidencji gruntów i budynków (katastru nieruchomości), to jednak podkreślić należy, że wymienione w tym paragrafie środki dowodowe podlegają, stosownie do zasad prowadzenia postępowania dowodowego wyrażonych w Kpa, ocenie organu. Dlatego też przedstawienie przez P. [...] SA wyrysu i wypisu z ewidencji gruntów i budynków wskazującego P. [...] jako władającego gruntem, w związku z ujawnieniem się przeciwnych dowodów jak np. wybudowanie budynku [...] oraz ujęcie budynku w ewidencji środków trwałych innej osoby prawnej, nie mogło wbrew twierdzeniom skarżącego, stanowić podstawy do pominięcia znanych organowi pozostałych dowodów i uznanie danej okoliczności na podstawie wybiórczej oceny dowodów. Obowiązkiem organów była zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 Kpa) oraz równej mocy innych środków dowodowych (art. 75 Kpa) ocena czy spełnione zostały przesłanki określone w art. 34 powyższej ustawy. Takie postępowanie zostało przeprowadzone i w jego wyniku ustalono, że P. [...] nie było posiadaczem przedmiotowej nieruchomości. Ponadto zarzut skargi, że posiadacz budynku był jedynie posiadaczem zależnym nie znajduje uzasadnienia w zebranym materiale dowodowym, który również nie uzasadnia traktowania odrębnie posiadacza budynku od posiadacza gruntu. Należy zatem uznać, że zarówno Wojewoda [...] jak i Minister Infrastruktury prawidłowo ustalili, iż nie została spełniona przesłanka nabycia posiadania gruntu przez P. [...]. Skoro zatem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, to skarga P. [...] SA nie mogła zostać uwzględniona. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.